នៅពេលចូលដល់រដូវកាលភ្លៀងធ្លាក់ច្រើនថ្ងៃជាប់ៗគ្នា មនុស្សជាច្រើនតែងជួបប្រទះនឹងបញ្ហាហាលខោអាវមិនស្ងួត ដោយសារគ្មានពន្លឺថ្ងៃ។ ដូច្នេះវាចាំបាច់ណាស់ក្នុងការសម្ងួតខោអាវនៅក្នុងបន្ទប់ ប៉ុន្តែប្រសិនបើអ្នកមិនដឹងពីរបៀបសម្ងួតខោអាវក្នុងបន្ទប់ឱ្យបានត្រឹមត្រូវទេនោះ វានឹងបណ្តាលឱ្យក្រណាត់ស្ងួតយឺត រួមទាំងបង្កឱ្យមានក្លិនស្អុយ។ ហេតុនេះតើយើងត្រូវធ្វើយ៉ាងណាទើបអាចធ្វើឱ្យសម្លៀកបំពាក់យើងស្ងួតលឿន? ដើម្បីឱ្យសម្លៀកបំពាក់ស្ងួតលឿននិងមានគុណភាពអ្នកត្រូវដឹងពីបច្ចេកទេសសម្ងួតខោអាវក្នុងបន្ទប់ដូចខាងក្រោម៖

១.សម្ងួតសម្លៀកបំពាក់ខាងក្នុងជាមុន៖ សម្លៀកបំពាក់ខាងក្នុងដែលមិនងាយស្ងួតដូចជាហោប៉ៅអាវ ឬហោប៉ៅខោ ហេតុនេះមុនសម្ងួតអ្នកត្រូវបង្វែរសម្លៀកបំពាក់ខាងក្នុងចេញជាមុន រួចសម្ងួតនៅលើស្នួលនិងប្រើដង្កៀបកៀបទៅលើខោអាវ ដោយដាក់ក្រណាត់វែងនៅខាង ហើយទុកក្រណាត់ខ្លីនៅកណ្តាល នេះនឹងអនុញ្ញាតឱ្យខ្យល់កាន់តែច្រើនហូរចូលទៅក្នុងតំបន់កណ្តាល និងចែកចាយស្មើៗគ្នា។

២.សម្ងួតឆ្ងាយពីជញ្ជាំង៖ ទីតាំងសមស្របសម្រាប់សម្ងួតសម្លៀកបំពាក់នៅក្នុងបន្ទប់គឺនៅចំកណ្តាលបន្ទប់ ព្រោះប្រសិនបើអ្នកសម្ងួតវាជុំវិញជញ្ជាំង វានឹងធ្វើឱ្យខ្យល់ចេញចូលមិនស្មើគ្នា។ លើសពីនេះជាន់នៃបន្ទប់នឹងមានសំណើមច្រើន ដូច្នះគួរសម្ងួតក្នុងទីតាំងដែលមានកម្ពស់ខ្ពស់ពីឥដ្ឋ វានឹងជួយឱ្យខ្យល់ដើរបានស្រួល ហើយសម្លៀកបំពាក់នឹងស្ងួតលឿនជាងមុន។

៣.ដាក់កាសែតនៅក្រោមខ្សែសំលៀកបំពាក់៖ គ្រាន់តែរកកាសែតមួយមកដាក់នៅក្រោមខោអាវ នោះកាសែតនឹងជួយស្រូបយកសំណើម ធ្វើឱ្យក្រណាត់ស្ងួតយ៉ាងឆាប់រហ័ស នេះបណ្តាលឱ្យក្រដាសកាសែតត្រូវបានប៉ះពាល់នឹងខ្យល់ដែលនឹងជួយឱ្យវាស្រូបយកសំណើមបានលឿន។ វិធីសាស្ត្រនេះគឺមានប្រសិទ្ធភាពខ្លាំងណាស់ដែលជនជាតិជប៉ុនតែងតែអនុវត្ត៕

យោងតាមប្រភពសារព័ត៌មានថៃ បានឲ្យដឹងកាលពីថ្ងៃទី ២១ ខែឧសភានេះថា អ្នកនាំពាក្យទីស្តីការនាយករដ្ឋមន្ត្រីទម្លាយលទ្ធផលនៃកិច្ចប្រជុំគណៈរដ្ឋមន្ត្រី ដែលសម្រេចអនុម័តដោយនាយកដ្ឋានវិចិត្រសិល្បៈនិងក្រសួងវប្បធម៌ថៃ ដោយបានលើកឡើងថា ប្រទេសថៃនឹងប្រគល់វត្ថុបុរាណចំនួន២០មកកម្ពុជាវិញ។

យោងតាមការលើកឡើងរបស់មន្តី្រថៃបានឲ្យដឹងថា កាលពីឆ្នាំ ២០០០ នាយកដ្ឋានគយថៃបានរឹបអូសវត្ថុបុរាណខ្មែរចំនួន ៤៣ មុខ ដែលបាននាំចូលដោយខុសច្បាប់ពីប្រទេសសិង្ហបុរី។ បន្ទាប់មកអំឡុងឆ្នំាំ២០០៩ និង២០១៥ ថៃក៏បានត្រួតពិនិត្យនិងប្រគល់វត្ថុបុរាណទាំងនោះ ចំនួន ២៣មុខមកកាន់កម្ពុជា ហើយនៅសល់២០មុខទៀតដែលបានបន្តរក្សាទុកនៅក្នុងប្រទេសថៃ។

ទោះជាយ៉ាងណា អំឡុងពេលមុន វត្ថុបុរាណដែលសេសសល់ទាំង២០មុខទៀតនោះ ក្រសួងវប្បធម៌ថៃ មិនអាចកំណត់អត្តសញ្ញាណបាននៅឡើយនោះទេថាវាមានប្រភពមកពីប្រទេសថៃឬក៏កម្ពុជា។ ទើបខាងភាគីថៃបានជូនដំណឹងមកកាន់ប្រទេសកម្ពុជា ប្រសិនបើបានមានភស្តុតាងនិងឯកសារបញ្ជាក់គ្រប់គ្រាន់ថាវត្ថុបុរាណទាំង២០នោះជារបស់កម្ពុជា ខាងថៃនឹងប្រគល់ជូនវិញ។ បន្ទាប់ពីកម្ពុជារៀបចំដំណើរការឯកសារស្នើសុំនិងមានភស្តុតាងគ្រប់គ្រាន់ហើយ ក៏បានបញ្ជាក់ថាវត្ថុបុរាណចំនួន២០នោះពិតជាមានដើមកំណើតនៅកម្ពុជាពិតមែន។ ដូច្នេះហើយ ទើបក្រសួងវប្បធម៌ថៃសម្រេចប្រគល់វត្ថុបុរាណចំនួន២០មកកម្ពុជាវិញ។
គួរបញ្ជាក់ថា វត្ថុបុរាណទាំង២០នោះ រួមមាន៖
១. ចម្លាក់ព្រះពោធិសត្វអវលោកេស្វរៈ រចនាប័ទ្មបាយ័ន្ត
២. ព្រះពុទ្ធរូប រចនាប័ទ្មបាយ័ន្ត
៣. ទេវរូបរចនាប័ទ្មបាយ័ន្ត
៤. ទេវរូប រចនាប័ទ្មអង្គរវត្ត
៥. ព្រះពុទ្ធរូប អភ័យមុទ្រៈ រចនាប័ទ្មបាយ័ន
៦. ទេវរូបរចនាប័ទ្មអង្គរវត្ត
៧. កញ្ចាំងរូបទ្វារបាល រចនាប័ទ្មបាពួន-អង្គរវត្ត
៨. កញ្ចាំងរូបទ្វារបាល រចនាប័ទ្មបាពួន
៩. កញ្ចាំងរូបទ្វារបាល រចនាប័ទ្មបាពួន
១០. កញ្ចាំងរូបឥសី រចនាប័ទ្មអង្គរវត្ត
១១. កញ្ចាំងរូបទ្វារបាល រចនាប័ទ្មបាពួន-អង្គរវត្ត
១២. កញ្ចាំងរូបឥសី រចនាប័ទ្មបាពួន-អង្គរវត្ត
១៣. កញ្ចាំងរូប ព្រះឥន្ទ្រគង់ដំរី រចនាប័ទ្មបាពួន-អង្គរវត្ត
១៤. កញ្ចាំងរូបឥសី រចនាប័ទ្មបាពួន
១៥. កញ្ចាំងរូបព្រះយម គង់ក្របី រចនាប័ទ្មបាពួន
១៦. កញ្ចាំងរូបព្រះភិរុណ គង់ហង្ស រចនាប័ទ្មបាពួន
១៧. នាគចែង រូបគ្រុឌចាប់នាគ រចនាប័ទ្មបាពួន-អង្គរវត្ត
១៨. នាគចែង រូបគ្រុឌចាប់នាគ រចនាប័ទ្មបាពួន-អង្គរវត្ត
១៩. កញ្ចាំងរូបទេពស្ត្រី រចនាប័ទ្មបាពួន-អង្គរវត្ត
២០. កញ្ចាំងរូបទេពស្ត្រី រចនាប័ទ្មបាពួន-អង្គរវត្ត៕

គណនីហ្វេកប៊ុកមួយមានឈ្មោះថា Kim Kalyan Sophea បានបង្ហោះសំណេរមួយយ៉ាងក្តៅគគុកចំពោះការបង្ហាញវត្តមានរបស់ជនជាតិខ្មែរនៅលើកម្រាលព្រំក្រហមទីក្រុងកានប្រទេសបារាំងដោយខ្មែរខ្លះសុខចិត្តចំណាយលុយដើម្បីតែរូបថត៣-៤សន្លឹក តែកុំមើលវិស័យភាពយន្តក្នុងស្រុកវិញគ្មានអ្នកវិនិយោគហិរញ្ញវត្ថុឱ្យភាពយន្តមានគុណភាព។ គណនីនេះទម្លាយថាអាចកុហកទស្សនិកជនក្នុងស្រុកបាន តែមិនអាចបោកភ្នែកទស្សនិកជន ឬសិល្បករផ្សេងៗទៀតដែលចូលរួមនៅទីនោះបានទេ។

ដូចមហាជ្រាបមកហើយថាអ្នកគាំទ្រក្នុងស្រុកកំពុងមានមោទនភាពសម្រាប់សិល្បករកម្ពុជាដែលងាចមានឱកាសដើរលើកម្រាលព្រំក្រហមមហោស្រពភាពយន្តកានលើកទី៧៧នៅប្រទេសបារាំងកាន់តែច្រើនជាងឆ្នាំកន្លងទៅ។ ឆ្នាំនេះអ្នកដែលបានចូលរួមមានដូច ស៊ីន យូប៊ីន និងប្អូនស្រី ស៊ីន ជេននី អ្នកច្នៃម៉ូត អូលីវ៉ាគង់ ឡូរ៉ា ម៉ម និងស្ថាបនិកបុណ្យភូមិ លំអរពេជ្រ ម៉ាដាមដា អ្នកជំនួញអនឡាញជាដើម។

យ៉ាងណាមិញ អ្នកគាំទ្រកំពុងតែចាប់អារម្មណ៍រឿងដើរលើកម្រាលព្រំក្រហមនេះស្រាប់តែមានគណនីមួយទម្លាយថា អ្នកចូលរួមខ្លះមិនមានការអញ្ជើញនោះទេ ប៉ុន្តែប្រើលុយដើម្បីបានចូលរួមកម្មវិធីនេះ។ រសៀលថ្ងៃទី២១ ខែឧសភា គណនីហ្វេកប៊ុកមួយឈ្មោះថា Kim Kalyan Sophea បានបង្ហោះសំណេរយ៉ាងដូច្នេះថា «

ឆ្ងល់ទៀតហើយ! ឃើញខ្មែរយើងខ្លះ សម្បូរលុយយកទៅជះ នៅទីក្រុងកាន ដើម្បីរូប ៣-៤សន្លឹក លើកម្រាលព្រំក្រហម។ តែកុំមើលវិស័យភាពយន្តក្នុងស្រុកវិញរកអ្នកវិនិយោគ និងអ្នកគាំទ្រផ្នែកហិរញ្ញវត្ថុដើម្បីឱ្យគុណភាពរបស់ភាពយន្តយើងត្រូវបានគេឱ្យតម្លៃក្នុងព្រឹត្តការណ៍នេះ គឺថាពិបាកម៉ែឪអាពិបាក។ លុយរបស់អ្នកទេ ហើយខ្ញុំក៏គ្មានអីទៅច្រណែនដែរតែខ្ញុំវាធុញលក្ខណៈទ្រង់ទ្រាយធំ និងខ្មាសគេ (ឆាកអន្តរជាតិ) ជំនួស»។

គណនីខាងលើនេះលើកឡើងទៀតថា «មហោស្រពភាពយន្តកាន ជាទីតាំងប្រកួតប្រជែងទេពកោសល្យរបស់សិល្បករភាពយន្ត និងសក្តានុពលភាពនៃឧស្សាហកម្មនេះតាមរយៈគំនិត សម្បជញ្ញៈនិងសមិទ្ធផលដែលត្រូវបានគេទទួលស្គាល់ជាអន្តរជាតិ។ វាមិនមែនជាទីលានបង្ហាញម៉ូតខោអាវទេ។ ហើយឈប់ពង្វក់ទស្សនិកជន និងអ្នកគាំទ្រក្នុងស្រុកទៀតទៅ។ បើមិនទាន់ទាំងស្គាល់អ្វីជាគោលបំណងរបស់មហោស្រពកានផង វាពិបាកណាស់ក្នុងការដែលឱ្យគេជឿថា កាយវិការបែបហ្នឹង គឺដើម្បីជាតិ។ យើងអាចកុហកទស្សនិកជនក្នុងស្រុកបាន តែយើងមិនអាចបោកភ្នែកទស្សនិកជន ឬសិល្បករផ្សេងៗទៀតដែលចូលរួមនៅទីនោះបានទេ។ ជាចុងក្រោយ សង្ឃឹមថាអ្នកទៅបង្ហាញម៉ូតទាំងនោះ បានអង្គុយមើលកុន ២-៣ រឿងដល់ចប់ចុះ»។

យ៉ាងណាមិញ ខ្លឹមសាររបស់គណនី Kim Kalyan Sophea ធ្វើឱ្យមានការចាប់អារម្មណ៍យ៉ាងខ្លាំង ខណៈអ្នកខ្លះការបានបញ្ចេញយោបល់យល់ស្របនូវការលើកឡើងនេះដូចគ្នា។ ទោះបីជាមិនបានបញ្ជាក់ឈ្មោះថាជានរណាឱ្យប្រាកដតែដូចមហាជនជ្រាបមកហើយថាឆ្នាំនេះមានសិល្បករណាខ្លះចូលរួម ហើយក៏មិនដឹងថាការបង្ហោះនេះពិតប៉ុន្មានភាគរយដូចគ្នា៕

បុណ្យវិសាខបូជា ដែលត្រូវបានពុទ្ធសាសនិកគ្រប់ប្រទេសប្រារព្ធឡើងជារៀងរាលឆ្នាំនិងជារៀងរាល់ថ្ងៃទី១៥កើត ខែពិសាខ ដើម្បីរម្លឹកដល់ថ្ងៃដែលព្រះពុទ្ធ ទ្រង់ប្រសូត ត្រាស់ដឹង និងបរិនិព្វាន។ ទោះជាយ៉ាងណា មនុស្សភាគច្រើនប្រាកដជាមិនទាន់ជ្រាបនៅឡើយនោះទេថា ដំណើរសង្ខារទាំង៣របស់ព្រះសម្មាសម្ពុទ្ធខាងលើនេះ ត្រូវបានគេជឿជាក់យ៉ាងមុតមាំថា បានប្រព្រឹត្តិទៅនៅតាមទីតាំងនីមួយៗ ដែលគេបានចារទុកជាកន្លែងប្រវត្តិសាស្រ្ត និងតែងមានការប្រារព្ធប្រតិបត្តិជាហូរហែររហូតដល់សព្វថ្ងៃនេះ។

១ លុម្ពិនី(កន្លែងព្រះពុទ្ធប្រសូត)
កាលពីប្រមាណជាង២៦០០ឆ្នំាំមុន នៅថ្ងៃទី១៥ កើត ពេញបូណ៌មី ខែពិសាខ គឺជាថ្ងៃយោងយានកំណើតដំបូងរបស់ព្រះពុទ្ធអង្គ។ ព្រះសម្មាសម្ពុទ្ធទ្រង់ប្រសូតនៅឆ្នាំ ៦២៣ មុនគ្រឹស្តសករាជ នៅក្រោមដើមសាលព្រឹក្សមួយដើម នៃឧទ្យានលម្ពិនី ដែលមានទីតាំងស្ថិតនៅក្នុងស្រុកស៊ីប៉ាន់ដេហ៊ី ខេត្តលុម្ពិនី ប្រទេសនេប៉ាល់ នេះបើយោងតាមសិលាចារឹកAsoka ក្នុងឆ្នាំ ២៤៩ មុនគ.ស។ នៅឯឧទ្យាន Lumbini ក៏រួមមានទាំងប្រាសាទម៉ាយ៉ាទេវី ស្រះពិសិដ្ឋ សសរ Asoka និងប្រាសាទថ្មីៗសាងសង់ជាហូរហែរទៀត ។ បច្ចុប្បន្ន Lumbini បានក្លាយជាកន្លែងគោរពបូជាដ៏ធំបំផុតមួយសម្រាប់ពុទ្ធសាសនិកនៅជុំវិញពិភពលោក។

២ ពុទ្ធគយា (កន្លែងដែលព្រះពុទ្ធត្រាស់ដឹង)
លុះដល់ព្រះជន្ម២៩ព្រះវស្សា ព្រះពុទ្ធអង្គក៏សាងផ្នួស ដោយចំណាយរយៈពេល៦ឆ្នាំស្នាក់នៅក្នុងព្រៃ ទើបត្រាស់ដឹងជាព្រះសម្មាសម្ពុទ្ធនៅក្រោមដើមពោធិព្រឹក្សមួយដើម នៅក្នុងព្រះជន្មាយុ ៣៥ព្រះវស្សា ហើយចំថ្ងៃ១៥កើត ខែពិសាខ ។ ដើមពោធិ៍ដែលគេត្រូវបានស្គាល់ថាមានអាយុកាលចំណាស់ជាងគេកំពុងតែលេចវត្តមាននៅឯប្រទេសស្រីលង្កា។ បើតាមអះអាង ដើមឈើមួយដើមនេះមានអាយុលើសពី ២០០០ឆ្នាំហើយ ព្រោះត្រូវបានគេដាំជាលើកដំបូងក្នុងឆ្នាំ ២៣៦ មុនគ.ស។ បច្ចុប្បន្ន ដើមពោធិព្រឹក្សនេះគឺជានិមិត្តរូបដ៏សំខាន់មួយនៅក្នុងព្រះពុទ្ធសាសនា ព្រោះជាទីតាំងដែលព្រះពុទ្ធទ្រង់ត្រាស់ដឹង និងជាទីកន្លែងគោរពសក្ការៈដ៏សក្តិសិទ្ធបំផុតប្រចាំប្រទេសស្រីលង្ការផងដែរ។

៣ កុសិនារា (កន្លែងព្រះចូលនិព្វាន)
ចំណេរកាលក្រោយមកទៀត បន្ទាប់ពីព្រះពុទ្ធទ្រង់ត្រាស់ដឹងអស់រយៈពេល៤៥ឆ្នាំ ក្នុងកិច្ចផ្សព្វផ្សាយលិទ្ធពុទ្ធសាសនាទៅកាន់សាធារណៈជនទាំងអស់នៅទូទាំងពិភពលោក ព្រះអង្គក៏បានយាងចូលបរិនិព្វានក្នុងព្រះជន្ម ៨០ព្រះវស្សា ចំថ្ងៃទី១៥ កើត ខែពិសាខ ក្រោមដើមសាលព្រឹក្ស ក្នុងក្រុងកុសិនារា រដ្ឋអាល់ថាប្រាដេស ប្រទេសឥណ្ឌាសព្វថ្ងៃ។ ក្រុងកុសិនារាក៏ត្រូវបានគេចាត់ទុកថាជាព្រះវិហារនិងស្តូបបរិនិព្វានរបស់ព្រះអង្គ និងបានក្លាយជាទីកន្លែងគោរពបូជាដ៏ល្បីល្បាញប្រចាំប្រទេសឥណ្ឌាផងដែរ។ ទោះជាយ៉ាងណា ស្តូបដែលយើងមើលឃើញនេះ គឺជាការសាងសង់ឡើងវិញថ្មី ព្រោះថាសំណង់ចាស់គឺបានសាងសង់ឡើងតាំងពី១០០ឆ្នាំបន្ទាប់ពេលដែលទ្រង់ចូលទិវង្គត់ឯណ្ណោះ ដែលធ្វើឲ្យសំណង់ទាំងនោះពុកផុយខ្ទេចទៅហើយ៕