ប្រទេសជប៉ុន ៖ មនុស្សមួយចំនួនបានទទួលផ្ទះ និងដីធ្លីជាមរតកបន្សល់ទុកពីឪពុក-ម្តាយ ឬជីដូន-ជីតាចែកឱ្យ ដែលធ្វើឱ្យគេមានចិត្តស្រឡាញ់ផ្ទះមួយនេះយ៉ាងខ្លាំង និងពុំព្រមទៅរស់នៅកន្លែងផ្សេងឡើយ ។ ចុះលោកអ្នកវិញ បើមានអ្នកណាម្នាក់ចង់ទិញផ្ទះក្នុងតម្លៃខ្ពស់ តើលោកអ្នកយល់ព្រមរើទីលំនៅចេញពីទីនេះដែរឬទេ?
លោក ថាខាអុ ឈិតុ ជាកសិកររស់នៅប្រទេសជប៉ុនបានស្រឡាញ់ផ្ទះ និងកសិដ្ឋានរបស់លោកយ៉ាងខ្លាំង រហូតដល់លោកពុំព្រមលក់ផ្ទះទៅឱ្យអ្នកផ្សេងទេ ។ ក្រុមគ្រួសាររបស់លោកបានដាំបន្លែបង្ការក្នុងកសិដ្ឋានជុំវិញផ្ទះតាំងពីជំនាន់ឪពុក-ម្តាយមកម៉្លេះ រហូតដល់ថ្ងៃមួយ ផ្ទៃដីនៅក្បែរៗបានលក់ឱ្យអាជ្ញាធរធ្វើអាកាសយានដ្ឋាន ប៉ុន្តែឪពុករបស់លោក ឈិតុ ពុំព្រមលក់ដីរបស់ខ្លួនដាច់ខាត ។
កាលពីមុន ផ្ទៃដីនៅបរិវេណនេះ គឺជាភូមិមួយមានកសិកររស់នៅចំនួន២៨គ្រួសារ ខណៈភូមិនៅក្បែរគ្នាមានកសិកររស់នៅ៦៦គ្រួសារទៀត ។ ក្រោយមក នៅឆ្នាំ១៩៦០ រដ្ឋាភិបាលជប៉ុនបានសម្រេចចិត្តកសាងអាកាសយានដ្ឋានអន្តរជាតិតូក្យូថ្មី នៅទីក្រុង Sanrizuka (បច្ចុប្បន្ន គឺទីក្រុង Narita ហើយអាកាសយានដ្ឋានក៏ត្រូវបានប្តូរឈ្មោះជាអាកាសយានដ្ឋានអន្តរជាតិ Narita (ឬ Narita International Airport) ។
ពេលនោះហើយ គឺមានជម្លោះកើតឡើងយ៉ាងខ្លាំងរវាងពលរដ្ឋ និងរដ្ឋាភិបាលជប៉ុន រហូតដល់គេដាក់ឈ្មោះថា «ជម្លោះនៅ Sanrizuka» ហើយមានពលរដ្ឋជំទាស់នឹងការសាងសង់អាកាសយានដ្ឋាន រហូតដល់១៧.៥០០នាក់ ។ វាបណ្តាលឱ្យមានហេតុការណ៍ចលាចលកើតឡើងយ៉ាងច្រើន និងមានការប៉ះទង្គិចគ្នាដោយអំពើហិង្សារហូតដល់អាកាសយានដ្ឋានត្រូវបានបំផ្លាញ១០លើក តាំងពីពេលបើកដំណើរការអាកាសយានដ្ឋាន រហូតដល់បច្ចុប្បន្ន ។
ទោះជារដ្ឋាភិបាលព្យាយាមចៀសវាងការដកហូតដីធ្លី ប៉ុន្តែរដ្ឋាភិបាលបានប្រើប្រាស់វិធីផ្សេងៗដើម្បីយកដីជាច្រើនពីពលរដ្ឋ ។ រីឯពលរដ្ឋរស់នៅភូមិរបស់លោក ឈិតុ បាននាំគ្នាជម្លៀសចេញពីភូមិជាបន្តបន្ទាប់ និងទទួលយកប្រាក់យ៉ាងច្រើនពីអាជ្ញាធរ លើកលែងតែឪពុករបស់លោក ឈិតុ បដិសេធពុំទទួលយកប្រាក់ចំនួន១៨០លានយេន ខណៈប្រាក់នេះមានតម្លៃខ្ពស់ស្មើនឹងការដាំបន្លែលក់ក្នុងកសិដ្នាន រហូតដល់១៥០ឆ្នាំឯណោះ ។ សមាជិកគ្រួសារនេះពុំចាប់អារម្មណ៍នឹងប្រាក់ឡើយ ប៉ុន្តែពួកគេត្រូវការដាំបន្លែក្នុងកសិដ្ឋានបន្តទៀត ។
ក្រោយពីឪពុករបស់លោក ឈិតុ បានស្លាប់ពេលអាយុ៨៤ឆ្នាំ លោក ឈិតុ ក៏បានលាឈប់ពីការងារក្នុងភោជនីយដ្ឋាន ដើម្បីមកថែទាំកសិដ្ឋានបន្លែរបស់គ្រួសារ ។ លោកនិយាយថា ៖ «ដីនៅទីនេះមានគុណភាពល្អ ហើយគ្រួសារលោកបានប្រមូលផលកសិកម្មលើដីនេះអស់ជាង១០០ឆ្នាំហើយ តាំងពីជំនាន់ឪពុកលោក ។ ការដាំបន្លែ, ការប្រមូលផល និងដឹកជញ្ជូនទិន្នផលកសិកម្មមានគុណភាពល្អធ្វើឱ្យអតិថិជនពេញចិត្ត ហើយធ្វើឱ្យខ្ញុំមានក្តីសុខ» ។
លោកបន្តថា ៖ «រៀងរាល់ឆ្នាំ ពួកយើងបានដាំការ៉ុត, ខ្ទឹមបារាំង, ខ្ទឹមស និងស្លឹកខ្ទឹម បើសរុប គឺយើងដាំបន្លែតាមធម្មជាតិជាង១០ប្រភេទ ។ ការដាំបន្លែជាការងារធ្ងន់មួយ រហូតដល់ខ្ញុំមិនសូវមានពេលទំនេរច្រើន តែខ្ញុំឆ្លៀតពេលទៅច្រៀងខារ៉ាអូខេ និងហូបអីខ្លះៗ» ។
ចំណែកផលប៉ះពាល់ពេលជំងឺកូវីដ-១៩ ឆ្លងរាតត្បាត លោកនិយាយថា វាគ្មានផលប៉ះពាល់ទេ សូម្បីតែបន្តិច ប៉ុន្តែខ្យល់អាកាសកាន់តែបរិសុទ្ធ ។ ផ្ទះរបស់លោកក៏ស្ងប់ស្ងាត់ជាងមុន ពីព្រោះមានការធ្វើចរាចរលើអាកាសតិចតួច ។ ប៉ុន្តែក្តីសុខរបស់លោក និងគ្រួសារមិនស្ថិតស្ថេរទេ ពីព្រោះកាលពីខែធ្នូ ឆ្នាំ២០១៨ តុលាការខេត្តស៊ីប៉ាក់ បានសម្រេចឱ្យគេយកដីរបស់លោកធ្វើជា Runway ទី២ របស់អាកាសយានដ្ឋាន Narita ។
ក្រោយមក តុលាការក្នុងតំបន់មួយទៀតបានសម្រេចឱ្យផ្អាកការសាងសង់ Runway និងរង់ចាំការកាត់ក្តីរបស់តុលាការឧទ្ទរណ៍នៅទីក្រុងតូក្យូ នាឆ្នាំបន្ទាប់ ។ បច្ចុប្បន្ន លោក និងគ្រួសារបានក្លាយជាអ្នកតំណាងផ្នែកតស៊ូមតិដើម្បីសិទ្ធិពលរដ្ឋ ដោយមានអ្នកស្ម័គ្រចិត្ត និងសកម្មជនជាច្រើនគាំទ្រលោកជានិច្ច ក្នុងរយៈពេលជាច្រើនឆ្នាំមកនេះ ។
លោក និងគ្រួសារបានបន្តរស់នៅកណ្តាលអាកាសយានដ្ឋាន Narita និងមានយន្តហោះ ហោះលើដំបូលផ្ទះរបស់លោក ២៤ម៉ោង ។ វិធីមួយដើម្បីឱ្យលោកអាចចេញ-ចូលក្នុងកសិដ្ឋានដាំបន្លែបាន គឺត្រូវឆ្លងកាត់ផ្លូវរូងក្រោមដី ។ បើទោះជាលំបាកក្តី ប៉ុន្តែលោកបានរស់នៅលើទឹកដីកំណើតយ៉ាងមានក្តីសុខ ៕
