ប្រទេសសិង្ហបុរី ៖ រដ្ឋាភិបាលសិង្ហបុរីបានប្រកាសពីគម្រោងបន្ធូរបន្ថយភាពតានតឹងសេដ្ឋកិច្ចក្នុងប្រទេស ដោយការត្រៀមផ្តល់ប្រាក់ឱ្យពលរដ្ឋរស់នៅក្នុងប្រទេស ។ វាជាការផ្តល់ប្រាក់ឱ្យពលរដ្ឋជាថ្មីដើម្បីដោះស្រាយជីវភាពក្នុងគ្រួសារ បន្ទាប់ពីរដ្ឋាភិបាលធ្លាប់ចែកប្រាក់ឱ្យពលរដ្ឋម្តងហើយ កាលពីខែមករា ឆ្នាំ២០២៤ ។ នេះបើតាមការចុះផ្សាយរបស់សារព័ត៌មានបរទេស កាលពីថ្ងៃទី១៧ ខែកុម្ភៈ ឆ្នាំ២០២៤ ។

លោក Lawrence Wong ឧបនាយករដ្ឋមន្ត្រី និងរដ្ឋមន្ត្រីក្រសួងហិរញ្ញវត្ថុសិង្ហបុរី បានថ្លែងពាក់ព័ន្ធនឹងគម្រោងចំណាយប្រាក់របស់រដ្ឋាភិបាល ស្មើប្រមាណ១.៩០០លានដុល្លារសិង្ហបុរី ដើម្បីផ្តល់ទំនុកចិត្តផ្នែកសេដ្ឋកិច្ចដល់ពលរដ្ឋ ស្របពេលស្ថានភាពសេដ្ឋកិច្ចក្នុងប្រទេស និងក្រៅប្រទេសមិនប្រាកដប្រជា ។

វិធានការរបស់រដ្ឋាភិបាល រួមទាំងការផ្តល់ប្រាក់ឱ្យពលរដ្ឋសិង្ហបុរី គឺស្មើប្រមាណ១លាន៤សែនគ្រួសារ ។ រដ្ឋាភិបាលនឹងចែកប្រាក់បន្ថែមចំនួន៦០០ដុល្លារសិង្ហបុរីក្នុង១គ្រួសារ បន្ទាប់ពីរដ្ឋាភិបាលធ្លាប់បានចែកប្រាក់ឱ្យពលរដ្ឋម្តងហើយ គឺក្នុង១គ្រួសារទទួលបាន៥០០ដុល្លារសិង្ហបុរី កាលពីខែមករា ឆ្នាំ២០២៤ ។ ការចែកប្រាក់នេះក្នុងគោលបំណងជួយសម្រាលការចំណាយក្នុងជីវភាពប្រចាំថ្ងៃ និងជំរុញការចាយវាយរបស់ពលរដ្ឋជាមួយហាងលក់ទំនិញ និងអាជីវកម្មមួយចំនួន ដែលបានចូលរួមក្នុងគម្រោងរបស់រដ្ឋាភិបាល ។

រដ្ឋាភិបាលនឹងចែកប្រាក់ឱ្យពលរដ្ឋជា២ដំណាក់កាល ហើយ១ដំណាក់កាល ស្មើនឹង៣០០ដុល្លារសិង្ហបុរី ។ ដំណាក់កាលទី១ គឺការចែកប្រាក់នឹងប្រព្រឹត្តទៅនៅចុងខែមិថុនា ឆ្នាំ២០២៤ រីឯដំណាក់កាលទី២ នឹងប្រព្រឹត្តទៅនៅខែមករា ឆ្នាំ២០២៥ ។ លើសពីនេះ នៅខែកញ្ញា ឆ្នាំ២០២៤ រដ្ឋាភិបាលសិង្ហបុរីមានគម្រោងចែកប្រាក់ឱ្យពលរដ្ឋ ចាប់ពី២០០ដុល្លារ ទៅ៤០០ដុល្លារសិង្ហបុរី សម្រាប់អ្នកមានលក្ខណៈដូចគ្នានឹងការកំណត់របស់រដ្ឋាភិបាល ។

រដ្ឋាភិបាលកំណត់ថា ការចែកប្រាក់ចាប់ពី២០០ដុល្លារ ទៅ៤០០ដុល្លារសិង្ហបុរី គឺពលរដ្ឋត្រូវតែមានអាយុ២១ឆ្នាំ ឬច្រើនជាងនេះនៅឆ្នាំ២០២៤ ហើយពួកគេត្រូវរស់នៅប្រទេសសិង្ហបុរី និងគ្រប់គ្រងអចលនទ្រព្យមិនលើសពី១កន្លែង ។ ពួកគេត្រូវមានប្រាក់ចំណូលប្រមាណ១សែនដុល្លារសិង្ហបុរី ហើយជំហានដំបូង នឹងមានពលរដ្ឋប្រមាណ២លាន៥សែននាក់ មានលក្ខណៈសមស្របនឹងការកំណត់នេះ ។

គួរបញ្ជាក់ថា សេដ្ឋកិច្ចសិង្ហបុរីបានកើនឡើង១,១% កាលពីឆ្នាំ២០២៣ ប៉ុន្តែវានៅតែទាបជាងគោលដៅរបស់រដ្ឋាភិបាល ដែលបានកំណត់ស្មើនឹង១,២% ។ រដ្ឋាភិបាលបានព្យាករណ៍ពីកំណើនសេដ្ឋកិច្ចនៅឆ្នាំ២០២៤ នេះ គឺស្មើចាប់ពី១% ដល់៣% ហើយរដ្ឋាភិបាលជឿថា តម្រូវការពីខាងក្រៅនឹងមិនផ្លាស់ប្តូរទេ ។

ទោះយ៉ាងណា គេត្រូវតាមដានហានិភ័យសេដ្ឋកិច្ចឱ្យបានដិតដល់បន្តទៀត ជាពិសេស សង្គ្រាមនៅតំបន់កាហ្សា និងសង្គ្រាមនៅប្រទេសអ៊ុយក្រែន ដែលនៅតែអូសបន្លាយពេល ហើយសង្គ្រាមនេះនឹងធ្វើឱ្យប៉ះពាល់ដល់ខ្សែសង្វាក់ផ្គត់ផ្គង់ ៕

បរទេស៖ អ្នករស់នៅសហរដ្ឋអាមេរិក និងសកម្មជនសិទ្ធិសត្វក្នុងរដ្ឋ Georgia មិនសប្បាយចិត្តចំពោះផែនការសាងសង់ទីក្រុងតូចមួយដែលផ្ទុកសត្វស្វាចំនួន ៣០,០០០ ក្បាលសម្រាប់ការពិសោធន៍។
យោងតាម The Guardian ដែលបានចុះផ្សាយនៅថ្ងៃទី១៧ ខែកុម្ភៈ ឆ្នាំ២០២៤ថា ផែនការបង្កើតកន្លែងបង្កាត់ពូជសត្វស្វាដ៏ធំបំផុតនៅសហរដ្ឋអាមេរិក ដែលនឹងអនុញ្ញាតឱ្យសត្វស្វាចំនួន ៣០,០០០ ក្បាលដើរក្នុងឃ្លាំងនៃរដ្ឋ Georgia កំពុងប្រឈមមុខនឹងការរិះគន់យ៉ាងចាស់ដៃពីក្រុមសិទ្ធិសត្វ និងប្រជាជនក្នុងតំបន់មួយចំនួន។

បរិវេណទំហំ ២០០ ហិចតានឹងដាក់សត្វស្វាចំនួនច្រើនមិនធម្មតា ដែលបន្ទាប់មកនឹងត្រូវបញ្ជូនទៅសាកលវិទ្យាល័យ និងក្រុមហ៊ុនឱសថសម្រាប់ការស្រាវជ្រាវផ្នែកវេជ្ជសាស្រ្ត។ ក្នុងរយៈពេល ២០ ឆ្នាំខាងមុខ កន្លែងនេះនឹងបង្កើតអាណានិគមដ៏អស្ចារ្យនៃសត្វស្វាកន្ទុយវែងរាប់ម៉ឺនក្បាល ដែលមានដើមកំណើតនៅអាស៊ីអាគ្នេយ៍ នៅក្នុងរចនាសម្ព័ន្ធដូចឃ្លាំងនៅ Bainbridge រដ្ឋ Georgia ដែលមានប្រជាជនត្រឹមតែ ១៤,០០០ នាក់។ Safer Human Medicine ដែលជាក្រុមហ៊ុននៅពីក្រោយទីក្រុង simian ថ្មីតម្លៃ ៣៩៦ លានដុល្លារបាននិយាយថា សត្វស្វានឹងត្រូវរក្សាទុកក្នុងលក្ខខណ្ឌដែលមានសុវត្ថិភាពខ្ពស់ នឹងមិនរីករាលដាលជំងឺនៅក្នុងតំបន់ ហើយត្រូវបានផ្តល់អាហារល្អៗនិងស្រស់ៗសម្រាប់វា។

ប៉ុន្តែទោះជាយ៉ាងណា ផែនការខាងលើកំពុងប្រឈមនឹងរលកនៃការប្រឆាំងយ៉ាងខ្លាំង ដោយអ្នកស្រុក Bainbridge មួយចំនួនបានអំពាវនាវដល់រដ្ឋាភិបាលក្នុងតំបន់ឱ្យហាមឃាត់ទីក្រុងបុព្វបុរសដែលបានស្នើឡើង។ លោក David Barber ដែលជាអ្នកស្រុកក្នុងតំបន់ដែលបានចែករំលែកថា សត្វស្វាកន្ទុយវែងគឺជាប្រភេទសត្វដែលរាតត្បាត ហើយបច្ចុប្បន្នមានរហូតដល់ ៣០,០០០ ក្បាល ដូច្នេះនៅពេលខាងមុខទៀតពួកវានឹងរីករាលដាលគ្រប់ទីកន្លែង។ លោក David Barber បានបន្តថា ពួកយើងមិនចង់ឱ្យស្វានេះស្ថិត ឬរស់នៅក្នុងតំបន់របស់យើងនោះទេ។

រីឯក្រុមសិទ្ធិសត្វក៏បានអំពាវនាវឱ្យផែនការនេះត្រូវបានរារាំងដោយនិយាយថាការបង្កាត់ពូជសត្វស្វាសម្រាប់ការធ្វើតេស្តវេជ្ជសាស្រ្តគឺឃោរឃៅហើយផ្តល់អត្ថប្រយោជន៍តិចតួចសម្រាប់ការព្យាបាលមនុស្សដោយសារតែភាពខុសគ្នារវាងប្រភេទសត្វ។ ទង្វើនេះក៏គំរាមកំហែងដល់ការរស់រានមានជីវិតរបស់ស្វានៅក្នុងព្រៃផងដែរ នេះបើយោងតាមលោកស្រី Kathleen Conlee អនុប្រធានផ្នែកស្រាវជ្រាវសត្វនៅអង្គការ Humane Society ។

គួរបញ្ជាក់ដែរថា ជារៀងរាល់ឆ្នាំសត្វស្វាប្រហែល ៧០ ម៉ឺនក្បាលត្រូវបានប្រើប្រាស់នៅទូទាំងសហរដ្ឋអាមេរិកក្នុងការសាកល្បងដើម្បីព្យាបាលជំងឺឆ្លង ភាពចាស់ និងជំងឺសរសៃប្រសាទដូចជាផាកឃីនសុន។ ដោយកាលពីកន្លងទៅអ្នកស្រាវជ្រាវបានប្រកាសថា សហរដ្ឋអាមេរិកកំពុងខ្វះសត្វព្រូនសម្រាប់ធ្វើតេស្ត។ ដូច្នេះក្រុមហ៊ុន Safer Human Medicine សង្កត់ធ្ងន់ថា ទីក្រុងស្វាតូចរបស់ពួកគេនឹងជួយសម្រាលស្ថានភាពនោះ ទន្ទឹមនឹងនោះក៏បង្កើតការងារចំនួន ២៦០ បន្ថែមទៀតសម្រាប់មនុស្សផងដែរ៕

ក្រុមហ៊ុនស្បែកជើងម៉ាក Vivobarefoot និងក្រុមហ៊ុន Balena បានសហការផលិតស្បែកជើងថ្មីពីសំរាម ដើម្បីទប់ទល់នឹងវិបត្តិបរិស្ថាននាពេលបច្ចុប្បន្ន ។ ក្រុមហ៊ុន Vivobarefoot លើកឡើងថា ផលិតផលនេះនឹងអាចរលាយដោយខ្លួនឯង ដែលវាជាការព្យាយាមផលិតរបស់រោងចក្រដើម្បីការពារកុំឱ្យប៉ះពាល់បរិស្ថាន ។

អតិថិជនដែលចង់ទិញស្បែកជើងផលិតពីសំរាមនេះ ពួកគេត្រូវស្កេនជើងរបស់ខ្លួនជាមុនសិន ដើម្បីឱ្យស្បែកជើងមានទំហំប៉ុនជើងអតិថិជន ។ បន្ទាប់មក ក្រុមហ៊ុននឹងបញ្ជាទៅកាន់ម៉ាស៊ីនផលិត ដែលទទួលបានវត្ថុធាតុដើមពីសារធាតុនានាអាចរលាយដោយខ្លួនឯង ។

បើទោះជាស្តាប់ទៅ វាអាចមិនស្អាតខ្លាំងក្តី ប៉ុន្តែក្រុមហ៊ុន Vivobarefoot និងក្រុមហ៊ុន Balena បញ្ជាក់ថា ការផលិតទាំងអស់នេះ គឺស្របតាមស្តង់ដារជីវសាស្ត្រអន្តរជាតិ (ASTM D6400-04) និងស្តង់ដារជីវសាស្ត្ររបស់អឺរ៉ុប (EN13432) ។ ម៉ាស៊ីនផលិតបែប 3D នឹងផលិតស្បែកជើងឱ្យត្រូវនឹងទំហំជើងរបស់អតិថិជន ក្នុងរយៈពេល៣០ម៉ោង ។

លោក David Roubach នាយកក្រុមហ៊ុន Balena និយាយថា ៖ «យើងអាចនិយាយបានថា អ្នកអាចដាក់វាក្នុងធុងជីកំប៉ុសរបស់ខ្លួនបាន ហើយវានឹងរលាយដោយខ្លួនឯង ។ ការពិតទៅ យើងមិនដឹងថា តើយើងអាចប្រើប្រាស់វាបានយូរប៉ុនណាទេ» ។

ហេតុនេះ ដើម្បីឱ្យវាអាចរលាយយ៉ាងមានប្រសិទ្ធភាព ក្រុមការងារមានគម្រោងទទួលយកអ្នកដែលចង់បោះចោលស្បែកជើងទាំងនេះ និងកែច្នៃវាឡើងវិញ ។ ប៉ុន្តែវិធីនេះត្រូវការរយៈពេលស្រាវជ្រាវបន្ថែមទៀត ហើយពួកគេគិតថា វិធីល្អបំផុត គឺការស្វែងរកវត្ថុធាតុដើមថ្មីៗដែលអាចរលាយដោយងាយៗនៅផ្ទះ ។

ឧស្សាហកម្មកែច្នៃម៉ូដ គឺជាឧស្សាហកម្មមួយស្ថិតក្នុងចំណោមឧស្សាហកម្មដែលបំពុលបរិស្ថានយ៉ាងខ្លាំងនៅលើពិភពលោក ហើយវាមានចំណែកក្នុងការបំភាយកាបូនប្រមាណ១០% ទៀតផង ។ លើសពីនេះ ឧស្សាហកម្មកែច្នៃម៉ូដ ថែមទាំងបានប្រើប្រាស់ទឹកយ៉ាងច្រើនក្នុងការផលិតផងដែរ ។

ស្បែកជើងភាគច្រើនបានផលិតឡើងពីកៅស៊ូ, ផ្លាស្ទិក និងលោហៈ ព្រមទាំងបិទភ្ជាប់ដោយកាវមានគុណភាពខ្ពស់ ហើយស្បែកជើងទាំងនេះពិបាកបោះចោលណាស់ ។ ហេតុនេះ ស្បែកជើងបោះចោលភាគច្រើន ត្រូវបានគេយកទៅកប់ចោលក្នុងដី និងអាចចំណាយពេលរាប់រយឆ្នាំឯណោះ ទើបវាចាប់ផ្តើមរលាយ ។

បើទោះជាស្បែកជើងផលិតពីសំរាមមិនទាន់ល្អឥតខ្ចោះក្តី ប៉ុន្តែការព្យាយាមកែច្នៃសំរាមដ៏ច្រើននៅលើពិភពលោកឱ្យក្លាយជាស្បែកជើង ចាត់ទុកថា គឺជាការបោះជំហានទៅមុខដ៏ល្អប្រសើរ ៕