បរទេស៖ ក្រុមអ្នកស្រាវជ្រាវនៅចក្រភពអង់គ្លេសមានការភ្ញាក់ផ្អើលបន្ទាប់ពីបានរកឃើញស៊ុតមាន់បុរាណមួយគ្រាប់ដែលមានអាយុកាលជាង ១,៧០០ ឆ្នាំនៅតែមានសារធាតុរាវនៅខាងក្នុង និងមានសភាពដដែល។
កាលពីថ្ងៃទី១៣ ខែកុម្ភៈ ឆ្នាំ២០២៤ យោងតាម The Standard បានឱ្យដឹងថា ស៊ុតបុរាណនេះត្រូវបានគេរកឃើញក្នុងអំឡុងពេលជីកកកាយដែលធ្វើឡើងពីឆ្នាំ ២០០៧ ដល់ឆ្នាំ ២០១៦ នៅឯទីតាំង Berryfields ក្នុងទីក្រុង Buckinghamshire ភាគអាគ្នេយ៍នៃប្រទេសអង់គ្លេស។

ក្នុងអំឡុងពេលនៃការជីកកកាយនេះ អ្នកបុរាណវត្ថុវិទូបានរកឃើញរណ្តៅដែលពោរពេញទៅដោយទឹកដ៏ធំមួយដែលមានអាយុកាលពីឆ្នាំ ២៧០ ដល់ ៣០០ នៃគ.ស កំឡុងសម័យរ៉ូម៉ាំងក្នុងប្រទេសអង់គ្លេស។ នៅក្នុងប្រហោងដី គេបានរកឃើញផើងសេរ៉ាមិច កាក់ ស្បែកជើងស្បែក ឆ្អឹងសត្វ និងកន្ត្រកត្បាញដែលមានសំបុកពងនៅខាងក្នុង។ ក្រុមបុរាណវិទ្យា និងបេតិកភណ្ឌរបស់ក្រុមប្រឹក្សា Buckinghamshire បាននិយាយថា “ស៊ុតគឺជាការរកឃើញដ៏កម្រ និងគួរឱ្យភ្ញាក់ផ្អើលនៅពេលដែលវាមានសភាពដដែល បន្ទាប់ពីត្រូវបានទុកចោលអស់រយៈពេល ១,៧០០ ឆ្នាំ”។

ដើម្បីដឹងថាស៊ុតនេះជាស៊ុតអ្វីពិតប្រាកដ អ្នកជំនាញអភិរក្ស Dana Goodburn-Brown នៅសាកលវិទ្យាល័យ Kent ប្រទេសអង់គ្លេស បានសិក្សាស្រាវជ្រាវក្នុងខែសីហា ឆ្នាំ២០២៣ ហើយបានរកឃើញថា ស៊ុតនេះភាគច្រើនទំនងជាស៊ុតមាន់។ បើយោងតាមកាលបរិច្ឆេទនៃរណ្តៅដីក៏បានបង្ហាញដែរថាស៊ុតមាន់ពិតជាមានអាយុកាល ១៧០០ ឆ្នាំមែន។ ស៊ុតមាន់បុរាណ ឬស៊ុតក្នុងសម័យរ៉ូម៉ាំងត្រូវបានគេរកឃើញនៅក្នុងប្រទេសអង់គ្លេសពីមុនមក ប៉ុន្តែមានតែនៅក្នុងបំណែកសែល ដូច្នេះស៊ុតនេះគឺកម្រណាស់។

ក្រោយពេលដែលប្រជាជនរ៉ូម៉ាំងតាំងទីលំនៅនៅ Berryfields ពួកគេបានប្រើប្រាស់វាសម្រាប់ធ្វើពិធីសាសនា ដោយដាក់កាក់ ផើងសេរ៉ាមិច និងស៊ុតនៅក្នុងរណ្តៅធ្វើជាអាហារ និងដង្វាយដល់ព្រះ ដើម្បីសំណាងល្អ ស្រដៀងនឹងទម្លាប់នៃការបោះកាក់ចូលទៅក្នុងប្រភពទឹក។ ដោយសារតែភាពប្លែកនៃការរកឃើញ ស៊ុតមានសក្ដានុពលយ៉ាងច្រើនសម្រាប់ការស្រាវជ្រាវ។ ជាធម្មតាអ្នកវិទ្យាសាស្ត្រ និងអ្នកបុរាណវិទូផ្សេងទៀត បាននឹងកំពុងសិក្សាអំពីសត្វស្លាបបុរាណដោយផ្អែកលើឆ្អឹង និងបំណែកស៊ុត។ ដូច្នេះការវិភាគខ្លឹមសារនៃស៊ុតនឹងបើកវិសាលភាពនៃការស្រាវជ្រាវកាន់តែទូលំទូលាយ ដោយអ្នកស្រាវជ្រាវសង្ឃឹមថានឹងស្វែងរកព័ត៌មានបន្ថែមអំពីបរិស្ថានដែលពួកគេរស់នៅ៕

បើទោះជាចំនួនការលក់រថយន្តអគ្គិសនីនៅតាមប្រទេសនានាក្នុងតំបន់អាស៊ានបានកើនឡើងជាបន្តបន្ទាប់ក្តី ប៉ុន្តែគេមិនអាចបដិសេធបានថា រថយន្តលក់ដាច់ច្រើនបំផុតនាពេលបច្ចុប្បន្ន គឺជារថយន្តប្រើប្រាស់ប្រេងឥន្ធនៈដូចមុន ។ ហេតុអ្វីបានជាអតិថិជនភាគច្រើននៅតែពេញនិយមប្រើប្រាស់រថយន្តចាក់ប្រេងឥន្ធនៈ?

១-តម្លៃរថយន្តអគ្គិសនីនៅតែខ្ពស់ ៖ បើទោះជារថយន្តអគ្គិសនីទទួលបានការលើកទឹកចិត្តពីរដ្ឋាភិបាលប្រទេសនានា ដូចជា ៖ ការលើកលែងពន្ធគយ និងការកាត់បន្ថយពន្ធប្រចាំឆ្នាំក្តី ប៉ុន្តែតម្លៃរថយន្តអគ្គិសនីនៅតែខ្ពស់ បើធៀបនឹងរថយន្តប្រើប្រាស់ប្រេងឥន្ធនៈ ។ ហេតុនេះ មនុស្សភាគច្រើនគិតថា រថយន្តប្រេងឥន្ធនៈជាជម្រើសដ៏ល្អសម្រាប់ពួកគេ ។

២-ចម្ងាយផ្លូវបើកបរមានកំណត់ ៖ ចម្ងាយផ្លូវបើកបររបស់រថយន្តអគ្គិសនីមានកម្រិតនៅឡើយ ។ បើចាំបាច់ត្រូវបើកបររថយន្តអគ្គិសនីធ្វើដំណើរទៅតាមបណ្តាខេត្តឆ្ងាយៗ អ្នកបើកបរចាំបាច់ត្រូវចូលសាកថ្មរថយន្តនៅតាមផ្លូវជាដំណាក់កាល ទើបធ្វើឱ្យការធ្វើដំណើររបស់ពួកគេមិនឆាប់រហ័សទាន់ចិត្តដូចការជិះរថយន្តចាក់ប្រេងទេ ។

លើសពីនេះ ការសាកថ្មរថយន្តអគ្គិសនីម្តងៗត្រូវចំណាយពេលយ៉ាងហោចណាស់ ចាប់ពី៣០នាទី រហូតដល់១ម៉ោងឯណោះ ។ វាខុសគ្នាពីរថយន្តចាក់ប្រេង ដែលចំណាយពេលមិនប៉ុន្មាននាទីប៉ុណ្ណោះក្នុងការចាក់ប្រេងពេញរថយន្ត ។

៣-ការបារម្ភអំពីការប្រើប្រាស់ ៖ បើទោះជារថយន្តអគ្គិសនីមានប្រព័ន្ធបើកបរល្អជាងរថយន្តចាក់ប្រេងក្តី សម្រាប់រថយន្តមានតម្លៃស្រដៀងគ្នា ប៉ុន្តែរថយន្តអគ្គិសនីមានលក្ខខណ្ឌច្រើនក្នុងការប្រើប្រាស់ ដូចជា ៖ ការស្វែងរកស្ថានីយសាកថ្ម, ការចាប់លេខរៀងនៅស្ថានីយសាកថ្ម, រយៈពេលសាកថ្ម និងការចំណាយប្រាក់ថែទាំរថយន្តរយៈពេលវែង ។

៤-ការបារម្ភអំពីបច្ចេកវិទ្យា ៖ មនុស្សភាគច្រើននៅតែបារម្ភអំពីបច្ចេកវិទ្យារបស់រថយន្តអគ្គិសនី ដូចជា ៖ ការខូចទ្រង់ទ្រាយរបស់ថ្មរថយន្ត, ការចំណាយប្រាក់លើថ្មរថយន្ត ក្រោយការធានារ៉ាប់រងផុតសុពលភាព, សុវត្ថិភាពក្នុងការប្រើប្រាស់ និងតម្លៃលក់អាចប្រែប្រួលខ្លាំងនាថ្ងៃអនាគត ។

ទោះយ៉ាងណា បណ្តាក្រុមហ៊ុនផលិតរថយន្តអគ្គិសនីបានប្រឹងប្រែងអភិវឌ្ឍន៍បច្ចេកវិទ្យាម៉ូទ័រអេឡិចត្រូនិក និងថ្មរថយន្តយ៉ាងខ្លាំងក្លា ដែលធ្វើឱ្យរថយន្តអគ្គិសនីមានតម្លៃសមរម្យជាងមុន, មានចម្ងាយផ្លូវបើកបរលើសមុន និងស្ថានីយសាកថ្មរថយន្តបានកើនឡើងយ៉ាងឆាប់រហ័ស ។ ហេតុនេះ គេរំពឹងថា នៅថ្ងៃអនាគត រថយន្តអគ្គិសនីនឹងទទួលបានការពេញនិយមច្រើនពីអតិថិជន ៕

ប្រទេសឡាវ ៖ កាលពីថ្ងៃទី៥ ខែកុម្ភៈ ឆ្នាំ២០២៤ នៅតំបន់សេដ្ឋកិច្ចពិសេសត្រីកោណមាសក្នុងស្រុកបកែវ ប្រទេសឡាវ មានការរៀបចំពិធីបើកសម្ពោធដាក់ឱ្យប្រើប្រាស់អាកាសយានដ្ឋានអន្តរជាតិបកែវ (Bokeo International Airport) ជាផ្លូវការ ក្រោមអធិបតីភាពលោក សនសៃ ស៊ីផាន់ដន នាយករដ្ឋមន្ត្រីឡាវ ព្រមទាំងភ្នាក់ងារពាក់ព័ន្ធមកចូលរួមផងដែរ ។

ក្រោយមក ទំព័រហ្វេសប៊ុកឡាវឈ្មោះ «Lao Youth Radio FM 90.0 Mhz» បានសរសេរថា ៖ «សេចក្តីជូនដំណឹងបន្ថែមទាក់ទងនឹងការបើកជើងហោះហើររវាងអាកាសយានដ្ឋានអន្តរជាតិវត្តតាយ (Wattay International Airport) ជាមួយអាកាសយានដ្ឋានអន្តរជាតិបកែវ» ។

រីឯក្រុមហ៊ុនអាកាសចរណ៍ឡាវបានជូនដំណឹងទៅកាន់អ្នកដំណើរទាំងក្នុងប្រទេស និងក្រៅប្រទេសឱ្យបានជ្រាបថា កន្លងមក ក្រុមហ៊ុនអាកាសចរណ៍ឡាវបានប្រើប្រាស់ជើងហោះហើរដឹកជញ្ជូនអ្នកដំណើរយ៉ាងជាក់លាក់ តាមការអនុម័តដោយនាយកដ្ឋានអាកាសចរណ៍ស៊ីវិលឡាវ ដើម្បីផ្តល់នូវភាពងាយស្រួលក្នុងការធ្វើដំណើររវាងទីក្រុងវៀងច័ន្ទ និងអាកាសយានដ្ឋានបកែវ ។

ក្រុមហ៊ុនអាកាសចរណ៍ឡាវបញ្ជាក់ថា រហូតមកដល់ដើមឆ្នាំ២០២៤ អាកាសយានដ្ឋានអន្តរជាតិបកែវ បានសាងសង់រួចរាល់ទាំងស្រុង និងបើកដំណើរការជាផ្លូវការ និងជាកម្មសិទ្ធិរបស់ Built Operate and Transfer ។ ហេតុនេះ ដើម្បីផ្តល់សេវាកម្មហោះហើរជាធម្មតា ក្រុមហ៊ុនអាកាសចរណ៍ឡាវនឹងពិភាក្សាជាមួយអាកាសយានដ្ឋានអន្តរជាតិបកែវ និងមន្ត្រីពាក់ព័ន្ធ ដើម្បីចរចារៀបចំផែនការហោះហើររួមគ្នា ។

ក្រុមហ៊ុនអាកាសចរណ៍ឡាវសូមអភ័យទោសអ្នកដំណើរទាំងក្នុងប្រទេស និងក្រៅប្រទេស ដែលផ្តល់ព័ត៌មានអំពីការពន្យារពេលហោះហើរ កាលពីថ្ងៃទី៣ ខែកុម្ភៈ ឆ្នាំ២០២៤ ។ ក្រុមហ៊ុនអាកាសចរណ៍ឡាវសង្ឃឹមថា ការហោះហើររវាងទីក្រុងវៀងច័ន្ទ និងអាកាសយានដ្ឋានបកែវ នឹងអាចហោះហើរបាននាពេលឆាប់ៗនេះ ។

ក្រោយមក មានអ្នកលេងហ្វេសប៊ុកម្នាក់សរសេរថា ៖ «អាកាសយានដ្ឋានបកែវ បានសាងសង់រួចហើយក៏ពិតមែន ប៉ុន្តែក្រុមហ៊ុនអាកាសចរណ៍ Lao Airline មិនអាចចុះចតបានទេ ។ មនុស្សជាច្រើនសួរថា ហេតុអ្វីបានជាអាកាសយានដ្ឋានដែលសាងសង់នៅប្រទេសឡាវ ប៉ុន្តែក្រុមហ៊ុនអាកាសចរណ៍ឡាវមិនអាចចុះចតបាន? ។ មនុស្សភាគច្រើនដឹងហើយថា តើអ្នកណាគ្រប់គ្រងអាកាសយានដ្ឋានបកែវ? ហើយតើអាកាសយានដ្ឋាននេះជាកម្មសិទ្ធិរបស់អ្នកណា» ។

គួរបញ្ជាក់ថា អាកាសយានដ្ឋានអន្តរជាតិបកែវ គឺជាគម្រោងវិនិយោគ១០០% របស់ក្រុមហ៊ុន Dok Ngiew Kham ក្នុងនាមក្រុមហ៊ុន Greater Bay Airlines Investment and Development ដែលមានស្នាក់ធំនៅទីក្រុងហុងកុង និងជាម្ចាស់ក្រុមហ៊ុនអាកាសចរណ៍ Greater Bay Airlines របស់ហុងកុងផងដែរ ។ អាកាសយានដ្ឋាននេះសាងសង់ឡើងនៅតំបន់សេដ្ឋកិច្ចពិសេសត្រីកោណមាស ដែលនៅទល់មុខគ្នាជាមួយស្រុកឈៀងសែន ខេត្តឈៀងរ៉ាយ ប្រទេសថៃ និងទីក្រុងថាឃីលេក រដ្ឋឆាន ។

អាកាសយានដ្ឋានបកែវ បានចំណាយទឹកប្រាក់វិនិយោគសរុបជាង២២៥លានដុល្លារអាមេរិក និងមានរយៈពេលសម្បទានចំនួន៥០ឆ្នាំ និងអាចបន្តរយៈពេលសម្បទានបន្ថែមទៀត តាមរយៈកិច្ចព្រមព្រៀងរបស់រដ្ឋាភិបាលឡាវ ។ អាកាសយានដ្ឋាននេះអាចឱ្យទទួលការចុះចតរបស់យន្តហោះ Airbus A320 និង Boeing 737 ខណៈអគារអ្នកដំណើរអាចផ្ទុកដំណើរបានរហូតដល់៦០០នាក់ក្នុងពេលតែមួយ ព្រមទាំងមានបន្ទប់បញ្ជាការហោះហើរ និងប្រព័ន្ធផ្តល់ភាពងាយស្រួលតាមស្តង់ដារ ។

ក្រុមហ៊ុន Dok Ngiew Kham មានគម្រោងប្រើប្រាស់អាកាសយានដ្ឋានបកែវ ដើម្បីទទួលភ្ញៀវទេសចរចិនដែលចង់ធ្វើដំណើរមកលេងកាស៊ីណូ ដែលស្ថិតនៅតំបន់សេដ្ឋកិច្ចពិសេសត្រីកោណមាស ។ ក្រៅពីនេះ អាកាសយានដ្ឋានថ្មីនេះនឹងត្រូវប្រើប្រាស់ជំនួសអាកាសយានដ្ឋានបកែវចាស់ ដែលស្ថិតនៅទីក្រុងហួយសាយ ៕

ឆ្នាំរោង(តំណាងឲ្យសត្វនាគ) ដែលជាឆ្នាំដ៏ពេញនិយមមួយសម្រាប់ផ្តល់កំណើតកូន ក្នុងជំនឿជនជាតិចិន កម្ពុជា និងប្រទេសអាស៊ីមួយចំនួនទៀត ព្រោះគូស្នេហ៍ជាច្រើនសង្ឃឹមថា កូនរបស់ពួកគេនឹងមានគុណសម្បត្តិដ៏អស្ចារ្យដែលមានសត្វនាគជាឆ្នាំកំណើត ដោយហេតុថាសត្វនាគគឺជាសត្វតំណាងឲ្យឋានភុជ្គនាគនិងឋានសួគ៌។

យោងតាមហោរាសាស្រ្តចិនបានចងក្រងថា នាគគឺជាសត្វក្នុងរាសីចក្រដ៏អស្ចារ្យបំផុត ព្រោះថានាគគឺជាសត្វទេវកថាដែលតែមួយគត់ក្នុងចំណោមសត្វទាំង១២នៃរាសីចក្រ។ វាត្រូវបានគេចាត់ទុកថាជាសត្វដ៏មានទេវភាព ថាមពល និងរិទ្ធអំណាចខ្លាំងពូកែ។ មនុស្សជាច្រើនជឿថា កុមារដែលកើតក្នុងឆ្នាំរោង ទំនងជាទទួលបាននូវភាពជោគជ័យ ឆ្លាតវៀងវៃ និងសំណាងល្អពេញមួយជីវិត។

គួរឲ្យកត់សម្គាល់ថា កាលពីឆ្នាំនាគប៉ុន្មានទសវត្សចុងក្រោយនេះ ពោលគឺ ឆ្នាំ២០០០ និង ២០១២ អត្រាកំណើតនៅក្នុងប្រទេសចិនគឺមានការកើនឡើងខ្លាំងបំផុត បើធៀបទៅនឹងឆ្នាំផ្សេងៗហាក់ថមថយចុះ ព្រោះថាប្រជាជនចិនចង់បានឲ្យកូនខ្លួនជាកូនឆ្នាំនាគព្រោះថាកូនពួកគេនឹងមានជោគវាសនាល្អ។ ទោះជាយ៉ាងណាសម្រាប់ឆ្នាំរោគនាឆ្នាំ២០២៤នេះផ្ទាល់តែម្តង ក្រុមអ្នកវិភាគរំពឹងថាអត្រាកំណើតនឹងហក់ឡើងខ្ពស់ដែរ ជាពិសេសក្នុងចំណោមជនជាតិចិន និងប្រទេសអាស៊ីផ្សេងទៀត។

បន្ថែមពីនេះ យោងតាមហោរាសាស្រ្តចិនក៏បានឲ្យដឹងទៀតថា ឆ្នាំមួយចំនួនទៀតហាក់មិនសូវមានប្រជាប្រិយភាពក្នុងការផ្តល់កំណើតឲ្យកូន ដូចជាឆ្នាំខាល(ព្រោះខ្លាអាចនឹងកាចពេក) ឆ្នាំមមែ(ពពែ ខ្មាស់អៀនច្រើន) និងឆ្នាំម្សាញ់(ពស់ ជាសត្វសម្បូរឧបាយកលនិងល្បិចច្រើនជាដើម)។ រីឆ្នាំកុរវិញ(ជ្រូក)ត្រូវបានគេជឿថា ជាឆ្នាំមានភាពសុខស្រួលនិងទ្រព្យសម្បត្តិពេញមួយជីវិត។ យ៉ាងណាមិញ កូនដែលគេចង់បានបំផុតក្នុងចំណោមឆ្នាំទាំងនោះក៏នៅតែជាឆ្នាំរោងដដែល ព្រោះថាវាផ្សារភ្ជាប់ជាមួយនឹងជំនឿបុរាណដែលជឿថានាគជាសត្វមានរិទ្ធអំណាចនិងមានតែក្នុងរឿងព្រេងនិទានបុរាណប៉ុណ្ណោះ។

ទាំងនេះគឺគ្រាន់តែជាជំនឿតៗគ្នា ជាការពិតកូនកើតឆ្នាំអ្វីក៏ល្អដែរឲ្យតែទទួលបាននូវការអប់រំល្អៗពីឪពុកម្តាយ បានសិក្សារៀនសូត្រជ្រៅជ្រះ ក៏ដូចជាខិតខំតស៊ូព្យាយាមជំនះឧបសគ្គក្នុងជីវិត ប្រឆាំងនឹងព្រហ្មលិខិតខ្លួនជាដើម៕

បរទេស៖ Luisa Yu អាយុ ៧៩ ឆ្នាំគឺជាមនុស្សម្នាក់ក្នុងចំណោម ៥១ នាក់នៅលើពិភពលោកដែលបានធ្វើដំណើរទៅកាន់ប្រទេសចំនួន ១៩៣ ដែលមាននៅក្នុងបញ្ជីអង្គការសហប្រជាជាតិ ហើយបានបំពេញគោលដៅនេះអស់រយៈពេល ៥០ ឆ្នាំមកហើយ។
Luisa Yu បានបំពេញក្តីសុបិន្តរបស់គាត់ក្នុងការធ្វើដំណើរទៅកាន់ប្រទេសចំនួន ១៩៣ ជុំវិញពិភពលោក បន្ទាប់ពីបានទៅដល់ប្រទេសស៊ែប៊ីកាលពីឆ្នាំមុនដែលជាគោលដៅចុងក្រោយរបស់គាត់។ ក្នុងរយៈពេល ៥០ ឆ្នាំកន្លងមកនេះ លោកយាយ Yu បាននិយាយថា គាត់បានជួបប្រទះនឹងការលំបាកជាច្រើន ខណៈដែលគាត់ត្រូវធ្វើការចំនួនបីកន្លែងផ្សេងគ្នា។

Yu កើតនៅប្រទេសហ្វីលីពីន ហើយបានផ្លាស់ទៅរស់នៅសហរដ្ឋអាមេរិក នៅអាយុ ២៣ ឆ្នាំ។ បន្ទាប់ពីបញ្ចប់ការសិក្សា គាត់បានធ្វើការជាអ្នកបច្ចេកទេសវេជ្ជសាស្រ្ត ហើយបានចាប់ផ្តើមធ្វើដំណើរជុំវិញសហរដ្ឋអាមេរិកនៅពេលដែលគាត់ទំនេរ។ នៅឆ្នាំ ១៩៧០ លោកយាយ Yu ក៏មានក្តីសុបិន្តចង់ធ្វើដំណើរទៅក្រៅប្រទេសជុំវិញពិភពលោក ដូច្នេះគាត់ក៏បានចាប់យកការងារមួយទៀតនៅមន្ទីរពេទ្យ ហើយធ្វើការជាភ្នាក់ងារទេសចរណ៍ក្រៅម៉ោងដើម្បីរកប្រាក់បន្ថែម។

លោកយាយ Yu បាននិយាយថា គាត់ពិតជាហត់នឿយពីការងារ ១៦ ម៉ោងរបស់គាត់នៅមន្ទីរពេទ្យ ហើយការងារភ្នាក់ងារទេសចរណ៍ក៏នាំមកនូវការហត់នឿយតិចតួចផងដែរ ដូច្នេះគាត់មានពេលសម្រាកតិចតួចបំផុត។ Yu បានចែករំលែកថា “វាជាការលំបាកនៅពេលដែលគាត់ត្រូវបើកបរបន្តពីមន្ទីរពេទ្យមួយទៅមន្ទីរពេទ្យមួយទៀត” ដោយពេលនោះគាត់មានអាយុត្រឹមតែ ៣០ ឆ្នាំប៉ុណ្ណោះ ដូច្នេះគាត់នៅតែអាចស៊ូទ្រាំបាន។ លើសពីនេះ គាត់ក៏ជាម្តាយទោលផងដែរ ដូច្នេះហើយគាត់ក៏ត្រូវរងសម្ពាធបន្ថែមពីការមើលថែកូនផងដែរ ហើយរាល់ពេលធ្វើដំណើរទៅក្រៅប្រទេស គាត់តែងចំណាយប្រាក់ដើម្បីជួលអ្នកមើលថែកូនឱ្យគាត់។

លោកយាយ Yu បានចាប់ផ្តើមធ្វើដំណើរជុំវិញពិភពលោកនៅអាយុ ៣០ ឆ្នាំ ដោយគាត់បានឈប់សម្រាកពីការងារ ៣ កន្លែងរបស់គាត់ ដោយសន្សំប្រាក់បានច្រើនគួរសម គាត់ក៏បានវិនិយោគលើអចលនទ្រព្យនៅ Miami ហើយក៏បានប្រាក់ចំណេញច្រើន។ នៅពេលនោះហើយ ទើបគាត់មានឱកាសបំពេញក្តីសុបិន្តរបស់គាត់ ដោយចំណាយពេល ៥០ ឆ្នាំដើរលេងជុំវិញពិភពលោករហូតមកដល់បច្ចុប្បន្ននេះ។ គួរបញ្ជាក់ដែរថា លោកយាយ Luisa Yu បានធ្វើដំណើរទៅកាន់ ១៩៣ ប្រទេសជុំវិញពិភពលោកតាំងពីគាត់អាយុ ៣០ឆ្នាំ រហូតដល់ ៧៩ឆ្នាំ ហើយក៏បានក្លាយជាអនុបណ្ឌិតរបស់អង្គការសហប្រជាជាតិផងដែរ៕

ប្រទេសថៃ ៖ កាលពីថ្ងៃទី១០ ខែកុម្ភៈ ឆ្នាំ២០២៤ គេហទំព័រផ្នែកចំណីអាហារដ៏ល្បីល្បាញនៅលើពិភពលោកឈ្មោះ Tasteatlas បានចាត់ចំណាត់ថ្នាក់ចំណីអាហារចំនួន៨៥មុខស្ថិតក្នុងប្រភេទនំ Pancake គឺជាចំណីអាហារល្អបំផុតនៅលើពិភពលោក ។

ក្នុងចំណោមអាហារទាំង៨៥មុខនេះ នំគ្រក់នៅប្រទេសថៃទទួលបានពិន្ទុ៤,៥ គឺជានំប្រភេទ Pancake ដ៏ល្អបំផុតជាប់ចំណាត់ថ្នាក់ទី៤ នៅលើពិភពលោក និងជាប់ចំណាត់ថ្នាក់ទី១ នៅតំបន់អាស៊ាន ។

ខាងក្រោមនេះ គឺជាចំណាត់ថ្នាក់ចំណីអាហារ ចាប់ពីលេខ១ ដល់លេខ៥ រួមមាន ៖
-ចំណាត់ថ្នាក់ទី១ Crepes របស់ប្រទេសបារាំង
-ចំណាត់ថ្នាក់ទី២ Kaiserschmarrn ឬ Pancake ផ្អែម របស់ប្រទេសអាល្លឺម៉ង់
-ចំណាត់ថ្នាក់ទី៣ Jianbing របស់ប្រទេសចិន
-ចំណាត់ថ្នាក់ទី៤ នំគ្រក់ នៅប្រទេសថៃ
-ចំណាត់ថ្នាក់ទី៥ Crêpes Normande របស់ប្រទេសបារាំង

គេហទំព័រចំណីអាហារ Tasteatlas បានបញ្ជាក់អំពីនំគ្រក់នៅប្រទេសថៃថា គឺជានំមានទំហំតូច ហើយគេនិយមហៅនំនេះថា «Pancake» ។ នំនេះធ្វើឡើងពីម្សៅអង្ករខ្សាយផ្សំជាមួយខ្ទិះដូង និងស្ករ ហើយត្រូវបានចម្អិនឡើងនៅក្នុងខ្ទះដែលមានប្រហោងរាងតូចៗ ។

ជាទូទៅ ជនជាតិថៃបានធ្វើនំគ្រក់ដោយដាក់ម្សៅនៅផ្នែកខាងក្រោម, ដាក់ខ្ទិះដូងនៅផ្នែកខាងលើ និងដាក់ស្ករដើម្បីឱ្យវាមានរសជាតិផ្អែមតិចៗ ។ បន្ទាប់មក យកស្លឹកខ្ទឹម, ត្រាវ, ពោត, ដូង និងល្ពៅ មករោយពីលើនំគ្រក់ ។ នៅពេលវាឆ្អិនហើយ ម្សៅនៅខាងក្រៅនឹងមានសភាពស្រួយឆ្ងាញ់ ខណៈផ្នែកខាងក្នុងនំវិញមានរសជាតិផ្អែម និងប្រៃ ។

នំគ្រក់ បានក្លាយជាអាហារលក់នៅតាមផ្លូវនានានៅប្រទេសថៃ ហើយគេចូលចិត្តបរិភោគវាជាអាហារសម្រន់ ។ នំគ្រក់បានជួយរក្សានូវតុល្យភាពរវាងរសជាតិផ្អែម និងហឹរបានយ៉ាងល្អ ។ ទោះយ៉ាងណា មិនមែនមានតែប្រទេសថៃមួយទេដែលបរិភោគនំគ្រក់ ប្រទេសផ្សេងៗទៀតនៅតំបន់អាស៊ានក៏បរិភោគនំគ្រក់ដែរ ដូចជា កម្ពុជា ជាដើម ៕

ប្រទេសជប៉ុន៖ ជំនួសឱ្យការផ្តល់សូកូឡាដល់គូស្នេហ៍ ឬមិត្តភ័ក្តិនៅថ្ងៃបុណ្យនៃក្តីស្រឡាញ់ ស្ត្រីជនជាតិជប៉ុនជាច្រើននាក់បានជ្រើសរើសទិញអំណោយសម្រាប់ខ្លួនឯង។

កាលពីថ្ងៃទី១២ ខែកុម្ភៈ យោងតាមកាសែត Japan Times បានដកស្រង់លទ្ធផលនៃការស្ទង់មតិនៅដើមឆ្នាំ ២០២៤ ជាមួយស្ត្រីចំនួន ២,៥០០ នាក់ដែលមានអាយុពី ១៥-៧៩ ឆ្នាំដោយក្រុមហ៊ុនស្រាវជ្រាវដែលមានមូលដ្ឋាននៅទីក្រុងតូក្យូ Intage បានបង្ហាញថាជិត ២២% នៃអ្នកឆ្លើយសំណួរជាស្ត្រីគឺមានគម្រោងទិញសូកូឡាសម្រាប់ខ្លួនឯង កើនឡើងនៃ ៨.៥ ពិន្ទុបើធៀបទៅនឹងឆ្នាំ ២០២៣ ដែលនេះឆ្លុះបញ្ចាំងថាស្ត្រីនាពេលបច្ចុប្បន្នគឺពិតជាស្រឡាញ់ខ្លួនឯងខ្លាំងណាស់។

នៅក្នុងរបាយការណ៍នោះ អ្នកដែលជ្រើសរើសជម្រើសនេះគឺមានរហូតទៅដល់ ៣.៤ ដងច្រើនជាងអ្នកដែលផ្តល់ស្កសូកូឡាដល់ប្តី ឬគូស្នេហ៍ទៅទៀត។ ដូច្នេះការកើនឡើងនេះគឺមានភាពខុសគ្នា ១.៧ ដងបើប្រៀបធៀបទៅនឹងឆ្នាំមុន។ អ្នកតំណាងក្រុមហ៊ុន Intage បាននិយាយថា “នៅពេលដែលវិធីបុណ្យនៃក្តីស្រឡាញ់កាន់តែសម្បូរបែប មនុស្សកាន់តែច្រើនបានជ្រើសរើសការឱ្យកាដូរ ឬអំណោយសម្រាប់ខ្លួនឯង”។

យោងតាមការស្ទង់មតិក្រុមធំជាងគេជិត ៤៥% បាននិយាយថាពួកគេនឹងផ្តល់ស្ករគ្រាប់ដល់គ្រួសាររបស់ពួកគេ រីឯ ១៣% ទៀតគ្រោងនឹងផ្តល់ឱ្យមិត្តភក្តិហើយជាង ៨២% បាននិយាយថាពួកគេស្ទាក់ស្ទើរក្នុងការធ្វើតាមប្រពៃណីនៃការផ្តល់អំណោយដល់ភេទផ្ទុយ។ នៅក្នុងប្រទេសជប៉ុនមានប្រពៃណីមួយ ដោយតម្រូវឱ្យស្ត្រីផ្តល់សូកូឡាមួយប្រអប់ដល់បុរសក្នុងជីវិតរបស់ពួកគេ រួមទាំងប្តី ឬមិត្តប្រុស ឪពុក និងមិត្តរួមការងារនៅថ្ងៃបុណ្យនៃក្តីស្រឡាញ់។

ទោះជាយ៉ាងណា លទ្ធផលខាងលើបានប្រឆាំងនឹងទំនៀមទម្លាប់ ដោយសារស្ត្រីជប៉ុនតែងតែចំណាយប្រាក់ច្រើននៅថ្ងៃបុណ្យនៃក្តីស្រឡាញ់ ដោយស្ត្រីក្នុងប្រទេសនេះជាទូទៅចំណាយប្រាក់ជាង ៥,០០០ យ៉េន (ប្រមាណជាង ៣៣ ដុល្លារអាមេរិក) លើសូកូឡា ដែលចំនួននេះគឺជាការកើនឡើងជាង ៣៤% បើធៀបនឹងការចំណាយមធ្យមក្នុងឆ្នាំ ២០២៣។ ហេតុនេះហើយ បច្ចុប្បន្នការចំណាយជាមធ្យមសម្រាប់ស្ត្រីដើម្បីជូនគូស្នេហ៍របស់ពួកគេគឺច្រើនជាង ៣,០០០ យ៉េន (ប្រមាណជាង ២០ ដុល្លារអាមេរិក) ខណៈអ្នកដែលផ្តល់អំណោយដល់ខ្លួនឯងចំណាយជាមធ្យមត្រឹមតែ ២,០០០ យ៉េន (ប្រមាណជាង ១៣ ដុល្លារអាមេរិកប៉ុណ្ណោះ)៕

Momentum Works រាយការណ៍ថា Grab បានក្លាយជាក្រុមហ៊ុននាំមុខទីផ្សារផ្នែកដឹកជញ្ជូនអាហារនៅតំបន់អាស៊ាន ប្រចាំឆ្នាំ២០២៣ ។ ក្រុមហ៊ុននេះបានគ្រប់គ្រងចំណែកទីផ្សារស្មើជិត៥៥% នៃចំនួនទីផ្សារសរុបសម្រាប់សេវាកម្មដឹកជញ្ជូនអាហារក្នុងតំបន់ ។ Grab មានចំនួនលក់សរុបកើនឡើង៦,៨% បើធៀបនឹងឆ្នាំ២០២២ ខណៈគូប្រជែង គឺ Foodpanda និង Gojek បែរជាធ្លាក់ចុះរហូតដល់១២,៩% និង១០% តាមលំដាប់ ។

Grab មានអតិថិជនធ្វើប្រតិបត្តិការក្នុង១ខែៗ ស្មើនឹង៥% នៃចំនួនពលរដ្ឋសរុប៦០០លាននាក់រស់នៅតំបន់អាស៊ាន ។ ហេតុនេះ នៅមានក្រុមអតិថិជនមានសក្តានុពលជាច្រើនទៀតសម្រាប់សេវាកម្មដឹកជញ្ជូនអាហារក្នុងតំបន់អាស៊ាន ។

ទោះយ៉ាងណា ចំនួនការចំណាយសរុបលើសេវាកម្មដឹកជញ្ជូនអាហារក្នុងតំបន់អាស៊ានបានកើនឡើងរហូតដល់៥% បើធៀបពីមួយឆ្នាំទៅមួយឆ្នាំ ក្នុងនោះប្រទេសវៀតណាមបានគ្រប់គ្រងចំណែកទីផ្សារច្រើនបំផុត ស្មើនឹង២៨% នៃចំនួនការលក់សរុប ។ បន្ទាប់មក គឺប្រទេសម៉ាឡេស៊ី, ថៃ និងឥណ្ឌូណេស៊ី ខណៈចំនួនការលក់ក្នុងប្រទេសសិង្ហបុរី នៅតែមានស្ថិរភាព ។

ចំណែកការចំណាយលើទំនិញប្រភេទអាហារ និងភេសជ្ជៈក្នុងតំបន់អាស៊ាន ក៏បានកើនឡើងផងដែរ បើធៀបនឹងមុនពេលជំងឺកូវីដ-១៩ ឆ្លងរាតត្បាតនៅលើពិភពលោក ។ ប៉ុន្តែម៉ាកទំនិញល្អៗជាច្រើនបានប្រើប្រាស់វិធានការកាត់បន្ថយថ្លៃដើម និងបិទអាជីវកម្មជាបន្តបន្ទាប់ ។ បើតាមរបាយការណ៍បង្ហាញថា វាទាក់ទងជាមួយភាពមិនច្បាស់លាស់នៃសេដ្ឋកិច្ចពិភពលោក ។

ស្របពេលមានភាពមិនច្បាស់លាស់កើនឡើងជាបន្តបន្ទាប់ ក្រុមហ៊ុនជាច្រើនក៏បានផ្លាស់ប្តូរយុទ្ធសាស្ត្ររបស់ខ្លួន ហើយការសហការគ្នារវាងក្រុមហ៊ុននិងក្រុមហ៊ុន បានកើតឡើងជាញឹកញាប់ ដូចជា ៖ Delivery Hero ដែលបានចាកចេញពីប្រទេសវៀតណាម ប៉ុន្តែតែនៅព្យាយាមលក់ Foodpanda ក្នុងតំបន់នេះ ។ ចំណែក LINE MAN Wongnai បានក្លាយជាម្ចាស់ភាគហ៊ុនធំរបស់ Rabbit Line Pay ៕