ថៃគ្រោងប្រមូលប្រាក់ថ្លៃកកស្ទះចរាចរណ៍នៅទីក្រុងបាងកកពីពលរដ្ឋ

ប្រទេសថៃ ៖ នៅខែតុលា ឆ្នាំ២០២៤ រដ្ឋាភិបាលថៃមានគម្រោងប្រមូលប្រាក់ថ្លៃស្ទះចរាចរណ៍ពីពលរដ្ឋដើម្បីកាត់បន្ថយការស្ទះចរាចរណ៍នៅទីក្រុងបាងកក ដោយរដ្ឋាភិបាលថៃបញ្ជាក់ថា ប្រាក់ថ្លៃស្ទះចរាចរណ៍ (Congestion Fee) ដែលរដ្ឋាភិបាលមានគម្រោងប្រមូលពីពលរដ្ឋនាថ្ងៃអនាគត ពុំមែនជារឿងថ្មីទេ ពីព្រោះប្រទេសជាច្រើនលើពិភពលោក បានប្រមូលប្រាក់ថ្លៃស្ទះចរាចរណ៍យូរមកហើយ ។

ជាក់ស្តែង សិង្ហបុរី គឺជាប្រទេសដំបូងគេដែលអនុវត្តគោលនយោបាយប្រមូលប្រាក់ថ្លៃស្ទះចរាចរណ៍ក្នុងទីក្រុង កាលពីឆ្នាំ១៩៧៥ ។ ក្រៅពីនេះ ទីក្រុងជាច្រើនលើពិភពលោក ក៏បានអនុវត្តគោលនយោបាយប្រមូលប្រាក់ថ្លៃស្ទះចរាចរណ៍ពីពលរដ្ឋផងដែរ ដូចជា ៖ ទីក្រុងឡុងដ៍, ស្តុកហម, មីឡា និងហ្គូថិនបឺក ។

ការប្រមូលប្រាក់ថ្លៃស្ទះចរាចរណ៍ គឺជាការប្រមូលប្រាក់ពីរថយន្តណាដែលបើកបរចូលទីក្រុង ក្នុងអំឡុងពេលស្ទះចរាចរណ៍ខ្លាំង (ដូចជា ៖ ពេលព្រឹក ឬល្ងាច ដែលមានពលរដ្ឋធ្វើដំណើរទៅធ្វើការ និងចេញពីធ្វើការច្រើន) ។ ការប្រមូលប្រាក់នេះក្នុងគោលបំណងកុំឱ្យពលរដ្ឋបើកបររថយន្តផ្ទាល់ខ្លួនចូលទីក្រុង ដើម្បីកាត់បន្ថយការកកស្ទះ និងកាត់បន្ថយខ្យល់ពុល ហើយវាបានធ្វើឱ្យពលរដ្ឋរស់នៅទីក្រុងពុំពេញចិត្ត ដោយសារពិបាកធ្វើដំណើរ ឬត្រូវចំណាយប្រាក់បន្ថែមទៀត ។ ប៉ុន្តែប្រាក់ដែលរដ្ឋាភិបាលប្រមូលពីពលរដ្ឋថ្លៃស្ទះចរាចរណ៍ គឺនឹងយកទៅបង្កើតប្រយោជន៍ផ្សេងៗ ។

ប្រទេសសិង្ហបុរីបានចាប់ផ្តើមប្រមូលប្រាក់ថ្លៃស្ទះចរាចរណ៍នាពេលព្រឹក តាំងពីឆ្នាំ១៩៧៥ បន្ទាប់មក សិង្ហបុរីក៏បានប្រមូលប្រាក់ដោយស្វ័យប្រវត្តិ ដោយការកំណត់ពេលវេលា កាលពី១៩៩៨ ។ វាបានជួយកាត់បន្ថយការស្ទះចរាចរណ៍១៣% ហើយរថយន្តអាចបើកបរលឿនជាងមុន២២% ។

ចំណែកទីក្រុងឡុងដ៍ ប្រទេសអង់គ្លេស ដែលមានការស្ទះចរាចរណ៍ខ្លាំងបំផុតលើពិភពលោក នៅឆ្នាំ២០២៣ ពេលពិចារណាពីការធ្វើដំណើររបស់ពលរដ្ឋក្នុងទីក្រុង រដ្ឋាភិបាលក៏ចាប់ផ្តើមប្រមូលប្រាក់ថ្លៃស្ទះចរាចរណ៍ប្រចាំថ្ងៃពីរថយន្តបើកបរក្នុងទីក្រុង គឺចាប់ពីម៉ោង៧ព្រឹក ដល់ម៉ោង៦និង៣០នាទីល្ងាច (សម្រាប់ថ្ងៃធម្មតា) ។ ក្រោយការអនុវត្តគោលនយោបាយនេះ បានជួយឱ្យការស្ទះចរាចរណ៍ធ្លាក់ចុះ ១៥% និងកាត់បន្ថយភាពយឺតយ៉ាវក្នុងការធ្វើដំណើរ ៣០% ។

ប៉ុន្តែមតិផ្សេងៗនិយាយថា ទីក្រុងដែលទទួលបានជោគជ័យក្នុងការកាត់បន្ថយការស្ទះចរាចរណ៍ តែងតែមានមធ្យោបាយដឹកជញ្ជូនសាធារណៈគ្រប់គ្រាន់ ដូចជា ៖ សិង្ហបុរី មានប្រព័ន្ធដឹកជញ្ជូនតាមរថភ្លើងក្រោមដីខ្វាត់ខ្វែងពេញទីក្រុង ដែលថ្លៃសំបុត្រស្មើពី១ដុល្លារ ទៅ២.៥ដុល្លារសិង្ហបុរី ។ ក្រៅពីនេះ សិង្ហបុរីក៏មានរថយន្តក្រុងសម្រាប់ដឹកអ្នកដំណើរទូទាំងប្រទេស ។

រីឯទីក្រុងឡុងដ៍ គឺជាទីក្រុងមានបណ្តាញដឹកជញ្ជូនអ្នកដំណើរធំបំផុតលើពិភពលោក រួមមាន ៖ រថភ្លើងក្រោមដី, រថភ្លើងធម្មតា និងរថយន្តក្រុងគ្រប់កន្លែងក្នុងទីក្រុង ។ រីឯតម្លៃសំបុត្រសម្រាប់ជិះរថភ្លើងក្រោមដី គឺស្មើពី២.៨ផោន ទៅ៣.៤ផោន ។

ចំណែកទីក្រុងបាងកក ពុំមានបណ្តាញដឹកជញ្ជូនអ្នកដំណើរសម្បូរបែបគ្រប់កន្លែងដូចទីក្រុងទាំងនេះទេ ហើយទីក្រុងបាងកកមានបញ្ហាមួយចំនួន ដូចជា ៖ តម្លៃសំបុត្រធ្វើដំណើរតាមរថភ្លើងថ្លៃ និងបញ្ហាការតភ្ជាប់រវាងរថភ្លើងអាកាសនីមួយៗ ទើបធ្វើឱ្យពលរដ្ឋក្រុងបាងកក ត្រូវចំណាយថ្លៃធ្វើដំណើរច្រើនដំណាក់កាល ។

ជាក់ស្តែង ពលរដ្ឋក្រុងបាងកក ត្រូវចំណាយប្រាក់ជិះម៉ូតូឌុប រួចហើយពួកគេនឹងបន្តដំណើរតាមរថយន្តក្រុង ឬរថភ្លើងអាកាសទៀត ទើបទៅដល់គោលដៅ ។ ហេតុនេះ ពលរដ្ឋថៃភាគច្រើនបានជ្រើសរើសប្រើប្រាស់រថយន្តផ្ទាល់ខ្លួន ។

ទោះយ៉ាងណា រដ្ឋាភិបាលថៃបញ្ជាក់ថា គោលនយោបាយប្រមូលប្រាក់ថ្លៃស្ទះចរាចរណ៍ គឺជាការចាប់ផ្តើមកាត់បន្ថយបញ្ហាស្ទះចរាចរណ៍ ពីព្រោះបើតាមការចាត់ចំណាត់ថ្នាក់ទីក្រុងស្ទះចរាចរណ៍បំផុតលើពិភពលោក នៅឆ្នាំ២០២៣ គឺទីក្រុងបាងកក ជាប់ចំណាត់ថ្នាក់ទី៤ ។

ដូច្នេះ យើងនឹងរង់ចាំតាមដានបន្តថា តើការធ្វើដំណើរក្នុងទីក្រុងបាងកកនឹងមានសភាពដូចម្តេច នាថ្ងៃអនាគត? ហើយគោលនយោបាយប្រមូលប្រាក់ថ្លៃស្ទះចរាចរណ៍នឹងអាចអនុវត្តនៅទីក្រុងនេះបានដែរឬទេ?