ប្រទេសថៃ ៖ កាលពីពេលថ្មីៗនេះ ធនាគារថៃនៅខេត្តភាគខាងត្បូងបានចេញអត្ថបទមួយស្តីពី «សង្កេតស្ថានការណ៍ទុរេនថៃ ខណៈប្រទេសផ្សេងៗប្រជែងនាំចេញទុរេនទៅលក់នៅចិន» ។ អត្ថបទនេះសរសេរថា ក្នុងរយៈពេល១០ឆ្នាំកន្លងមក ប្រទេសថៃបាននាំចេញទុរេនទៅលក់នៅចិនស្ថិតក្នុងចំណាត់ថ្នាក់ទី១ លើពិភពលោក ហើយថៃបានគ្រប់គ្រងចំណែកទីផ្សារទុរេនស្ទើរទាំងអស់លើពិភពលោក ។

ទោះយ៉ាងណា មានប្រទេសផ្សេងៗនាំចេញទុរេនទៅលក់នៅចិនកាន់តែច្រើន និងដណ្តើមទីផ្សារទុរេនថៃ ហើយអតិថិជនចិនក៏ចាប់អារម្មណ៍នឹងទុរេនរបស់ប្រទេសទាំងនេះច្រើនជាងទុរេនថៃដែរ ។ បច្ចុប្បន្ន ថៃមិនមែនជាប្រទេសតែមួយទេ ដែលបាននាំចេញទុរេនស្រស់ទៅលក់នៅចិន ។ ការប្រកួតប្រជែងចូលក្នុងទីផ្សារទុរេនលើពិភពលោកកាន់តែច្រើន បើទោះជាថៃបានដាំទុរេនលើសមុន៨% ក្នុង១ឆ្នាំ ប៉ុន្តែប្រទេសផ្សេងទៀតក៏បានពង្រីកផ្ទៃដីដាំដុះដើម្បីនាំចេញកាន់តែច្រើនដែរ ជាពិសេស នាំចេញទៅចិន ។ ប្រទេសទាំងនេះបានព្យាយាមអភិវឌ្ឍន៍គុណភាពទុរេន និងស្នើសុំលិខិតអនុញ្ញាតនាំចេញទុរេនស្រស់ទៅចិនដូចគ្នា ។

តើប្រទេសនីមួយៗមានគុណសម្បត្តិអ្វីខ្លះក្នុងការនាំចេញទុរេនទៅចិន ?

*វៀតណាម ៖ គួរឱ្យបារម្ភបំផុតសម្រាប់ថៃ ព្រោះវៀតណាមមានទិន្នផលទុរេនច្រើន ហើយទិន្នផលកាន់ឡើងយ៉ាងឆាប់រហ័ស ។ វៀតណាមបានដាំទុរេនពូជម៉ន់ថងភាគច្រើន ហើយរដូវកាលដាំដុះដូចគ្នានឹងថៃដែរ គឺចាប់ពីខែឧសភា ដល់ខែកញ្ញា ។ លើសពីនេះ វៀតណាមអាចដឹកជញ្ជូនទុរេនទៅចិនបានរហ័ស និងមានតម្លៃថោកជាងថៃ ។

*ឡាវ ៖ គួរឱ្យបារម្ភសម្រាប់ថៃ ប៉ុន្តែក្នុងរយៈពេលវែង ដោយសារវិនិយោគិនចិន និងវៀតណាមចាប់ផ្តើមវិនិយោគដាំទុរេននៅឡាវ ហើយទុរេននឹងផ្តល់ផលក្នុងរយៈពេល៥ឆ្នាំ ទៅ១០ឆ្នាំទៀត ។ ចំណែកការដឹកជញ្ជូនទុរេនរបស់ឡាវ គឺលឿនជាងថៃ ដោយសារឡាវអាចដឹកជញ្ជូនតាមផ្លូវគោក និងរថភ្លើង ។

*ម៉ាឡេស៊ី ៖ ថៃក៏បារម្ភដែរចំពោះម៉ាឡេស៊ី ដោយសារប្រទេសនេះអាចទទួលទិន្នផលទុរេនច្រើន ប៉ុន្តែការនាំចេញនាពេលបច្ចុប្បន្នមានចំនួនតិច ។ ម៉ាឡេស៊ីផ្តោតលើពូជទុរេនក្នុងស្រុករបស់ខ្លួន ហើយមានបទពិសោធន៍ច្រើន ដោយម៉ាឡេស៊ីបាននាំចេញទុរេនពូជមូសាំងឃីងទៅចិន ប៉ុន្តែការដឹកជញ្ជូនយូរជាងថៃ ។

*ឥណ្ឌូណេស៊ី ៖ ថៃមិនសូវបារម្ភប៉ុន្មានទេ បើទោះជាឥណ្ឌូណេស៊ីអាចទទួលបានទិន្នផលទុរេនច្រើនជាងគេលើពិភពលោកក្តី ប៉ុន្តែឥណ្ឌូណេស៊ីផ្តោតលើការលក់ទុរេនក្នុងប្រទេសរបស់ខ្លួនស្ទើរទាំងអស់ ហើយប្រទេសនេះត្រូវការពេលវេលាអភិវឌ្ឍន៍គុណភាពទុរេនដើម្បីនាំចេញ ។

*ហ្វីលីពីន ៖ ថៃមិនបារម្ភទេ បើទោះជាហ្វីលីពីនទទួលបានការអនុញ្ញាតឱ្យនាំចេញទុរេនទៅក្រៅប្រទេសក្តី ដោយសារហ្វីលីពីនមានផ្ទៃដីដាំទុរេនតិច ហើយទិន្នផលទុរេនមិនច្រើនទេ ។ ចំណែកការដឹកជញ្ជូនវិញយូរជាងថៃ ព្រោះហ្វីលីពីនអាចដឹកជញ្ជូនទុរេនតាមផ្លូវទឹក និងយន្តហោះប៉ុណ្ណោះ ដែលធ្វើឱ្យពិបាកគ្រប់គ្រងគុណភាពទុរេន ។

*កម្ពុជា ៖ ថៃមិនបារម្ភពីការនាំចេញទុរេនរបស់កម្ពុជាទេ ព្រោះកម្ពុជាមានផ្ទៃដីដាំទុរេនតិចតួច ហើយទទួលទិន្នផលទុរេនមិនច្រើនទេ ។

*ចិន ៖ ចិនបានចាប់ផ្តើមសាកល្បងដាំទុរេនបានជោគជ័យ ប៉ុន្តែមិនគួរឱ្យបារម្ភទេ ព្រោះចិនមានផ្ទៃដីដាំទុរេនតិចខ្លាំង ហើយទិន្នផលទុរេនរបស់ចិនស្មើមិនដល់១% ទេ បើធៀបនឹងថៃ ។

ក្នុងរយៈពេល៣ឆ្នាំនេះ សមត្ថភាពរបស់ប្រទេសគូប្រជែងទាំងឡាយ គឺមិនគួរឱ្យបារម្ភប៉ុន្មានទេសម្រាប់ថៃ ហើយថៃសង្ឃឹមថា ទិន្នផលទុរេនរបស់ប្រទេសទាំងនេះអាចនាំចេញទៅទីផ្សារចិនមិនច្រើនទេ ព្រោះពួកគេត្រូវប្រើពេលអភិវឌ្ឍន៍គុណភាពទុរេន, ការចុះឈ្មោះចម្ការទុរេន និងការវេចខ្ចប់ ។ ប៉ុន្តែតម្លៃវិញអាចប៉ះពាល់ខ្លះ ជាពិសេស នៅពេលថៃប្រមូលផលទុរេនក្នុងរយៈពេលដូចគ្នាជាមួយប្រទេសគូប្រជែង ។

ទោះយ៉ាងណា ក្នុងរយៈពេល៥ឆ្នាំខាងមុខ ប្រទេសទាំងនេះអាចធ្វើឱ្យថៃបារម្ភជាងមុន ដោយសារពួកគេចាប់ផ្តើមសម្របខ្លួន ហើយអាចនាំចេញទុរេនទៅលក់នៅចិនបានច្រើន ហើយលើសពីតម្រូវការនៅប្រទេសចិន ។ ដូច្នេះ វានឹងប៉ះពាល់ដល់ការនាំចេញ និងតម្លៃរបស់ទុរេនថៃ ៕ ប្រភព ៖ Bangkok biznews

បរទេស៖ កាលពីថ្ងៃទី១២ ខែមិថុនា ភាគហ៊ុនរបស់ក្រុមហ៊ុន Apple បានបិទការលក់ដូរភាគហ៊ុននៅលើទីផ្សារ ដោយសារតម្លៃភាគហ៊ុនឡើងខ្ពស់។ នេះគឺជាកំណត់ត្រាមួយដែលបង្ហាញថាក្រុមហ៊ុនបច្ចេកវិទ្យាយក្សកំពុងទទួលបានតំណែងឈានមុខគេម្តងទៀតនៅក្នុងទីផ្សារពិភពលោក។

ចាប់តាំងពីដើមឆ្នាំមក ភាគហ៊ុន របស់ក្រុមហ៊ុន Apple បានកើនឡើង ៤១% ខ្លាំងជាងការកើនឡើង ៣៥% របស់សន្ទស្សន៍ Nasdaq ១០០។ នេះជាលើកទីមួយហើយដែល Apple បានកើនឡើងខ្ពស់បំផុត បើធៀបនឹងខែមករា ឆ្នាំ២០២២។ ភាគហ៊ុន Apple នៅតែមានប្រជាប្រិយភាព ដោយមិនគិតពីលក្ខខណ្ឌទីផ្សារ ដែលនេះត្រូវបានគេចាត់ទុកថាជាជម្រកសុវត្ថិភាពបំផុតក្នុងអំឡុងពេលមានភាពចលាចលនៃឧស្សាហកម្មធនាគារកាលពីដើមឆ្នាំ។

លទ្ធផលនាពេលថ្មីៗនេះរបស់ Apple ក៏បានយកឈ្នះលើការព្យាករណ៍ផងដែរ ដោយបន្ធូរបន្ថយការព្រួយបារម្ភអំពីទស្សនវិស័យនៃកំណើន។ ក្រៅពីនេះ អ្នកវិនិយោគក៏មានសុទិដ្ឋិនិយមចំពោះផែនការរបស់ Apple ក្នុងការពង្រីក និងស្តារសង្វាក់លក់រាយ។

ដូច្នេះហើយ បច្ចុប្បន្ន Apple គឺជាក្រុមហ៊ុនធំជាងគេបំផុតនៅ Wall Street ដែលមានមូលធនប័ត្រទីផ្សារ ២,៨៩០ លានដុល្លារ ហើយការកើនឡើងរបស់ Apple នៅឆ្នាំនេះក៏បានគាំទ្រទីផ្សារពិភពលោកទាំងមូលផងដែរ ៕ ប្រភព៖vnexpress

ចរន្តទឹករលកមរណៈ គឺជាចរន្តទឹកដ៏មានឥទ្ធិពល ដែលមានល្បឿនហូរលឿន ហើយជាទូទៅចរន្តនេះ តែងកើតមាននៅតាមបណ្តោយឆ្នេរសមុទ្រ និងក្នុងសមុទ្រ ខណៈមនុស្សដែលចូលចិត្តចុះលេងទឹកសមុទ្រជាច្រើនមិនសូវបានដឹងពីគ្រោះថ្នាក់នៃចរន្តទឹកមួយនេះ។

ចរន្តទឹកនេះ មានល្បឿន ២.៤ ម៉ែត្រ  ក្នុងមួយនាទី។ លឿ្បននេះ គឹលឿនជាងអ្នកហែលទឹកអាជីពទៅទៀត។ ជាធម្មតាអ្នកចុះលេងទឹកសមុទ្រ ដែលភ័យស្លន់ស្លោតែងតែព្យាយាមទប់ទល់នឹងចរន្តទឹក ដោយប្រឹងហែលត្រលប់មកលើច្រាំងវិញ ដោយសកម្មភាពនេះ ធ្វើឱ្យពួកគេប្រឈមនឹងការលង់ទឹក ដោយសាតែការអស់កម្លាំងខ្លាំងពេក។

ជារៀងរាល់ឆ្នាំនៅសហរដ្ឋអាមេរិក មានមនុស្សជាង ១០០ នាក់ត្រូវបានសម្លាប់ដោយចរន្តទឹករលកមរណៈនេះ។ ប្រសិនបើអ្នកធ្លាក់ទៅក្នុងចរន្តទឹកនេះ សូមកុំប្រឹងហែលបញ្ច្រាស់ត្រលប់មកលើច្រាំងវិញ អ្វីដែលអ្នកគួរធ្វើ គឺត្រូវហែលស្របទៅនឹងចរន្តទឹកសិន ហើយទើបព្យាយាមហែលត្រលប់មកដីគោកវិញនៅជ្រុងម្ខាងទៀត គេចចេញពីចរន្តទឹកណេះ​ ទើបមានភាគរយខ្ពស់អាចរក្សាជីវិតរបស់អ្នកបាន៕

ប្រភព៖ OCEAN Service

ប្រទេសថៃ ៖ បច្ចុប្បន្ន អាជីវករលក់ពងមាន់នៅតាមផ្សារនានាក្នុងប្រទេសថៃបានត្អូញត្អែរពីពងមាន់ឡើងថ្លៃ ក្នុងនោះហាងលក់ពងមាន់មួយកន្លែងនៅខេត្តរ៉ាក់យ៉ង ដែលម្ចាស់ហាងឈ្មោះ អ្នកនាង Visasaya Mukdasanit អាយុ៣៨ឆ្នាំ និយាយថា ក្នុងរយៈពេលត្រឹមតែ១ខែប៉ុណ្ណោះ ពងមាន់បានឡើងថ្លៃចំនួន៣ដង ហើយពងមាន់១បន្ទះបានឡើងថ្លៃ១៨បាតបន្ថែមលើតម្លៃចាស់ ។ អ្នកនាងប្រាប់ថា ម្ចាស់ហាងលក់ពងមាន់ មិនបានដំឡើងថ្លៃទេ ប៉ុន្តែដោយសារតម្លៃនៅកសិដ្ឋានឡើងថ្លៃដែរ ។

អ្នកនាង Visasaya Mukdasanit លើកឡើងថា ពងមាន់ឡើងថ្លៃ ព្រោះតម្លៃចំណីសត្វកើនឡើងខ្ពស់ ហើយនៅរដូវក្តៅ មេមាន់ពងតិចជាងមុន ។ ម្ចាស់ហាងលក់ពងមាន់រូបនេះបន្តថា នាងក៏យល់ពីអតិថិជនដែរ ជាពិសេស ហាងលក់អាហារកុម្ម៉ង់ និងហាងលក់ម្ហូបទូទៅ ដែលត្រូវប្រើពងមាន់ធ្វើម្ហូបជាចាំបាច់ គឺពួកគេរងផលប៉ះពាល់យ៉ាងខ្លាំង ។ លើសពីនេះ ហាងមួយចំនួនបានទិញពងមាន់បែកទៅធ្វើម្ហូបលក់ទៀតផង ព្រោះវាមានតម្លៃថោកជាង ។

ចំណែកអ្នកស្រី Lom Suebsunthorn អាយុ៤៣ឆ្នាំ ជាអាជីវករលក់ពងមាន់ បាននិយាយថា តម្លៃពងមាន់ និងពងទាកើនឡើងខ្ពស់ ហើយអតិថិជនរអ៊ូគ្រប់គ្នា ប៉ុន្តែគាត់មិនដឹងថាជួយយ៉ាងម៉េច ខណៈតម្លៃដឹកជញ្ជូនពងមាន់ខ្ពស់ គាត់ក៏ឡើងថ្លៃតាមដែរ ។ អ្នកស្រីបន្តថា នៅកសិដ្ឋានចិញ្ចឹមមាន់ជូនដំណឹងមកថា ចំណីសត្វកើនឡើង រួមទាំងអាកាសធាតុក្តៅធ្វើឱ្យមេមាន់ពងតិច នេះហើយជាមូលហេតុពងមាន់ឡើងថ្លៃ ។

រីឯអ្នកស្រី Somsri Suthipong អាយុ៥៥ឆ្នាំ ជាអ្នកលក់ម្ហូបអាហារនិយាយដែរថា ពងមាន់ឡើងថ្លៃធ្វើឱ្យប៉ះពាល់ការចំណាយដើមទុនយ៉ាងខ្លាំង ហើយគាត់បានលក់ពងមាន់ចៀន ពងមាន់ស្ងោរ និងពងមាន់ខ តម្លៃតែ១០បាតប៉ុណ្ណោះ ។ អ្នកស្រីបន្តថា បាយស្រូបសម្ល និងដាក់ពងមាន់១គ្រាប់ គឺគាត់លក់តម្លៃ១ចាន ៤៥បាត ប៉ុន្តែអតិថិជនបានយកទៅបង្ហោះក្នុងបណ្តាញសង្គមថា គាត់លក់ថ្លៃ ។ អតិថិជនគួរតែយល់ពីអ្នកលក់ផង ព្រោះទំនិញគ្រប់មុខឡើងថ្លៃទាំងអស់ ដូចជា ស្ករ និងពងមាន់ ។ អ្នកស្រីនិយាយថា ៖ «ខ្ញុំមិនដំឡើងថ្លៃម្ហូបអាហារទេ ហើយខ្ញុំត្រូវទទួលបន្ទុកការចំណាយកើនឡើងទាំងអស់ ។ ខ្ញុំសង្ឃឹមថា តម្លៃទំនិញ និងពងមាន់ នឹងធ្លាក់ចុះតាមធម្មតាវិញ» ។

ដូចគ្នានេះ អាជីវករលក់នំនៅផ្សារខេត្តរ៉ាក់យ៉ងលើកឡើងថា ពួកគេត្រូវទទួលបន្ទុកចំណាយដើមទុនខ្ពស់ ប៉ុន្តែពួកគេមិនដំឡើងថ្លៃទំនិញលក់ឱ្យអតិថិជនទេ ដោយសង្ឃឹមថា តម្លៃពងមាន់នឹងមិនឡើងថ្លៃជាងនេះ ។ អាជីវករទាំងនេះបានសំណូមពរទៅកាន់ស្ថាប័នពាក់ព័ន្ធចុះមកត្រួតពិនិត្យ និងជួយអន្តរាគមន៍តម្លៃពងមាន់ កុំឱ្យវាកើនឡើងទៀត ព្រោះតម្លៃពងមាន់បច្ចុប្បន្នខ្ពស់ណាស់ទៅហើយ ៕ ប្រភព ៖ khaosod

ទីក្រុងតៃប៉ិ៖ នៅក្នុងរយៈពេលប៉ុន្មានឆ្នាំចុងក្រោយនេះ ក្រុងប៉េកាំង បាន និង កំពុងតែបង្កើនសម្ពាធកាន់តែខ្លាំងឡើង ទាំងការទូត យោធា នយោបាយ និង សេដ្ឋកិច្ច ប្រឆាំងនឹងរដ្ឋាភិបាលក្រុងតៃប៉ិ តាមរយៈការបញ្ជូនយន្ដហោះយោធា និង នាវាចម្បាំងជាបន្ដបន្ទាប់ ឡោមព័ទ្ធដែនកោះគ្រប់គ្រងដោយខ្លួនឯងតាមបែបលទ្ធិប្រជាធិបតេយ្យមួយនេះ ដើម្បីបង្ខំឲ្យទទួលយកដែនអធិបតេយ្យភាពរបស់ចិន។

សារព័ត៌មាន Taiwan News បានចេញផ្សាយ កាលពីព្រឹក ថ្ងៃអង្គារ ទី១៣ ខែមិថុនា ថា ក្រសួងការពារជាតិតៃវ៉ាន់ បានតាមដានសកម្មភាពរបស់យន្ដហោះយោធា ចំនួន២៤គ្រឿង និង នាវាចម្បាំងរបស់កងទ័ពជើងទឹកចិន ចំនួន៣គ្រឿង ហោះ និង ធ្វើនាវាចរណ៍ ឡោមព័ទ្ធកោះតៃវ៉ាន់ ចន្លោះពីវេលាម៉ោង៦ព្រឹក ថ្ងៃអាទិត្យ និង វេលាម៉ោង៦ព្រឹក ថ្ងៃចន្ទ។

ក្រសួងការពារជាតិតៃវ៉ាន់ បានបញ្ជាក់ ថា នៅក្នុងចំណោមយន្ដហោះចម្បាំងរបស់ចិន ទាំង២៤គ្រឿងនោះ រួមមាន យន្ដហោះចំនួន១០គ្រឿង បានហោះចូលមកក្នុងតំបន់កំណត់ការពារដែនអាកាសរបស់តៃវ៉ាន់ និង បានឆ្លងកាត់ខ្សែបន្ទាត់មធ្យម នៃច្រកសមុទ្រតៃវ៉ាន់ មានដូចជា យន្ដហោះ J-11 ចំនួន៤គ្រឿង, យន្ដហោះ J-16 ចំនួន៤គ្រឿង និង យន្ដហោះ Su-30 (ស៊ូ-30)ចំនួន២គ្រឿង។ ជាការឆ្លើយតបវិញនោះ តៃវ៉ាន់ បានបញ្ជូនយន្ដហោះចម្បាំង និង នាវាចម្បាំងរបស់កងទ័ពជើងទឹក ចេញប្រតិបត្ដិការ ហើយបានប្រើប្រាស់មីស៊ីល បាញ់ពីលើដីទៅអាកាស តាមឃ្លាំមើលគ្រប់សកម្មភាពទាំងអស់របស់កងទ័ពរំដោះប្រជាជនចិន។

រហូតមកដល់ខែនេះ ក្រុងប៉េកាំង បានបញ្ជូនយន្ដហោះ ចំនួន១៤១គ្រឿង និង នាវាផ្ទុកយន្ដហោះ ចំនួន៥០គ្រឿង ឡោមព័ទ្ធកោះតៃវ៉ាន់។ បើគិតចាប់តាំងពីខែកញ្ញា ឆ្នាំ២០២០មក ចិនបានបង្កើននូវការប្រើប្រាស់យុទ្ធសាស្ត្រតំបន់ប្រផេះ តាមរយៈការបង្កើនចំនួនយន្តហោះយោធា និង នាវារបស់កងទ័ពជើងទឹក ដែលកំពុងតែប្រតិបត្តិការ នៅជុំវិញកោះតៃវ៉ាន់។

ក្រុងប៉េកាំង តែងតែអះអាង ថា កោះតៃវ៉ាន់ ជាដែនដីរបស់ចិន មិនអាចផ្ដាច់ចេញពីគ្នាបានឡើយ។ បន្ថែមពីលើសនេះ ក្រុងប៉េកាំង បានព្រមាន អំពីការប្រើប្រាស់កម្លាំងយោធា ប្រសិនបើតៃវ៉ាន់ បានប្រកាស អំពីឯករាជភាពរបស់ខ្លួន កាត់ផ្ដាច់ចេញពីចិន។

ដោយឡែក ក្រុងតៃប៉ិ តែងតែប្រឆាំងដាច់ខាត មិនព្រមទទួលស្គាល់ អំពីដែនអធិបតេយ្យភាពរបស់ចិន នៅលើកោះតៃវ៉ាន់ ម្ដងណាឡើយ។ ក្រុងតៃប៉ិ បានសង្កត់ធ្ងន់ ថា មានតែប្រជាជាតិតៃវ៉ាន់ ប៉ុណ្ណោះ ទើបមានសិទ្ធិសម្រេចលើជោគវាសនាអនាគតរបស់ពួកគេបាន។ ប៉ុន្ដែដោយសារតែមានការគំរាមកំហែងពីក្រុងប៉េកាំងជាញឹកញាប់ ទើបតៃវ៉ាន់ បង្កើននូវការចំណាយលើវិស័យការពារជាតិ ដោយទិញគ្រឿងសឹកទំនើបៗ មកពីសហរដ្ឋអាមេរិក ខណៈមីស៊ីលមួយចំនួន ត្រូវបានរដ្ឋាភិបាលតៃប៉ិ ទិញពីក្រុមហ៊ុនឧស្សាហកម្មក្នុងស្រុក សម្រាប់ត្រៀមខ្លួន ធ្វើសង្គ្រាម ទប់ទល់នឹងការលុកលុយរបស់ចិន៕