ដឹងអត់ថា ខ្សាច់សម្រាប់ប្រើប្រាស់ក្នុងការងារសំណង់ គឺគេយកពីក្នុងទន្លេ និងជាខ្សាច់ពុំបានកើតឡើងដោយសារការផ្ទុះភ្នំភ្លើង ។ រីឯខ្សាច់ក្នុងសមុទ្រខ្សាច់ ឬខ្សាច់នៅឆ្នេរសមុទ្រ វាមានសភាពល្អិតខ្លាំងពេក និងមានរូបរាងខុសគ្នាពីខ្សាច់ទន្លេ ទើបក្លាយជាមូលហេតុធ្វើឱ្យប្រសិទ្ធភាពនៃការស្អិតជាប់គ្នារបស់អគារតិចជាងខ្សាច់ទន្លេ ។
ខ្សាច់ក្នុងសមុទ្រខ្សាច់ គឺសម្បូរដោយសារធាតុមិនបរិសុទ្ធជាច្រើន ថែមទាំងមានទំហំតូចៗផងដែរ ។ សារធាតុមិនបរិសុទ្ធក្នុងខ្សាច់ទាំងនេះ ក៏មានសារធាតុអំបិលផងដែរ ហើយការយកសារធាតុមិនបរិសុទ្ធចេញពីខ្សាច់ គឺត្រូវចំណាយប្រាក់ច្រើន និងពិបាក ។
រីឯការយកខ្សាច់នៅឆ្នេរសមុទ្រមកប្រើប្រាស់ក្នុងការងារសំណង់ គឺវាពុំអាចជាប់គ្នាបានល្អទេ ឬមិនណែន ទើបគេមិនយកវាមកប្រើប្រាស់ក្នុងការងារសំណង់ ។ ម្យ៉ាងទៀត ខ្សាច់ឆ្នេរសមុទ្រសម្បូរដោយសារធាតុអំបិលបង្កឱ្យសំណង់ពុំរឹងមាំ និងឆាប់បែកបាក់ ។ ហេតុនេះ បើពេលវេលាកន្លងផុតទៅច្រើនឆ្នាំ អគារទាំងមូលនឹងជ្រាបទឹក ។
ប្រសិនបើយកខ្សាច់នៅឆ្នេរសមុទ្រមកប្រើប្រាស់ក្នុងការងារសំណង់ គឺសារធាតុអំបិលក្នុងខ្សាច់ឆ្នេរសមុទ្រនឹងទទួលយកជាតិសំណើមក្នុងអគារ ហើយវានឹងសន្សំសំណើមនេះកាន់តែច្រើនឡើងៗ ។ ដូច្នេះ គ្មានអ្នកណាម្នាក់ចង់ឱ្យលំនៅឋាន ឬអគាររបស់ខ្លួនមានសំណើម ឬមានក្លិនស្អុយទេ ។
ម្យ៉ាងទៀត ខ្សាច់នៅឆ្នេរសមុទ្រមានសារធាតុក្លរៃ ហើយសារធាតុនេះនឹងបំផ្លាញភាពទន់របស់ដែកក្នុងសំណង់អគារ ។ ពេលនោះ គុណភាពដែកនឹងធ្លាក់ចុះ ដោយសារដែក និងសារធាតុក្លរៃពុំស៊ីគ្នា ។
សរុបមក ខ្សាច់ក្នុងសមុទ្រខ្សាច់មានភាគល្អិតស៊ីលីកាច្រើនខ្លាំង និងផុយស្រួយ ហើយបើយកវាមកប្រើក្នុងការងារសំណង់នឹងធ្វើឱ្យអគារឆាប់ប្រេះបាក់ ។ រីឯខ្សាច់នៅឆ្នេរសមុទ្រមានសារធាតុអំបិល និងជាតិអាស៊ីតច្រើនធ្វើឱ្យអគារពុំរឹងមាំដូចគ្នា ។ ហេតុនេះ ជម្រើសល្អបំផុត គឺត្រូវយកខ្សាច់ពីទន្លេមកប្រើប្រាស់ក្នុងការងារសំណង់ ទើបធ្វើឱ្យអគារមានសភាពរឹងមាំល្អ ៕
