ជាការពិតណាស់មនុស្សភាគច្រើន ប្រាកដជាដឹងហើយថា កូរ៉េខាងជើងគឺជាប្រទេសដែលមានរបបផ្តាច់ការដែលអនុវត្តតាមច្បាប់ផ្សេងៗខុសពីពិភពលោក។ ប្រទេសនេះរក្សាអាថ៌កំបាំងជាច្រើន និងមានច្បាប់មិនធម្មតាជាច្រើនដែលអាចធ្វើឱ្យអ្នកមានការភ្ញាក់ផ្អើលបន្ទាប់ពីដឹងច្បាប់ និងវិន័យប្លែកៗ ក៏ដូចជារបៀបរស់នៅរបស់ប្រជាជនកូរ៉េខាងជើង។ ហេតុនេះហើយ ខាងក្រោមនេះគឺជាច្បាប់និងវិន័យប្លែកៗមួយចំនួនរបស់កូរ៉េខាងជើងដែលអ្នកគួរតែដឹង៖

១.ហាមស្តាប់តន្ត្រីបរទេស៖ ការស្តាប់តន្ត្រីបរទេសគឺជាការខុសច្បាប់ និងចាត់ទុកថាជាសកម្មភាពឧក្រិដ្ឋ។ ដូច្នេះពលរដ្ឋណាដែលស្តាប់តន្ត្រីបរទេស ឬមើលភាពយន្តបរទេសនឹងត្រូវជាប់ពន្ធនាគារ ឬអាចឈានដល់ការកាត់ទោសប្រហារជីវិតប្រសិនបើអ្នកចែកចាយរូបភាពអាសអាភាស។

២.ហាមគេងក្នុងម៉ោងប្រជុំ៖ ប្រសិនបើមានការប្រជុំជាមួយថ្នាក់ដឹងដែលមានវត្តមានលោក គីមជុងអ៊ុន ហាមដាច់ខាតងងុយគេង ឬលួចគេងបើមិនដូច្នោះនឹងត្រូវប្រហាជីវិតជាសារធារណៈ។

៣. ក្នុងករណីភ្លើងឆេះផ្ទះ អ្នកត្រូវជួយសង្គ្រោះរូបថតថ្នាក់ដឹកនាំជាមុនសិនទើបអាចជួយមនុស្សបាន។

៤.មនុស្សស្រីមិនអនុញ្ញាតឱ្យបើកបរទេ៖ មានតែមន្ត្រីរដ្ឋាភិបាលបុរសប៉ុណ្ណោះដែលត្រូវបានអនុញ្ញាតឱ្យបើកបរ។ ស្ត្រីមិនត្រូវបានផ្តល់ការអនុញ្ញាតឱ្យបើកបរទេ ទោះបីជាធ្វើការជាមន្ត្រីចរាចរណ៍ក៏ដោយ។

៥.ការជក់កញ្ឆាមិនខុសច្បាប់ទេ៖ ការទទួលទានកញ្ឆា ឬការជួញដូរ និងប្រើប្រាស់គ្រឿងញៀនមិនត្រូវបានផ្តន្ទាទោសទេ ផ្ទុយទៅវិញវាគឺជាការស្របច្បាប់របស់កូរ៉េខាងជើង។

៦.ហាមស្លៀកខោខូវប៊យ៖ ប្រជាជនមិនត្រូវបានអនុញ្ញាតឱ្យស្លៀកខោខូវប៊យទេព្រោះវាត្រូវបានគេចាត់ទុកថាជានិមិត្តសញ្ញានៃមូលធននិយម។ រីឯស្ត្រីត្រូវស្លៀកសំពត់គ្របជង្គង់ និងហាមដាច់ខាតការស្លៀកប៊ីគីនីគឺជាការខុសច្បាប់។

៧.មានប៉ុស្តិ៍ទូរទស្សន៍តែ ៣ ប៉ុស្តិ៍ប៉ុណ្ណោះ៖ កូរ៉េខាងជើងផ្តល់ជូនតែទូរទស្សន៍បីប៉ុណ្ណោះសម្រាប់ប្រជាជនជ្រើសរើស ហើយទូរទស្សន៍ទាំងអស់គឺគ្រប់គ្រងដោយរដ្ឋាភិបាល។

៨.ហាមហោះហើរដោយគ្មានការអនុញ្ញាត៖ ពលរដ្ឋកូរ៉េខាងជើងមិនត្រូវបានអនុញ្ញាតឱ្យធ្វើដំណើរទៅក្រៅប្រទេសដោយគ្មានការអនុញ្ញាតនោះទេ ហើយអ្នកដែលព្យាយាមរត់គេចត្រូវបានបញ្ជូនទៅជំរំការងារ ឬក៏ត្រូវគេប្រហារជីវិត។

១០.ក្នុងឆ្នាំ២០១៣ គីម ជុងអ៊ុន បានកំណត់ម៉ូដសក់ឱ្យប្រជាជនកាត់តាម ដោយមានទាំងអស់ត្រឹមតែ ២៨ ម៉ូតសក់ប៉ុណ្ណោះ ដែល ១៨ សម្រាប់ស្ត្រី, និង ១០ សម្រាប់បុរស៕

ពិធីបុណ្យចូលឆ្នាំចិន គឺជាពិធីមួយដ៏សំខាន់របស់ជនជាតិចិន ដែលពួកគេចាត់ទុកថា វាជាថ្ងៃចូលឆ្នាំថ្មីតាមប្រតិទិនចិន ។ ពលរដ្ឋចិននឹងឈប់សម្រាកពីការងារជាច្រើនថ្ងៃ ដើម្បីត្រៀមខ្លួនរៀបចំពិធីបុណ្យចូលឆ្នាំ ។ អ្វីដែលមិនអាចខ្វះបាននោះ គឺការត្រៀមនំចំណី និងម្ហូបអាហារសម្រាប់សែនក្នុងថ្ងៃចូលឆ្នាំចិនយ៉ាងយកចិត្តទុកដាក់ ។

តើជនជាតិចិននិយមសែនអាហារអ្វីខ្លះដើម្បីឱ្យការងារជោគជ័យ, មានសេចក្តីសុខ, ចម្រុងចម្រើន និងហេងហេងពេញ១ឆ្នាំ? ខាងក្រោមនេះ គឺជាអាហារចំនួន៨មុខដែលជនជាតិចិននិយមសែន រួមមាន ៖

១-មាន់ ៖ មានន័យថា ការងារនឹងទទួលបានជោគជ័យ និងមានឋានៈយស់សក្តិ ។ ជាទូទៅ គេត្រូវសែនមាន់១ក្បាល ពីព្រោះសត្វមាន់មានគុណសម្បត្តិ២យ៉ាង គឺសេមាន់ មានរូបរាងស្រដៀងគ្នានឹងមួករបស់អភិជន ដែលសំដៅដល់ការងាររីកចម្រើនទៅមុខ ។ រីឯសត្វមាន់តែងតែរងាវជារៀងរាល់ព្រឹក ដែលបង្ហាញពីការស្គាល់តួនាទីរបស់ខ្លួន ។

២-ត្រី ៖ មានន័យថា ភាពសម្បូរបែប និងមានសម្ភារៈប្រើប្រាស់ពុំចេះខ្វះ ។ ជនជាតិចិនតៃជីវ ហៅត្រីថា «Hue» ហើយវាបានក្លាយជាប្រយោគមង្គលមួយថា «Wu-Hue-Wu-Cheng» មានន័យថា មានអាហារហូបចុកគ្រប់គ្រាន់ និងមានសម្ភារៈប្រើប្រាស់ពុំចេះខ្វះ ។ ការសែនត្រី គឺដើម្បីឱ្យមានលុយកាក់ មាសប្រាក់ និងទ្រព្យសម្បត្តិហូរចូលច្រើន ។

៣-ថ្លើមសត្វ ៖ មានន័យថា ភាពជោគជ័យក្នុងតួនាទីការងារ ។ ភាសាចិនហៅថា «Goa» បកប្រែថា អភិជនមានភាពថ្លៃថ្នូរ ហើយវាមានអត្ថន័យស្រដៀងគ្នាជាមួយសត្វមាន់ដែរ ។ ការសែនថ្លើមសត្វក្នុងពិធីបុណ្យចូលឆ្នាំចិន គឺដើម្បីឱ្យការងាររីកចម្រើនទៅមុខ ។

៤-សារ៉ាយខ្មៅ ៖ មានន័យថា មានទ្រព្យសម្បត្តិច្រើនហូរហៀ ។ ពលរដ្ឋចិននិយមទិញសារ៉ាយខ្មៅមកសែនក្នុងថ្ងៃចូលឆ្នាំចិនដើម្បីឱ្យលុយកាក់ និងទ្រព្យសម្បត្តិហូរចូលផ្ទះ ។

៥-ផ្លែក្រូចពណ៌មាស ៖ មានន័យថា សេចក្តីសុខ, សុភមង្គល និងមាសប្រាក់ ។ ផ្លែក្រូច មានន័យថា ទទួលបាននូវសំណាងល្អ និងជួបតែរឿងល្អៗក្នុងជីវិត ។ ការសែនផ្លែក្រូច នឹងផ្តល់នូវសិរីសួស្តីដល់ខ្លួន និងក្រុមគ្រួសារ ។ គេត្រូវជ្រើសរើសផ្លែក្រូចណាមានសម្បកពណ៌លឿង ឬផ្លែក្រូចមានពណ៌ស្រស់តែប៉ុណ្ណោះ ហើយគេមិននិយមសែនក្រូចមានសម្បកពណ៌បៃតងទេ ។

៦-កៅឡាក់ ៖ មានន័យថា លុយកាក់ ហើយកៅឡាក់ក៏មានគុណសម្បត្តិផ្នែកឱសថដ៏អស្ចារ្យផងដែរ ។ តាមតម្រាចិនបានសរសេររាប់ពាន់ឆ្នាំមកថា ការបរិភោគកៅឡាក់ អាចជួយដល់តម្រងនោម, ឈាម និងជួយកាត់បន្ថយអាការៈឈឺក ។

៧-នំតែលីវ ៖ មានន័យថា ទទួលបាននូវសេចក្តីសុខជារៀងរហូត ។ គេឃើញពលរដ្ឋចិននិយមទិញនំតែលីវ មកសែនក្នុងថ្ងៃចូលឆ្នាំចិនដើម្បីទទួលបាននូវសេចក្តីសុខក្នុងក្រុមគ្រួសារ ។

៨-នំខ្ចប់ស្លឹកចេកក្រៀម ៖ មានន័យថា គ្រប់ការងារទាំងអស់នឹងដំណើរការទៅយ៉ាងរលូន និងគ្មានឧបសគ្គ ។ នំប្រភេទនេះមិនអាចខ្វះបានទេសម្រាប់ការសែនក្នុងពិធីបុណ្យចូលឆ្នាំចិន ។ ជាធម្មតា ជនជាតិចិននិយមសែននំនេះដល់បុព្វបុរស និងថ្វាយទេវតា ។

ក្រៅពីការសែនអាហារទាំងនេះដើម្បីទទួលបាននូវលាភសំណាងក្នុងឆ្នាំថ្មីហើយនោះ វាថែមទាំងមានរសជាតិឆ្ងាញ់ផងដែរ ហើយធ្វើឱ្យអ្នកបរិភោគទទួលបាននូវកម្លាំងចិត្តដើម្បីប្រកបរបររកស៊ីបន្តទៀត ។ ហេតុនេះ ពិធីបុណ្យចូលឆ្នាំចិន គឺជាពិធីបុណ្យមួយផ្តល់នូវភាពកក់ក្តៅដល់ក្រុមគ្រួសារ ដែលពួកគេមានឱកាសជួបជជែកគ្នាយ៉ាងមានសេចក្តីសុខ ៕

ប្រទេសចិន ៖ នៅខែមករា ឆ្នាំ២០២៤ ពលរដ្ឋចិនបានទិញអីវ៉ាន់ និងចំណីអាហារជាច្រើនមុខសម្រាប់ចូលឆ្នាំចិន នៅតាមផ្សារទំនើបនានាក្នុងទីក្រុងហ្វូសាន ខេត្តក្វាងទុង ។ គេឃើញមានការដាក់លក់គោមភ្លើងសរសេរពាក្យថា «Fu» មានន័យថា «សំណាងល្អ» ព្រមទាំងមាននំចំណី, ស្ករគ្រាប់ និងអីវ៉ាន់ផ្សេងៗជាច្រើនមុខ ។

អតិថិជនមកទិញអីវ៉ាន់ក្នុងផ្សារទំនើបប្រាប់ថា ខ្លួនមកទិញអីវ៉ាន់គ្រប់មុខទីនេះ សម្រាប់ត្រៀមរៀបចំក្នុងពិធីបុណ្យចូលឆ្នាំចិន ។ ក្រៅពីនេះ ផ្សារទំនើបក៏ទទួលការកុម្ម៉ង់ទិញអីវ៉ាន់ពីអតិថិជនផងដែរ ព្រមទាំងបានរៀបចំកម្មវិធីផ្សេងៗដើម្បីផ្សព្វផ្សាយ និងជំរុញការលក់ផលិតផល ។

Wu Xianghua ជាប្រធានផ្សារទំនើបនិយាយថា ផ្សារទំនើបបានដាក់លក់នំចំណី និងម្ហូបអាហារក្នុងស្រុកជាច្រើនមុខ ដូចជា ៖ នំខេកសត្វនាគ, នំដូណាត់ល្ង, សាច់ក្រកក្វាងទុង, អាហារក្រៀម, ផ្សិត, មឹក និងអាហារសមុទ្រ ។ ហេតុនេះ អតិថិជនអាចមកទិញអាហារគ្រប់យ៉ាងនៅក្នុងផ្សារតាមតម្រូវការ ។

ក្រៅពីការទិញអីវ៉ាន់សម្រាប់ពិធីបុណ្យចូលឆ្នាំហើយ មនុស្សភាគច្រើនបានត្រៀមខ្លួនទទួលអាហារពេលល្ងាច ក្នុងថ្ងៃចុងក្រោយនៃពិធីបុណ្យចូលឆ្នាំចិនផងដែរ ។ ហេតុនេះ ភោជនីយដ្ឋានជាច្រើនកន្លែងត្រូវបានអតិថិជនកក់អស់ហើយ ដើម្បីអបអរក្នុងឱកាសចូលឆ្នាំចិន ។

ចំណែកនៅទីក្រុងប៊ិនចូវ ខេត្តសានទុង ដែលល្បីល្បាញរឿងអាហារសមុទ្រនោះ គេបានឃើញក្រុមអាជីវករនាំគ្នាវេចខ្ចប់អាហារ និងបញ្ជូនអាហារទាំងនេះទៅឱ្យអតិថិជននៅទូទាំងប្រទេស ។

Guo Fenghua នាយកគ្រប់គ្រងទូទៅរបស់ក្រុមហ៊ុនអាហារសមុទ្រនិយាយថា ក្នុងឱកាសចូលឆ្នាំចិននេះ ជារៀងរាល់ថ្ងៃ បុគ្គលិកជាង១០០នាក់បានជួយគ្នារៀបចំត្រីប្រមាណ៣៥តោនសម្រាប់លក់ឱ្យអតិថិជន ។ ពួកយើងអាចរកប្រាក់ចំណូលបានច្រើនក្នុងអំឡុងពេលមុនពិធីបុណ្យចូលឆ្នាំចិន ។

ចំណែកបុគ្គលិកនៅហាងផ្សេងទៀតបានរៀបចំបង្គាសម្រាប់ផ្គត់ផ្គង់ឱ្យអតិថិជននៅទូទាំងប្រទេសចិន ដែលពួកគេទិញបង្គាទាំងនេះសម្រាប់រៀបចំអាហារល្ងាចក្នុងថ្ងៃចុងក្រោយនៃពិធីបុណ្យចូលឆ្នាំចិន ។ Fan Kejun ប្រធានផ្នែកលក់អាហារសមុទ្រប្រាប់ថា ពួកយើងបានកែច្នៃបង្គាប្រមាណ១.០០០គីឡូក្រាមក្នុង១ថ្ងៃ ។

ពិធីបុណ្យចូលឆ្នាំចិន ឆ្នាំ២០២៤នេះ ត្រូវនឹងថ្ងៃទី១០ ខែកុម្ភៈ ។ រីឯការប្រារព្ធពិធីបុណ្យចូលឆ្នាំថ្មីនឹងមានរយៈពេល១៦ថ្ងៃ គឺចាប់ពីថ្ងៃចូលឆ្នាំចិន រហូតដល់ពិធីបុណ្យយន់សៀវ ឬពិធីបុណ្យគោមភ្លើង ៕

កីឡាករប្រដាល់ភូមាដ៏ល្បីល្បាញប្រចាំតំបន់អាស៊ី ដាវ លីឌុច បានលើកឡើងនូវរឿងរ៉ាវ ដែលជនជាតិថៃតែងតែបំភ្លៃប្រវត្តិសាស្រ្ត ក៏ដូចជាការក្លែងបន្លំយកនូវវប្បធម៌និងអរិយធម៌របស់ខ្មែរនិងភូមាជាច្រើនទៅច្នៃជារបស់ខ្លួន មិនត្រឹមតែប៉ុណ្ណោះបែរជាចោទម្ចាស់ដើមថាជាអ្នកលួចរបស់ខ្លួនទៅវិញ។

កាលពីថ្ងៃទី១០ ខែមករានេះ យោងទៅតាមការបង្ហោះនៅលើគណនីផ្លូវការរបស់កីឡាករប្រដាល់ ដាវ លីឌុច គឺបានរៀបរាប់យ៉ាងឈឺចាប់និងអស់សំណើចថា ប្រទេសថៃបានប្រឌិតនូវរឿងរ៉ាវប្រវត្តិសាស្រ្តក្លែងក្លាយចាប់តាំងពីសង្គ្រាមលោកលើកទី២មកម្លេះ ដើម្បីយកនូវរឿងប្រឌិតទាំងនោះមកធ្វើជាតាក់តាងបង្ហាញពីអត្តសញ្ញាណជាតិដ៏រុងរឿងរបស់ខ្លួន។

លោកថា “ជនជាតិថៃគឺបានប្រឌិតរឿងជាតិនិយមក្លែងក្លាយមួយ ទាក់ទងនឹងរឿងនិទាន Naï KhanomTom «រឿងអ្នកទោសប្រដាល់ថៃនៅភូមា» ដែលនេះគឺជារឿងក្លែងក្លាយទាំងស្រុង ហើយវាពិតជាប្រមាថដល់ក្បាច់គុណបុរាណ«ឡេតវេ»របស់ប្រទេសភូមាយ៉ាងខ្លាំង”។

“វាពិតជាមានសារៈសំខាន់ណាស់ក្នុងការដឹងពីប្រវត្តិសាស្ត្រពិតប្រាកដនៃភូមិភាគអាស៊ីអាគ្នេយ៍។ ដូច្នេះហើយ ខ្ញុំនឹងអាចហៅប្រទេសថៃថា«ថៃ-ទឹកដីនៃការលួចចម្លង»។ ជនជាតិថៃបានចម្លងក្បាច់គុណបុរាណឡេតវេពីប្រទេសភូមា ហើយច្នៃដាក់ឈ្មោះថ្មីឲ្យខ្លួនឯងថាក្បាច់គុណ«មួយបុរាណ»។ មិនត្រឹមតែប៉ុណ្ណោះ ក៏បានលួចចម្លងគុនខ្មែរពីកម្ពុជា រួចប្តូរដាក់ឈ្មោះថាជាក្បាច់គុណ «មួយថៃ»របស់ខ្លួនទៀតផង”។

លោកបន្ថែមទៀតថា “បន្ទាប់មក ប្រទេសថៃធ្វើពុតជាមិនចូលរួមនៅក្នុងការប្រកួតកីឡាស៊ីហ្គេមឆ្នាំ ២០២៣នៅកម្ពុជានេះទេ ព្រោះរដ្ឋាភិបាលកម្ពុជាហៅព្រឹត្តិការណ៍នេះថាជាព្រឹត្តិការណ៍ «គុនខ្មែរ»។ ឱ! ក្មេងតូចអើយ ខ្ញុំគាំទ្រយ៉ាងពេញទំហឹងចំពោះការប្តូរឈ្មោះរបស់ស៊ីហ្គេមលើកក្រោយទៀត ដាក់ថា «គុនខ្មែរ» តែម្តងទៅ”។

“ប្រជាជនមីយ៉ាន់ម៉ាគ្រប់រូបនឹងគាំទ្រយ៉ាងខ្លាំងចំពោះក្បាច់គុណ គុណខ្មែររបស់កម្ពុជានេះ ព្រោះវាមានដើមកំណើតមកពីប្រទេសកម្ពុជាពិតមែន។ ម៉្យាងវិញទៀត មីយ៉ាន់ម៉ាក៏ជាមិត្តនឹងកម្ពុជារាប់ពាន់ឆ្នាំមកហើយដែរ” ។

លោកបន្ថែមថា “ប្រទេសថៃពិតមានសំណាងណាស់ ដែលមីយ៉ាន់ម៉ានិងកម្ពុជាមិនទាន់រករឿងឱ្យពិភពលោកដឹង ព្រោះថាមានបញ្ហាផ្នែកនយោបាយ និងសេដ្ឋកិច្ចជាប់គាំងបន្តិចបន្តួចដែលនឹងត្រូវដោះស្រាយជាមុនសិន។ ដោយមើលឃើញថាក្នុងអំឡុងពេលនេះ ប្រទេសថៃកំពុងតែរីកចម្រើនផ្នែកវិស័យទេសចរណ៍ដោយសារតែ Soft power ដែលជាវប្បធម៌លួចពីគេនេះឯង។ ប៉ុន្តែសម្រាប់ថ្ងៃអនាគតវិញ ខ្ញុំប្រាកដណាស់ថានឹងជួយជ្រំជ្រែងលើកតម្កើនប្រទេសយើងទាំងពីរ តាមរយៈការបង្ហាញវប្បធម៌ពិតរបស់ពួកយើង”៕

ប្រទេសឥណ្ឌា ៖ លោកយាយម្នាក់អាយុ៩២ឆ្នាំ បានមកចុះឈ្មោះចូលរៀននៅសាលាបឋមសិក្សាមួយកន្លែងនៅប្រទេសឥណ្ឌា ហើយលោកយាយក៏បានក្លាយជាជនគំរូម្នាក់ ដែលជំរុញឱ្យស្ត្រី និងក្មេងស្រីជាច្រើននាក់ទៀតចង់ចូលរៀន ។ លោកយាយប្រាប់ថា កាលពីមុន គាត់មិនចេះរាប់លេខ ឬរាប់លុយទេ ហើយពេលទៅផ្សារម្តងៗបានជួបពួកកេងចំណេញ និងបោកប្រាស់ ។

លោកយាយរូបនេះឈ្មោះ Salima Khan កើតនៅឆ្នាំ១៩៣១ បានចុះឈ្មោះចូលរៀននៅសាលា Chavalli Village Primary School ក្នុងរដ្ឋ Uttar Pradesh ។ បើទោះជាគាត់មានអាយុច្រើនហើយ ប៉ុន្តែគាត់នៅតែធ្វើការងារនឿយហត់ និងទៅសាលារៀនជាមួយចៅជារៀងរាល់ថ្ងៃ ។

កាលពីលោកយាយនៅក្មេង ភូមិដែលគាត់រស់នៅនោះគ្មានសាលារៀនទេ ។ នៅពេលគាត់អាយុ១៤ឆ្នាំ គាត់ក៏បានរៀបការជាមួយបុរសម្នាក់ និងមានកូនប្រុសចំនួន៤នាក់ និងកូនស្រីម្នាក់ ។ ហេតុនេះ គាត់ត្រូវប្រកបមុខរបរធ្វើចម្ការដើម្បីចិញ្ចឹមកូនៗ ហើយគាត់គ្មានពេលវេលារៀនអក្សរទេ ។

ពេលវេលាបានកន្លងផុតទៅ កូនៗរបស់គាត់ក៏បានធំពេញវ័យ និងរៀបការប្តី-ប្រពន្ធរៀងៗខ្លួន ។ រីឯលោកយាយមានសុខភាពទន់ខ្សោយ ហើយមិនអាចធ្វើការងារធ្ងន់បន្តទៀតបាន ។ រាល់ព្រឹក គាត់តែងតែអង្គុយនៅមុខផ្ទះ និងឃើញក្មេងៗទៅសាលារៀន ទើបគាត់មានអារម្មណ៍ថា ចង់ទៅរៀនដែរ ។

នៅដើមឆ្នាំ២០២៣ ពេលដឹងថា សាលារៀនបានរៀបចំអាហារថ្ងៃត្រង់ឱ្យកូនសិស្សមិនគិតថ្លៃ ធ្វើឱ្យលោកយាយកាន់តែចង់ទៅសាលារៀនខ្លាំងឡើងដើម្បីចេះអានអក្សរ និងមិនចង់ឱ្យកូនចៅលំបាក ។ ហេតុនេះ គាត់ក៏សម្រេចចិត្តមកចុះឈ្មោះចូលរៀននៅសាលារៀនបឋមសិក្សាក្នុងភូមិឆាវ៉ាលី ។

ប៉ុន្តែនាយកសាលា និងគ្រូបង្រៀននៅទីនេះស្ទាក់ស្ទើរយ៉ាងខ្លាំង ព្រោះពួកគេគិតថា ការបង្រៀនមនុស្សចាស់ឱ្យចេះអានអក្សរជាការងារមួយពិបាក ។ ប៉ុន្តែដោយសារឃើញលោកយាយតាំងចិត្តខ្លាំង ទើបលោកគ្រូ អ្នកគ្រូ ជឿថា គាត់នឹងក្លាយជាកូនសិស្សល្អ និងអនុញ្ញាតឱ្យគាត់ចូលរៀនពេលអាយុ៩២ឆ្នាំ ។

លោកយាយមានបញ្ហាឈឺជើង និងពិបាកដើរទៅសាលារៀន ហើយភ្នែកក៏មើលពុំសូវច្បាស់ដែរ ទើបក្លាយជាឧបសគ្គក្នុងការរៀន ។ ប៉ុន្តែការលំបាកទាំងនេះមិនបានធ្វើឱ្យគាត់បោះបង់ឱកាសរៀនសូត្រទេ គឺគាត់នៅតែរៀនបន្តទៀតជាមួយក្មេងតូចៗ ។ រៀងរាល់ព្រឹក ក្រុមគ្រួសារបានជូនគាត់ទៅសាលារៀនជាមួយចៅប្រុសម្នាក់ទៀត អាយុ១០ឆ្នាំ ។ បន្ទាប់ពីចេញពីសាលា ក្រុមគ្រួសារនឹងមកទទួលគាត់ត្រឡប់ទៅផ្ទះវិញ ។ ក្នុងរយៈពេល៨ខែ លោកយាយអាចសរសេរឈ្មោះខ្លួនឯង និងរាប់ពីលេខ១ ដល់លេខ១០០ ។

ក្នុងថ្ងៃប្រឡង មហាជនភាគច្រើនចាប់អារម្មណ៍លើលោកយាយយ៉ាងខ្លាំង ។ លោកយាយកំណត់គោលដៅថា បើគាត់ប្រឡងជាប់ និងទទួលបានសញ្ញាបត្រ គាត់នឹងក្លាយជាពលរដ្ឋម្នាក់មានចំណេះដឹងនៅប្រទេសឥណ្ឌា ។ លោកយាយប្រាប់ថា ៖ «ពេលមុន ខ្ញុំមិនចេះរាប់លេខ ឬរាប់លុយទេ ។ ពេលខ្ញុំទៅទិញអីនៅផ្សារ ត្រូវគេកេងចំណេញជាញឹកញាប់ តែពេលនេះ គ្មានអ្នកណាកុហកខ្ញុំបានទេ» ។

ពលរដ្ឋឥណ្ឌារស់នៅរដ្ឋ Uttar Pradesh មួយចំនួនធំពុំសូវមានចំណេះដឹងជ្រៅជ្រះទេ ហើយស្ត្រីប្រមាណ៣០% គ្មានឱកាសបានរៀនសូត្រ ។ ហេតុនេះ នៅពេលរឿងរ៉ាវរបស់លោកយាយ Salima Khan ល្បីល្បាញក្នុងបណ្តាញសង្គម បានធ្វើឱ្យគាត់ក្លាយជាជនគំរូរបស់ស្ត្រី និងក្មេងស្រីជាច្រើនទៀតក្នុងភូមិ ៕