តើផែនការស្វែងរកសន្តិភាពរបស់អាស៊ាន បានដើរដល់ផ្លូវទាល់ច្រកហើយមែនទេ ក្រោយរបបយោធាមីយ៉ាន់ម៉ា បានចេញមុខបដិសេធយ៉ាងដាច់អហង្ការ មិនអនុញ្ញាតឱ្យប្រេសិតពិសេសអាស៊ាន ចូលជួបលោកស្រី អ៊ុងសាន ស៊ូជី ឡើយ បើទោះជាមានការស្នើសុំយ៉ាងទទូចពីប្រធានប្តូរវេនអាស៊ានក៏ដោយ។ វាក្លាយជាសំណួរចោទសួរថា តើអាស៊ានបានធ្វើអ្វីខ្លះ បានដើរតួនាទីសម្របសម្រួលដែរឬទេ ឬមួយមានត្រឹមតែជាឈ្មោះ គ្មានសិទ្ធិ គ្មានឥទ្ធិពលលើបណ្តាប្រទេសជាសមាជិក? ឬបានត្រឹមតែថ្កោលទោ.ស ឬចេញសេចក្តីថ្លែងការណ៍ទេ?.jpg)
អ្នកស្រី Khaing Khaing Soe អ្នកនាំពាក្យការិយាល័យប្រធានាធិបតីមីយ៉ាន់ម៉ា បានអះអាងក្នុងសន្និសីទសារព័ត៌មានថា លោកស្រី ស៊ូជី កំពុងទទួលទោសតាមច្បាប់ ដូច្នេះ ច្បាប់ក្នុងស្រុកមិនអនុញ្ញាតឱ្យជួបតំណាងអន្តរជាតិណាម្នាក់ឡើយ។ បើទោះជាភាគីយោធាអះអាងថា លោកស្រី ស៊ូជី មានសុខភាពល្អប្រសើរ ប៉ុន្តែព័ត៌មាននេះផ្ទុយស្រឡះពីការលើកឡើងរបស់លោក Kim Aris ដែលជាកូនប្រុសរបស់លោកស្រី ស៊ូជី ដោយគាត់បញ្ជាក់ថា ម្តាយរបស់ខ្លួនមានសុខភាពទ្រុឌទ្រោមខ្លាំង និងមិនទទួលបានការថែទាំដិតដល់ពីគ្រូពេទ្យនោះទេ។.jpg)
ការស្នើសុំនេះ ត្រូវបានធ្វើឡើងដោយប្រទេសហ្វីលីពីន ក្នុងនាមជាប្រធានប្តូរវេនអាស៊ាន ដើម្បីបើកផ្លូវចរចានយោបាយស្វែងរកសន្តិភាព តាមផែនការ ៥ ចំណុចរបស់អាស៊ាន ក្រោយពីមានព័ត៌មានថា លោកស្រី ស៊ូជី ដែលមានវ័យ ៨១ ឆ្នាំទៅហើយ ត្រូវបានប្តូរពីពន្ធនាគារមកឃុំខ្លួនក្នុងផ្ទះវិញ។
បើទោះជាត្រូវរងការបដិសេធជាថ្មីក៏ដោយ ក៏អាស៊ាននៅតែប្រកាន់ខ្ជាប់នូវផែនការសន្តិភាពនេះ និងបន្តទទូចឱ្យមានការដោះលែងអ្នកទោសនយោបាយទាំងអស់។
សូមរំលឹកថា នេះមិនមែនជាលើកទីមួយទេ ដែលរបបយោធារបស់លោក មិន អ៊ុងឡាំង បានច្រានចោលសំណើរបស់អាស៊ាន។ ជំហររឹងរូសជាបន្តបន្ទាប់នេះ បង្ហាញយ៉ាងច្បាស់ពីភាពគ្មានឆន្ទៈក្នុងការដោះស្រាយវិបត្តិដោយសន្តិវិធី ដែលជាហេតុធ្វើឱ្យអាស៊ាន នៅតែបន្តបិទសិទ្ធិមិនឱ្យមីយ៉ាន់ម៉ាចូលរួមកិច្ចប្រជុំកំពូលរបស់ខ្លួន តាំងពីចុងឆ្នាំ២០២១ មក។
តើប្រិយមិត្តយល់ឃើញយ៉ាងណាដែរពីតួនាទីរបស់អាស៊ាន ចំពោះការបដិសេធដដែលៗរបស់របបយោធាមីយ៉ាន់ម៉ា? សូមបញ្ចេញមតិនៅខាងក្រោម!










