ប្រទេសថៃ ៖ យើងបានជ្រាបហើយថា ពលរដ្ឋរស់នៅប្រទេសភាគច្រើនក្នុងតំបន់អាស៊ីអាគ្នេយ៍បានជំរុញឱ្យកូនចៅរបស់ខ្លួនខិតខំរៀនភាសាបរទេសច្រើនជាងភាសាជាតិ ដើម្បីធ្វើជាដើមទុនងាយស្រួលស្វែងរកការងារល្អៗធ្វើនាថ្ងៃអនាគត ។ រីឯភាសាបរទេសដែលគេនិយមរៀននៅលើពិភពលោក មានដូចជា ៖ ភាសាអង់គ្លេស, ចិន, ជប៉ុន, កូរ៉េ ឬភាសាបារាំង ជាដើម ។

ជាលទ្ធផល ក្មេងៗជំនាន់ក្រោយដែលរស់នៅក្នុងប្រទេសទាំងនេះ ភាគច្រើនអាចនិយាយភាសាបរទេសបានយ៉ាងស្ទាត់ជំនាញ ឬនិយាយស្ទាត់ជាងភាសាជាតិរបស់ខ្លួនទៅទៀត ។ រីឯអាណាព្យាបាលមួយចំនួនក៏មានមោទនភាពផងដែរ នៅពេលឃើញកូនៗអាចនិយាយភាសាបរទេសបានល្អ ហើយពួកគេពុំសូវយកចិត្តទុកដាក់លើការបង្រៀនភាសាជាតិដល់កូនប៉ុន្មានទេ ។

លើសពីនេះ ក្រុមហ៊ុនភាគច្រើននៅក្នុងតំបន់អាស៊ីអាគ្នេយ៍ ក៏បានផ្តល់តម្លៃលើបេក្ខជនដែលមានសមត្ថភាពនិយាយភាសាអង់គ្លេសផងដែរ ។ គេសង្កេតឃើញថា ក្នុងចំណោមបេក្ខជនដែលមកដាក់ពាក្យរកការងារធ្វើ បើពួកគេចេះនិយាយ ឬចេះសរសេរភាសាបរទេស ជាពិសេស ភាសាអង់គ្លេស គឺពួកគេនឹងមានអាទិភាពជាងអ្នកមិនចេះភាសាបរទេស ។ ហេតុនេះ បេក្ខជនចេះភាសាអង់គ្លេសនឹងទទួលបានឱកាសការងារធ្វើច្រើន បើទោះជាពួកគេពុំសូវមានជំនាញការងារក្តី ។

ទោះយ៉ាងណា ប្រទេសខ្លះនៅតែបានផ្តល់តម្លៃលើភាសាជាតិរបស់ខ្លួនច្រើនជាងភាសាបរទេស ហើយពួកគេបានជំរុញឱ្យកូនចៅនិយាយភាសាជាតិឱ្យបានត្រឹមត្រូវ ចៀសវាងនិយាយភាសាបរទេសលាយភាសាជាតិ ឬស្ទាត់មាត់និយាយតែភាសាបរទេស រហូតដល់ភ្លេចភាសាកំណើត ។ ជាក់ស្តែង ថៃ គឺជាប្រទេសមួយដែលតែងតែផ្តល់តម្លៃលើភាសាជាតិខ្លាំងជាងភាសាបរទេស ។

គ្រូបង្រៀននៅតាមសាលាផ្សេងៗនៅទូទាំងប្រទេសថៃបានអប់រំឱ្យកូនសិស្សស្រឡាញ់ភាសាជាតិរបស់ខ្លួន និងមានមោទននភាពដែលបាននិយាយភាសាជាតិជាមួយមិត្តភក្តិ ឬមនុស្សនៅជុំវិញ ។ លើសពីនេះ មិនថាយុវជនថៃជំនាន់ថ្មី ឬមនុស្សវ័យកណ្តាល ពួកគេបានព្យាយាមបង្រៀនភាសាថៃទៅកាន់ជនបរទេសនៅតាមបណ្តាញសង្គម ដើម្បីឱ្យពិភពលោកទទួលស្គាល់ទៀតផង ។

ហេតុនេះ ទើបគេឃើញជនបរទេសមួយចំនួនដែលបានមកលេងនៅប្រទេសថៃ ពួកគេអាចនិយាយភាសាថៃបានក្នុងការទំនាក់ទំនងជាមួយអាជីវករលក់ដូរទំនិញ ឬអាហារផ្សេងៗជាជនជាតិថៃ ហើយអាជីវករទាំងនេះពុំចាំបាច់និយាយភាសាអង់គ្លេសជាមួយភ្ញៀវទេសចរទេ ។

ជាទូទៅ នៅតាមសាលារៀនភាគច្រើនក្នុងប្រទេសថៃបានផ្តោតសំខាន់លើការអប់រំមុខវិជ្ជាភាសាថៃ និងសង្គម ។ រីឯមុខវិជ្ជាភាសាអង់គ្លេស ឬភាសាចិន គឺជាមុខវិជ្ជាបន្ថែម ខណៈកូនសិស្សបានសិស្សភាសាថៃជាចម្បង ។ ខាងក្រោមនេះ គឺជាការដកស្រង់នូវកត្តាខ្លះៗដែលសាលារៀនថៃផ្តោតលើមុខវិជ្ជាភាសាថៃ និងសង្គម ។

១-ជនជាតិថៃមានមោទនភាពដែលមានភាសាជាតិជារបស់ខ្លួន ៖
ជនជាតិថៃមានមោទនភាពចំពោះភាសារបស់ខ្លួនណាស់ ហើយនៅពេលពួកគេបានជួបភ្ញៀវទេសចរ ឬជួបជាតិសាសន៍ដទៃ ពួកគេតែងតែនិយាយភាសាថៃទៅកាន់ជាតិសាសន៍ទាំងនោះ បើទោះជាពួកគេអាចនិយាយភាសាបរទេសបានក្តី ។ ម្យ៉ាងទៀត នៅតាមបណ្តាញសង្គមផ្សេងៗ គេឃើញថា ជនជាតិថៃភាគច្រើនមិននិយមសរសេរភាសាបរទេសទេ ដោយពួកគេនិយាយថា ការនិយាយភាសាជាតិដែលដូនតាបន្សល់ទុកមក គឺជារឿងល្អបំផុត ។

ការលំបាក និងការស្មុគស្មាញរបស់ភាសាថៃ ត្រូវបានគេចាត់ទុកថា គឺជាលក្ខណៈពិសេសមួយដែលខុសប្លែកពីភាសាផ្សេងៗ ។ ភាពលេចធ្លោរបស់ភាសាថៃ គឺមានសំឡេងខ្ពស់ និងសំឡេងទាប ដែលជាតិសាសន៍ផ្សេងៗពិបាកនឹងនិយាយដូចម្ចាស់ភាសា ។

២-ភាសាថៃជាកត្តាសំខាន់ក្នុងការរស់នៅប្រចាំថ្ងៃ ៖
ជនជាតិថៃបានប្រើប្រាស់ភាសាថៃ ដើម្បីទំនាក់ទំនងគ្នាគ្រប់ពេលវេលា ដូចជា ៖ ការស្តាប់, ការនិយាយ, ការអាន និងការសរសេរ ។ ហេតុនេះ បើជនជាតិថៃមិនរៀនភាសាថៃទេ ពួកគេនឹងមិនដឹងពីរបៀបរបបនិយាយស្តីទេ ហើយមិនដឹងថា តើគួរប្រើប្រាស់ពាក្យណាដើម្បីឱ្យសមរម្យនៅពេលនិយាយជាមួយមនុស្សចាស់ ឬអ្នកមានអាយុតិចជាង ឬនិយាយជាមួយព្រះសង្ឃ ជាដើម ។

៣-ភាសាថៃជាវប្បធម៌ដ៏សំខាន់មួយរបស់ជាតិ ៖
ប្រទេសថៃចាត់ទុកថា ភាសា គឺជាឧបករណ៍សម្រាប់វាស់ស្ទង់វប្បធម៌របស់ជាតិ ហើយវប្បធម៌ជាតិ ក៏ត្រូវតែពឹងផ្អែកលើភាសាថៃជាចម្បង ។ លើសពីនេះ វាជាគុណតម្លៃរបស់ភាសាថៃផងដែរ ដែលពិភពលោកយល់ព្រមទទួលស្គាល់ ។ ជាក់ស្តែង អង្គការយូណេស្កូបានចាត់ទុកថា «កវី ស៊ុន ថនភូ» គឺជាកវីដ៏ល្បីល្បាញមួយរូបរបស់ពិភពលោក ផ្នែកអក្សរសាស្ត្រ ទើបជនជាតិថៃមានមោទនភាពដែលបានសិក្សាភាសារបស់ខ្លួន ។

៤-បណ្តុះទម្លាប់ឱ្យចេះសង្កេត និងប្រុងប្រយ័ត្ន ៖
សាលារៀននានាបានបង្រៀនកូនសិស្សប្រើប្រាស់ភាសាឱ្យបានត្រឹមត្រូវ, បញ្ចេញសំឡេងឱ្យច្បាស់លាស់ និងសរសេរត្រឹមត្រូវតាមវេយ្យករណ៍ ។ កូនសិស្សត្រូវចេះបែងចែកពាក្យនីមួយៗដែលមានអត្ថន័យខុសគ្នា ឬប្រហាក់ប្រហែលគ្នា ។ ហេតុនេះហើយ ទើបជនជាតិថៃទាំងអស់ត្រូវតែយកចិត្តទុកដាក់នឹងការរៀនភាសារបស់ខ្លួន ដើម្បីប្រើប្រាស់ឱ្យបានត្រឹមត្រូវបំផុត ។

៥-រៀនភាសាថៃកាន់តែរីករាយ បើដឹងពីប្រវត្តិសាស្ត្រ និងដើមកំណើត ៖
ទម្រាំប្រទេសថៃមានភាសាជារបស់ខ្លួនឯង វាមិនមែនជារឿងងាយស្រួលនោះទេ ។ បើតាមវែបសាយថៃមួយសរសេរថា ភាសាថៃបានលេចរូបរាងលើកដំបូងនៅឆ្នាំ១៨២៦ ហើយលោក ឃុនរ៉ាមខាំផែង បានបង្កើតអក្សរថៃកាលពីឆ្នាំ១៨២៦ និងកែសម្រួលអក្សរថៃមកពីភាសាបាលីសំស្ក្រឹត, ម៉ន និងភាសាខ្មែរ ។

បច្ចុប្បន្ន មានយុវជនថៃមួយចំនួននិយមប្រើប្រាស់ពាក្យយុវវ័យ ឬប្រើភាសាជជែកគ្នា ដើម្បីទំនាក់ទំនងក្នុងបណ្តាញសង្គមជាច្រើន រហូតដល់យុវជនថៃប្រើប្រាស់ពាក្យខុស ព្រោះគិតថា វាជាពាក្យត្រឹមត្រូវ ។ ហេតុនេះ សាលារៀនបានអប់រំកូនសិស្សឱ្យខិតខំរៀនសូត្រ ដើម្បីប្រើប្រាស់ភាសាថៃឱ្យបានត្រឹមត្រូវបំផុត នៅពេលពួកគេបានដឹងអំពីប្រយោជន៍នៃការរៀនភាសាជាតិ ៕

ប្រទេសថៃ៖ ត្រីឆ្លាមមួយប្រភេទ ដែលមានរូបរាងដូចខ្មោច ក្បាលធំសម្បើម និងភ្នែកយក្ស ត្រូវបានគេរកឃើញនៅសមុទ្រ Andaman ក្នុងប្រទេសថៃ ដោយវាមានលក្ខណៈចម្លែកៗជាច្រើន ដែលអ្នកវិទ្យាសាស្ត្រមិនធ្លាប់ឃើញពីមុនមក។
យោងតាមការចុះផ្សាយរបស់ Live Science កាលពីថ្ងៃទី២១ ខែមីនា ឆ្នាំ២០២៤ បានឱ្យដឹងថា ក្រុមអ្នកវិទ្យាសាស្ត្រ បានរកឃើញត្រីឆ្លាមខ្មោចមួយប្រភេទ ដែលមិនធ្លាប់មានពីមុនមក រស់នៅក្នុងទឹកសមុទ្រជ្រៅ Andaman នៃឆ្នេរសមុទ្រប្រទេសថៃ។ ត្រីសមុទ្រទឹកជ្រៅដែលមានលក្ខណៈចម្លែកនេះ ត្រូវបានគេហៅថា chimaera គឺជាពូជត្រីចាស់ជាងគេបំផុតដែលមានជីវិតរស់នៅសព្វថ្ងៃ។

វាត្រូវបានគេរកឃើញនៅជម្រៅក្រោម ៥០០ ម៉ែត្រ ដោយពួកវាចូលចិត្តលាក់ខ្លួនក្នុងទឹកងងឹត ស៊ីចំណីដូចជា crustaceans mollusks និងដង្កូវជាដើម។ លោក David Ebert នាយកកម្មវិធីនៃមជ្ឈមណ្ឌលស្រាវជ្រាវត្រីឆ្លាមប៉ាស៊ីហ្វិកនៅសាកលវិទ្យាល័យ San Jose រដ្ឋកាលីហ្វ័រញ៉ា និងជាប្រធានក្រុមស្រាវជ្រាវ បាននិយាយថា ត្រីឆ្លាមខ្មោចគឺកម្រមានណាស់នៅក្នុងទឹកទាំងនេះ ដោយជាទូទៅត្រីឆ្លាមខ្មោចភាគច្រើនរស់នៅលើជម្រាលទ្វីប និងជួរភ្នំកណ្តាលមហាសមុទ្រ។

ឈ្មោះរបស់ត្រីឆ្លាមប្រភេទនេះកើតចេញពីភ្នែកធំរបស់វា និងរាងតូចដូចកណ្តុរ ដែលប្រភេទសត្វខ្លះអាចមានប្រវែងរហូតដល់ពីរម៉ែត្រឯណោះ។ លោក David Ebert បានបន្តទៀតថា របកគំហើញថ្មីនេះនឹងជួយបង្កើនចំនួនសត្វឆ្លាមខ្មោចដែលគេស្គាល់នៅលើពិភពលោកដល់ទៅ ៥៤ ប្រភេទ។ ទោះជាយ៉ាងណា បរិយាកាសទឹកជ្រៅបានធ្វើឱ្យអ្នកវិទ្យាសាស្ត្រពិបាកស្វែងរកយ៉ាងខ្លាំង ជាពិសេសនៅសមុទ្រ Andaman ដែលជម្រៅនៅតំបន់ខ្លះអាចឈានដល់ជាង ៤៤០០ ម៉ែត្រ។

បច្ចុប្បន្នត្រីឆ្លាម supapae ងាយនឹងរងគ្រោះខ្លាំងណាស់ ដោយសារការគំរាមកំហែងពីការរិចរិលនៃទីជម្រក ការនេសាទលើសទម្ងន់ និងការនេសាទនៅក្នុងជលផលសមុទ្រទឹកជ្រៅ។ គួរបញ្ជាក់ដែរថា supapae គឺជាត្រីឆ្លាមខ្មោច ច្រមុះខ្លី ភ្នែកធំ ក្បាលធំ ដែលមានប្រវែង ៥១ សង់ទីម៉ែត្រ និងមានព្រុយធំទូលាយត្រូវបានរកឃើញនាពេលថ្មីៗនេះ។ វាជាពូជត្រីដែលចំណាស់ជាងគេបំផុតមួយក្នុងពិភពលោក ដែលមានអាយុកាលប្រហែល ៣០០-៤០០ លានឆ្នាំមុនមកហើយ។ ទោះជាយ៉ាងណា ការរកឃើញប្រភេទសត្វថ្មីនេះប្រាប់យើងឱ្យដឹងតិចតួចបំផុតអំពីបរិស្ថានសមុទ្រ និងចំនួនត្រីប៉ុន្មានដែលនឹងត្រូវរុករកបន្ថែមទៀត៕

វៀតណាម៖ កាលពីពេលថ្មីៗនេះ បើយោងតាមសារព័ត៌មានបរទេសមួយបានឱ្យដឹងថា ភ្ញៀវទេសចរអន្តរជាតិជាច្រើនបានរិះ.គន់ឈូងសមុទ្រ Ha Long និងកោះ Cat Ba Island របស់វៀតណាម ថាពោរពេញទៅដោយសំរាមចាប់តាំងពីដើមឆ្នាំមក ដែលធ្វើឱ្យអ្នកទេសចរសោកស្ដាយ និងផ្តល់យោបល់ដើម្បីដោះស្រាយបញ្ហា។
នៅថ្ងៃទី២១ ខែមីនា ឆ្នាំ២០២៤ អ្នកទេសចរជនជាតិស្វីសម្នាក់ឈ្មោះ Alex Brauwalder បានសម្តែងការខកចិត្ត ដោយសារតែគាត់តែងតែឃើញសំរាមក្នុងអំឡុងពេលដំណើរកម្សាន្តរបស់គាត់នៅឈូងសមុទ្រ Ha Long – Lan Ha Bay និង Cat Ba កាលពីពាក់កណ្តាលខែកុម្ភៈ ដែលធ្វើឱ្យគាត់មិនហ៊ានចូលរួមនៅក្នុងបទពិសោធន៍ហែលទឹកនៅឈូងសមុទ្រ។

Patricia Mayerhofer ភ្ញៀវទេសចរណ៍ជនជាតិអូស្ត្រាលីដែលមកទស្សនាឈូងសមុទ្រ Ha Long ក៏បានអធិប្បាយដែរថា តំបន់នេះទទួលស្គាល់ដោយអង្គការយូណេស្កូជាបេតិកភណ្ឌពិភពលោកដ៏ស្រស់ស្អាត ប៉ុន្តែពេលទៅលេងគឺប្រៀបដូចជាសមុទ្រសំរាម។ Patricia បានបន្តទៀតថា «ខ្ញុំឃើញថា វៀតណាមពិតជាមិនខ្វល់ពីបញ្ហាបរិស្ថានទេ។ រីឯ Ged Kelly អ្នកទេសចរជនជាតិអង់គ្លេសក៏បានចែករំលែកបទពិសោធន៍ស្រដៀងគ្នានេះដែរ ដោយនាងបាននិយាយថា ពេលជិះទូកកាយ៉ាក់រយៈពេល ២០ នាទីនៅរសៀលថ្ងៃទី ៤ ខែមីនា គឺនាងបានឃើញ “ដបប្លាស្ទិករាប់មិនអស់ កំប៉ុង ស្រោមដៃ សូម្បីតែកៅអីការិយាល័យក៏អណ្តែតនៅលើទឹកផងដែរ”។

បើយោងតាមការស្រាវជ្រាវរបស់អ្នកយកព័ត៌មាន បានឱ្យដឹងថា សំរាមនៅតំបន់ Ha Long – Lan Ha Bay នឹងលេចឡើងជារៀងរាល់ឆ្នាំនៅចន្លោះខែកញ្ញា ដល់ខែឧសភា ដែលជារដូវទេសចរណ៍អន្តរជាតិមកកម្សាន្ត។ នៅខែកញ្ញាឆ្នាំ ២០២៣ នៅពេលដែលការទទួលស្គាល់តំបន់ប្រជុំកោះ Ha Long – Cat Ba ជាតំបន់បេតិកភណ្ឌពិភពលោក គណៈកម្មាធិការបេតិកភណ្ឌពិភពលោកក្រោមការដឹកនាំរបស់ UNESCO ក៏បានសម្តែងការព្រួយបារម្ភអំពីបញ្ហាបំពុលនៅតំបន់បេតិកភណ្ឌនេះ ហើយក៏បានអំពាវនាវឱ្យវៀតណាមពង្រឹងវិធានការដើម្បីដោះស្រាយបញ្ហានេះផងដែរ។

បច្ចុប្បន្នរដ្ឋាភិបាលវៀតណាមបានកំពុងដោះស្រាយបញ្ហានេះហើយ ដើម្បីកុំឱ្យប៉ះពាល់ដល់សេដ្ឋកិច្ចទេសចរ ក៏ដូចជាជីវិតសត្វនៅក្នុងសមុទ្រ។ ទោះជាយ៉ាងណា អ្នកគ្រប់គ្រងឈូងសមុទ្រ Ha Long បាននិយាយថា ពួកគេបានសម្អាតសំរាមចេញពីសមុទ្រជារៀងរាល់ថ្ងៃ ប៉ុន្តែបញ្ហានេះនៅតែកើតឡើងជាញឹកញាប់ ដោយសារសកម្មភាពរបស់មនុស្ស ក៏ដូចជាកត្តាអាកាសធាតុអ័ព្ទ សើម និងគ្មានខ្យល់ ដែលបណ្តាលឱ្យសំរាមអណ្តែតត្រូវបានប្រមូលផ្តុំច្រើនទៅៗ។ អ្នកគ្រប់គ្រងឈូងសមុទ្ររូបនេះបានបន្តទៀតថា ពួកគេបារម្ភថា តំបន់បេតិកភណ្ឌពិភពលោកនេះ អាចនឹងត្រូវបាត់បង់តំណែងដោយសារសំរាមនៅតែបន្តកើនឡើងជារៀងរាល់ឆ្នាំ៕

ប្រទេសអេស្ប៉ាញ ៖ មិនយូរទៀតទេ ការយាមល្បាតរបស់ប៉ូលិសអេស្ប៉ាញអាចមើលទៅប្លែកភ្នែកបន្តិច ពីព្រោះនឹងមានឆ្កែយន្តដែលបំពាក់ដោយបច្ចេកវិទ្យាទំនើបមកជួយយាមល្បាតជាមួយប៉ូលិសនៅតំបន់ Costa del Sol ក្នុងទីក្រុង Malaga ប្រទេសអេស្ប៉ាញ ។ នេះបើតាមការចេញផ្សាយរបស់សារព័ត៌មានបរទេស កាលពីថ្ងៃទី២១ ខែមីនា ឆ្នាំ២០២៤ ។

ឆ្កែយន្តទាំងនេះបានផលិតដោយក្រុមសាស្ត្រាចារ្យ និងវិស្វករ ចំនួនជាង៤០នាក់ មកពីសាកលវិទ្យាល័យ Malaga ក្នុងគោលបំណងប្រើប្រាស់សម្រាប់យាមល្បាតនៅតាមដងផ្លូវនានានៅកណ្តាលក្រុង, ជួយប៉ូលិសប្រចាំតំបន់ដើម្បីថែទាំសុវត្ថិភាពក្នុងតំបន់ និងស្វែងរកអំពើឧក្រិដ្ឋកម្មផងដែរ ។ រីឯបច្ចេកវិទ្យាទំនើបរបស់ឆ្កែយន្ត ក្រៅពីវាមានឧបករណ៍ចាប់សញ្ញាជាច្រើនហើយ គឺវាអាចបញ្ជាតាមរយៈបច្ចេកវិទ្យាបណ្តាញ 5G ផងដែរ ។

ក្រៅពីនេះ ឆ្កែយន្តទំនើបនេះនឹងអាចថតនូវសកម្មភាពផ្សេងៗជាវីដេអូទុក, វិភាគលើរូបភាព និងរាយការណ៍អំពីហេតុការណ៍ដែលបានកំណត់ជាមុនផងដែរ ដូចជា ៖ ការលួច-ឆក់កាបូបនៅតាមដងផ្លូវ ជាដើម ។

បច្ចុប្បន្ន ក្រុមអ្នកផលិតឆ្កែយន្ត ពុំទាន់បានដាក់ឈ្មោះវាជាផ្លូវការនៅឡើយទេ ហើយវាកំពុងតែស្ថិតក្នុងដំណាក់កាលសាកល្បងប្រើប្រាស់ ។ ក្រុមអ្នកផលិតបញ្ជាក់ថា ប៉ូលិសប្រចាំតំបន់អាចប្រើប្រាស់ឧបករណ៍បញ្ជាពីចម្ងាយសម្រាប់ការដើរយាមល្បាតរបស់ឆ្កែយន្ត ហើយនៅពេលខាងមុខ ក្រុមអ្នកផលិតនឹងប្រើប្រាស់បច្ចេកវិទ្យាបញ្ញាសិប្បនិម្មិត (AI) ដើម្បីឱ្យឆ្កែយន្តអាចដើរយាមល្បាតដោយខ្លួនវា និងពុំចាំបាច់មានការបញ្ជាពីចម្ងាយ ។

ទោះយ៉ាងណា ក្រុមអ្នកផលិតឆ្កែយន្ត បញ្ជាក់ថា ជំហានដំបូង គេអាចប្រើប្រាស់ឆ្កែយន្តឱ្យដើរយាមល្បាតក្នុងតំបន់ផ្សេងៗ និងមានបញ្ជាពីចម្ងាយ ។ ប៉ុន្តែការប្រើប្រាស់ឱ្យឆ្កែយន្តឱ្យដើរយាមល្បាតដោយស្វ័យប្រវត្តិ និងគ្មានការបញ្ជាពីមនុស្សនោះ គេពុំទាន់បានកំណត់ពេលវេលាជាក់លាក់សម្រាប់ការប្រើប្រាស់នៅឡើយទេ ៕

បរទេស៖ សហរដ្ឋអាមេរិកគ្រោងសាងសង់បណ្តាញផ្លូវរថភ្លើងនៅលើឋានព្រះច័ន្ទក្នុងរយៈពេល ១០ ឆ្នាំខាងមុខ ដែលអាចផ្ទុកមនុស្ស ការផ្គត់ផ្គង់ និងធនធានសម្រាប់ពាណិជ្ជកម្ម ក៏ដូចជារួមចំណែកដល់សេដ្ឋកិច្ចអវកាសផងដែរ នេះបើយោងតាមសារព័ត៌មានបរទេស independent ដែលបានចុះផ្សាយនៅថ្ងៃទី២១ ខែមីនា ឆ្នាំ២០២៤។
ទីភ្នាក់ងារស្រាវជ្រាវកម្រិតខ្ពស់នៃក្រសួងការពារជាតិអាមេរិក (DARPA) បានជ្រើសរើសសាជីវកម្មបច្ចេកវិទ្យាអវកាស និងការពារជាតិ Northrop Grumman ដើម្បីអភិវឌ្ឍគំនិតនៃការសាងសង់ផ្លូវរថភ្លើងនៅលើឋានព្រះច័ន្ទ។ ដូច្នេះ Northrop Grumman គឺជាក្រុមហ៊ុនដំបូងគេដែលបង្ហាញពីតួនាទីរបស់ខ្លួននៅក្នុងគម្រោង ហើយនឹងអភិវឌ្ឍគំនិតផ្លូវរថភ្លើងនៅលើឋានព្រះច័ន្ទ។

ទោះជាយ៉ាងណា បច្ចុប្បន្ននេះ Northrop Grumman គឺគ្រាន់តែទទួលបន្ទុកផ្នែកដែលមានកំណត់នៃផែនការប៉ុណ្ណោះ ដូចជាការកំណត់អត្តសញ្ញាណធនធានដើម្បីសាងសង់បណ្តាញផ្លូវដែក។ នេះនឹងជួយកំណត់អត្តសញ្ញាណហានិភ័យបច្ចេកទេស និងភស្តុភារនៅក្នុងគម្រោង និងការប៉ាន់ប្រមាណការចំណាយ។ អ្នកម៉ៅការក៏នឹងបង្កើតគំរូដើម ការវិភាគការរចនា និងតម្រូវការស្ថាបត្យកម្ម ប្រសិនបើគម្រោងនេះដំណើរការពេញលេញនាពេលអនាគត។ នៅដំណាក់កាលបន្ទាប់ ក្រុមហ៊ុនក៏នឹងស្វែងយល់ពីគំនិតនៃការសាងសង់ ការដំឡើងផ្លូវដែក តម្រឹម និងដំណើរការប្រព័ន្ធ រួមទាំងការអនុវត្តមនុស្សយន្តក្នុងការថែទាំ និងជួសជុលផងដែរ។

គួរបញ្ជាក់ដែរថា ជាង ៥០ ឆ្នាំចាប់តាំងពីបេសកកម្ម Apollo ចុងក្រោយរបស់សហរដ្ឋអាមេរិកចង់បញ្ជូនអវកាសយានិកត្រឡប់ទៅឋានព្រះច័ន្ទវិញ។ ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ កម្មវិធី Artemis មានគោលបំណងមិនត្រឹមតែចុះចតនៅលើឋានព្រះច័ន្ទប៉ុណ្ណោះទេ ថែមទាំងបង្កើតមូលដ្ឋានមនុស្សរស់នៅ និងហោះហើរបន្ថែមទៀតទៅកាន់ភពព្រះអង្គារផងដែរ។ ដូច្នេះហើយបច្ចុប្បន្ន NASA បានកំពុងផ្តោតលើការរៀបចំសម្រាប់មនុស្សដើម្បីដើរលើឋានព្រះច័ន្ទ DARPA ក៏ដូចជាមើលអ្វីដែលអាចកើតឡើងបាននាពេលអនាគត។

ជាមួយនឹងគម្រោង LunA-10 DARPA សង្ឃឹមថានឹងកំណត់ដំណោះស្រាយដើម្បីបង្កើតប្រព័ន្ធបេសកកម្មច្រើននៅលើឋានព្រះច័ន្ទ។ ជាឧទាហរណ៍ មិនដូចរោងចក្រថាមពលដែលធ្វើសកម្មភាពតែមួយនៅលើផែនដីទេ ស្ថានីយ៍ថាមពលតាមច័ន្ទគតិក៏បម្រើជាទីតាំង និងមជ្ឈមណ្ឌលទំនាក់ទំនងផងដែរ ខណៈពេលដែលបញ្ជូនអគ្គិសនីដោយឥតខ្សែ។ កាលពីខែធ្នូឆ្នាំមុន DARPA បានប្រកាសក្រុមហ៊ុនចំនួន ១៤ ដែលចូលរួមក្នុងគម្រោងនេះ រួមទាំងឈ្មោះធំៗដូចជា SpaceX និង Blue Origin ផងដែរ៕