ក្នុងរយៈពេល ១០០ ឆ្នាំកន្លងមកនេះ គិតចាប់ពីឆ្នាំ ១៩២៤ ដល់ឆ្នាំ ២០២៤ សីតុណ្ហភាពផ្ទៃផែនដីរបស់យើងគឺបានកើនឡើង ១.១ អង្សាសេ កម្រិតទឹកសមុទ្រកើនឡើង ២០ សង់ទីម៉ែត្រ ហើយការបំភាយឧស្ម័នផ្ទះកញ្ចក់បានកើនឡើងជិត ២៨ ដង ដែលការកើនឡើងទាំងអស់នេះ នឹងបណ្តាលឱ្យអាកាសធាតុប្រែប្រួលលឿនជាងមុន។ បម្រែបម្រួលអាកាសធាតុបានធ្វើឱ្យពិភពលោកជួបប្រួទះនូវគ្រោះមហន្តរាយផ្សេងៗដូចជា រលកកំដៅ គ្រោះរាំងស្ងួត ទឹកជំនន់ និងព្យុះធំៗជាដើម ដែលនឹងបំផ្លាញជីវិតមនុស្សសត្វនាពេលអនាគត។
កាលពីឆ្នាំ ១៨៥០ ដល់ ១៩០០ អាកាសធាតុពិភពលោករបស់យើងគឺមិនបានប្រែប្រួលខ្លាំងយ៉ាងនេះទេ ដែលធ្វើឱ្យផែនដីមានភាពត្រជាក់ត្រជុំ។ ប៉ុន្តែនៅអំឡុងឆ្នាំ ១៩២៤ មកដល់ពេលបច្ចុប្បន្ន អាកាសធាតុពិភពលោកគឺបានប្រែប្រួលខ្លាំងខុសធម្មតាដោយសារបច្ចេកវិទ្យាជឿនលឿន និងសកម្មភាពរបស់មនុស្សដែលកំពុងបំផ្លាញផែនដី។ ការកើនឡើងសីតុណ្ហភាព និងការប្រែប្រួលអាកាសធាតុនាំឱ្យមានការផ្លាស់ប្ដូរប្រព័ន្ធអេកូឡូស៊ី។ ប្រភេទរុក្ខជាតិ និងសត្វជាច្រើនមិនអាចសម្របខ្លួនទៅនឹងលក្ខខណ្ឌថ្មី ដែលនាំឱ្យមានហានិភ័យនៃការផុតពូជ។
នៅក្នុងរបាយការណ៍ឆ្នាំ ២០២១ ដោយ Assessment Report 6 របស់ IPCC អ្នកវិទ្យាសាស្ត្រប៉ាន់ប្រមាណថា សត្វប្រហែលមួយលានប្រភេទកំពុងប្រឈមនឹងការផុតពូជនាពេលអនាគតដ៏ខ្លី ដោយសារតែការប្រែប្រួលអាកាសធាតុ និងកត្តាផ្សេងៗទៀតដូចជាការបាត់បង់ទីជម្រក និងការបំពុលជាដើម។ ហើយប្រព័ន្ធអេកូឡូស៊ីសំខាន់ៗជាច្រើនដូចជាព្រៃឈើ ថ្មប៉ប្រះទឹក ផ្កាថ្ម និងដីសើមក៏កំពុងត្រូវបានបំផ្លាញយ៉ាងធ្ងន់ធ្ងរ ដែលនាំឱ្យបាត់បង់ជីវៈចម្រុះផងដែរ។
ឥទ្ធិពលព្យុះផ្គររន្ទះ ក៏ដូចជារលកកម្តៅ គ្រោះរាំងស្ងួត និងការប្រែប្រួលសីតុណ្ហភាពញឹកញាប់បានកំពុងបំផ្លាញជីវិតមនុស្សសត្វរុក្ខជាតិជាបណ្តើរៗហើយ ដែលអ្នកជំនាញបានសន្មត់ថា ប្រសិនបើអាកាសធាតុចេះតែប្រែប្រួលលឿនជាងមុនបែបនេះ ពិតណាស់ភពផែនដីរបស់យើងទំនងនឹងរលាយបាត់វត្តមានពីប្រព័ន្ធព្រះអាទិត្រក្នុងរយៈពេល ២០០ លានឆ្នាំខាងមុខ៕
