មកដឹងពីប្រវត្តិខ្លោងទ្វារទាំង៥ ក្នុងវង់អង្គរធំ គ្រាន់តែឮក៏ព្រឺសម្បុរនាជំនាន់មុន!

រាជធានីអង្គរធំ ឬយសោធៈបុរៈ ត្រូវបានស្ថាបនាឡើងក្នុងឆ្នាំ ១១៨១ ដល់ ១២១៨ ក្នុងរាជ្យព្រះបាទជ័យវរ្ម័នទី៧ ។ វង់អង្គរធំនេះ ហ៊ុព័ទ្ធទៅដោយគូទឹក និងមានខ្លោងទ្វារចំនួន ៥ សម្រាប់ចេញចូល ខណៈកាលពីបុរាណកាល ខ្លោងទ្វារទាំងនោះសុទ្ធតែមានមុខងារ ប្រើនៅក្នុងកាលៈទេសៈខុសៗគ្នាទាំងអស់។

១ ខ្លោងទ្វារទន្លេអុំ៖ ជាខ្លោងទ្វារដ៏មមាលញឹកជាងគេមួយ ស្ថិតនៅភាគខាងត្បូង។ មនុស្សគ្រប់គ្នា អាចធ្វើដំណើរឆ្លងកាត់បានគ្រប់ស្រទាប់វណ្ណៈទាំងអស់ និងអាចចេញចូលបានដោយសេរី នៅក្នុងគោលបំណងប្រើប្រាស់ខ្លោងទ្វារនេះធ្វើកិច្ចការដ្ឋបាល សាសនា និងរកស៊ីជួញដូរ។ ម៉្យាងវិញទៀតខ្លោងទ្វារនេះ ក៏ត្រូវបានគេប្រារព្ធពិធីបុណ្យអ៊ុទូក ដើម្បីរំលឹកដល់ការធ្វើចម្បាំងជើងទឹកដោយបានយកឈ្នះទៅលើកងទ័ពចាម ក្នុងរជ្ជកាលព្រះបាទសូរ្យវរ្ម័នទី២ និងព្រះបាទជ័យវរ្ម័នទី៧។

២ ខ្លោងទ្វារខ្មោច ៖ ខ្លោងទ្វារនៅទិសខាងកើត ស្ថិតនៅចំពីមុខប្រាសាទបាយ័ន។ ខ្លោងទ្វារនេះមានមុខងារដើម្បីដឹកឬដង្ហែរសាកសព អ្នកដែលរស់នៅក្នុងបរិវេណប្រាសាទអង្គរធំដើម្បីយកទៅបូជា ឬបោះចោលទៅក្នុងទឹកដែលនៅខាងក្រៅនៃបរិវេណក្រុង។ តាមជំនឿចាស់ៗបុរាណ គេជឿថាខ្លោងទ្វារនេះគ្មានបញ្ចុះនូវមន្តអាគមគាថ៌ាដូចខ្លោងទ្វារដទៃទេ ព្រោះគេកប់ខ្មោចនៅទីនោះ និងដោយខ្លាចពួកគេមិនបានចាប់ជាតិ ហើយក៏មានបម្រាមថាត្រូវកប់ឲ្យបានមុនថ្ងៃលិចនិងហាមដើរងាកក្រោយផងដែរដែលអាចនាំឲ្យព្រលឹងខ្មោចដើរតាមចូលទៅក្នុងភូមិស្រុក។

៣ ខ្លោងទ្វារជ័យ៖ ខ្លោងទ្វារស្ថិតនៅទិសខាងកើត ស្ថិតនៅចំខាងមុខព្រះទីលានជល់ដំរី អាចធ្វើដំណើរឆ្លងកាត់សម្រាប់តែព្រះមហាក្សត្រនិងកងទ័ពប៉ុណ្ណោះ និងបន្ទាប់ពីបានទទួលនូវជ័យជំនះលើខ្មាំងសត្រូវ។ ដូច្នេះ គេក៏បានប្រសិទ្ធនាមខ្លោងទ្វារនោះថាខ្លោងទ្វារជ័យ។

៤ ខ្លោងទ្វារតាកៅ ៖ គឺជាខ្លោងទ្វារខាងលិច ត្រូវបានគេប្រើប្រាស់សម្រាប់ប្រហារជីវិត នៅពេលដែលជនណាម្នាក់មានទោសធ្ងន់ធ្ងរ ដែលមិនអាចលើកលែងទោសបាន នោះត្រូវបានគេយកទៅប្រហារជីវិតនៅខាងក្រៅបរិវេណនៃខ្លោងទ្វារ ហើយធ្វើការជីករណ្តៅកប់ឬយកដីនិងថ្មកប់ពីលើ។

៥ ខ្វោងទ្វារដីឆ្នាំង ស្ថិតនៅទិសខាងជើង ត្រូវបានគេប្រើប្រាស់សម្រាប់ក្រុមបុព្វជិតមកពីទីជិតឆ្ងាយដង្ហែក្បួនព្យុហយាត្រាចូលមកទីក្រុង ដើម្បីចូលគាល់ព្រះមហាក្សត្រ ក្នុងគោលបំណងសុំនូវសេចក្តីព្រះរាជទានទោសប្រោសដល់អ្នកមានកំហុសបន្តិចបន្តួច ដែលកំពុងជាប់ឃុំឃាំងនៅក្នុងបរិវេណទីក្រុង ដើម្បីនាំយកពួកគេទៅអប់រំសាជាថ្មីឡើងវិញ៕