ជំងឺទឹកនោមផ្អែមគឺជាក្រុមមួយនៃជំងឺដែលកើតឡើងដោយសារតែសកម្មភាពរបស់អាំងស៊ុយលីនដំណើរការមិនប្រក្រតី ឬការកើនឡើងជាតិស្ករនៅក្នុងឈាម ឬមូលហេតុទាំងពីររួមគ្នាតែម្តង។ អ្នកកើតជម្ងឺទឹកនោមផ្អែមអាចវិវិត្តកាន់តែធ្ងន់ធ្ងរឡើង ក៏ដូចជាអាចបណ្តាលឲ្យស្លា.ប់មុនអាយុរំពឹងទុកផងដែរ ប្រសិនបើមិនបានទទួលបានព្យាបាលឲ្យបានទាន់ពេលវេលា។ បើយោងតាមមន្ទីរពេទ្យអន្តរជាតិ Bumrungrad បានបែកចែកជម្ងឺទឹកនោមផ្អែមជា២ប្រភេទធំៗ ដូចខាងក្រោម៖
• ជំងឺទឹកនោមផ្អែមប្រភេទទី១ ដែលត្រូវបានគេស្គាល់ថា ជាជំងឺទឹកនោមផ្អែមពឹងអាស្រ័យអាំងស៊ុយលីន ឬ ទឹកនោមផ្អែមកើតវ័យក្មេង។ គេមិនទាន់បានដឹងច្បាស់នៅឡើយទេពីមូលហេតុនៃជំងឺនេះ ប៉ុន្តែគេជឿថាវាទាក់ទងទៅនឹងកត្តាហ្សែន របបអាហារ និងកត្តាបរិស្ថាន ក៏ដូចជារួមផ្សំនឹងប្រវត្តិគ្រួសារមានកើតទឹកនោមផ្អែមជាដើម។ ជាទូទៅ មនុស្សត្រឹមតែ ៥%-១០% ទេដែលបានកើតជំងឺទឹកនោមផ្អែមប្រភេទទី១នេះ។ ចំពោះកត្តាហានិភ័យ ជំងឺទឹកនោមផ្អែមប្រភេទទី១ គឺជាដំណាក់កាលស្រាលជាងជំងឺទឹកនោមផ្អែមប្រភេទទី២។.jpg)
• ជំងឺទឹកនោមផ្អែមប្រភេទទី២ ដែលត្រូវបានគេស្គាល់ថាជាជំងឺទឹកនោមផ្អែមមិនពឹងអាស្រ័យអាំងស៊ុយលីន ឬជំងឺទឹកនោមផ្អែមកើតមនុស្សពេញវ័យ។ ចំពោះមូលហេតុកើតជម្ងឺទឹកនោមផ្អែមប្រភេទទី២នេះដោយសារតែការកើនឡើងជាតិស្ករខ្ពស់នៅក្នុងឈាម និងការផលិតអកម៉ូនអាំងស៊ុយលីនមិនគ្រប់គ្រាន់។ កត្តាប្រឈមចំពោះជំងឺទឹកនោមផ្អែមប្រភេទទី២នេះរួមមាន មនុស្សចាស់ មនុស្សធាត់ពេក និងក្រុមគ្រួសារដែលមានប្រវត្តិកើតជំងឺទឹកនោមផ្អែម ប្រវត្តិនៃការកើតជំងឺទឹកនោមផ្អែមកំឡុងមានផ្ទៃពោះ ការគ្រប់គ្រងជាតិស្ករថយចុះ មិនបានហាត់ប្រាណនិង ក្រុមអម្បូរនិងជនជាតិ។ 
ជាការកត់សម្គាល់ ការកើនឡើងជាតិស្ករកំឡុងពេលមានផ្ទៃពោះក៏ប្រឈមមុខនឹងការកើតជម្ងឺទឹកនោមផ្អែមផងដែរ ដែលគេបានសង្កេតឃើញថា បានកើតឡើងទៅលើស្ត្រីមានផ្ទៃពោះពី ២%-៥% ប៉ុន្តែវាបាត់ទៅវិញនៅពេលស្រី្តសម្រាលកូនរួច។ ស្រ្តីដែលកើនជាតិស្ករក្នុងឈាមកំឡុងពេលមានផ្ទៃពោះជាកត្តាប្រឈមខ្ពស់ដែលអាចកើតមានជំងឺទឹកនោមផ្អែមប្រភេទទី២ ។ 
យ៉ាងណាមិញ ប្រភេទជំងឺទឹកនោមផ្អែមជាក់លាក់ផ្សេងៗទៀត បណ្តាលមកពីបណ្តុំរោគសញ្ញាតំណពូជជាក់លាក់ ការវះកាត់ ការប្រើប្រាស់ថ្នាំ កង្វះអាហារូបត្ថម្ភ ការបង្ករោគ និងជំងឺផ្សេងទៀត។ ជំងឺទឹកនោមផ្អែមប្រភេទនេះ បានកើតឡើងទៅលើមនុស្សចន្លោះពី ១% – ២%៕
