មនុស្សភាគច្រើនចូលចិត្តទៅកម្សាន្តនៅមាត់សមុទ្រច្រើនជាងកន្លែងផ្សេងទៀត ប៉ុន្តែយើងធ្លាប់ឆ្ងល់ទេថា តើការទៅលេងមាត់សមុទ្រផ្តល់ផលល្អបែបណាខ្លះ? អ្នកជំនាញមកពីសាកលវិទ្យាល័យមីឈីហ្គេន បានស្រាវជ្រាវដោយការប្រៀបធៀបផ្លូវចិត្តរបស់ពលរដ្ឋរស់នៅទីក្រុងវេលីនតាន់ អាចមើលឃើញសមុទ្រដ៏ស្រស់ស្អាត និងពលរដ្ឋរស់នៅទីក្រុងគ្មានសមុទ្រ ហើយវាយតម្លៃពីស្ថានភាពហិរញ្ញវត្ថុ, អាយុ និងឥទ្ធិពលបរិស្ថាន ។
លទ្ធផលការស្រាវជ្រាវនេះបញ្ជាក់ថា ការសម្លឹងមើលផ្ទៃសមុទ្រដ៏ធំល្វឹងល្វើយបានធ្វើឱ្យសុខភាពផ្លូវចិត្តរបស់យើងល្អប្រសើរឡើង ហើយអ្នកស្រាវជ្រាវហៅថា គឺជាការមើលឃើញតំបន់ពណ៌ខៀវ ។ វាជាការពិសោធន៍ថា ការសម្លឹងមើលផ្ទៃសមុទ្រពណ៌ខៀវនឹងធ្វើឱ្យយើងមានអារម្មណ៍ល្អជាងមុន ។
លោកស្រី ម៉េលិសា វ៉ៃបឺក មកពីស្ថាប័នចិត្តវិទ្យានៅសាកលវិទ្យាល័យឌីគីត គឺជាអ្នកជំនាញម្នាក់ទៀតដែលបានស្រាវជ្រាវពីរឿងនេះ ។ លោកស្រីនិយាយថា ការសម្រាកនៅមាត់សមុទ្រនឹងជួយកាត់បន្ថយភាពតានតឹងផ្លូវចិត្ត ហើយបើតាមវិទ្យាសាស្ត្រលើកឡើងថា មនុស្សមានសេចក្តីសុខបំផុតស្មើនឹង៨០% ប៉ុន្តែដោយសារកត្តាបរិយាកាសនឹងធ្វើឱ្យភាគរយនេះកើនឡើង ឬធ្លាក់ចុះ ប៉ុន្តែវាគ្រាន់តែបណ្តោះអាសន្នប៉ុណ្ណោះ ។
លោកស្រីបន្តថា បើទោះជាការទៅលេងសមុទ្របានប៉ះពាល់ដល់អារម្មណ៍បណ្តោះអាសន្នក្តី ប៉ុន្តែវាអាចធ្វើឱ្យអ្វីម្យ៉ាងកើតឡើង ដូចជា ៖ ការមើលពិភពលោកក្នុងផ្លូវវិជ្ជមាន ហើយវានឹងជួយបង្កើនសេចក្តីសុខ ។ យើងអាចសាកល្បងគិតពីតំបន់ទេសចរណ៍ណាមួយដែលខ្លួនចូលចិត្ត គឺឆ្នេរសមុទ្រ ដែលយើងអាចសម្លឹងមើលបានឆ្ងាយបំផុតរហូតដល់ជើងមេឃ គឺវានឹងធ្វើឱ្យខួរក្បាលយើងដំណើរការបានល្អ និងជួយឱ្យយើងមានគំនិតច្នៃប្រឌិតទៀតផង ។
សរុបមក ការអង្គុយមើលផ្ទៃសមុទ្រស្រូបខ្យល់អាកាសបរិសុទ្ធនឹងជួយកាត់បន្ថយភាពតានតឹនផ្លូវចិត្ត និងផ្លាស់ប្តូរការគិតរបស់យើង ។ ប៉ុន្តែបើយើងទៅដើរលេងក្នុងព្រៃ ដែលពោរពេញទៅដោយពណ៌បៃតង តើវានឹងផ្តល់ផលល្អដែរឬទេ? ចម្លើយ គឺការទៅលេងព្រៃក៏ផ្តល់ផលល្អដល់ខួរក្បាលដែរ ប៉ុន្តែពុំស្មើការទៅលេងសមុទ្រទេ បើទោះព្រៃមានពណ៌បៃតងក្តី ។
ទោះយ៉ាងណា វាអាស្រ័យលើមនុស្សម្នាក់ៗថា តើពួកគេចូលចិត្តទៅលេងសមុទ្រ, ព្រៃ, ទឹកជ្រោះ ឬតំបន់ភ្នំ? ពីព្រោះមានតែយើងទេដែលដឹងថា តើការទៅលេងកន្លែងណាមួយល្អជាងគេ និងអាចជួយដល់ខួរក្បាលខ្លាំងបំផុត ៕
