ត្រីដូហ្វីនពណ៌ផ្កាឈូក គឺជាប្រភេទត្រីដ៏កម្រមួយរបស់ពិភពលោក ដែលបានចុះបញ្ជីក្រហម IUCN (DD) ជាសត្វជិតផុតពូជ។ សព្វថ្ងៃនេះវាត្រូវបានរកឃើញតាមប្រទេស និងតំបន់មួយចំនួនប៉ុណ្ណោះ ក្នុងនោះកម្ពុជាយើងក៏មានពពួកត្រីទាំងនេះរស់នៅផងដែរ។ ត្រីដូហ្វីនពណ៌ផ្កាឈូកមានឈ្មោះជាភាសាអង់គ្លេសថា Indo-Pacific Humpback dolphin និងឈ្មោះវិទ្យាសាស្ត្រ Sousa Chinensis។ 
ត្រីនេះមានលក្ខណៈពិសេស និងប្លែកគួរឱ្យចាប់អារម្មណ៍ តែងតែបង្ហាញខ្លួនតាមមាត់សមុទ្រ និងមាត់ទន្លេ ពីអាហ្វ្រិកខាងត្បូង រហូតដល់ប្រទេសអូស្ត្រាលី និងទូទាំងអាស៊ីអាគ្នេយ៍ ដោយសារពណ៌ផ្កាឈូកខុសគេ បង្កឱ្យមានការចង់ដឹងចង់ឃើញអំពីឥរិយាបថរបស់វានៅក្នុងបរិស្ថាន។ អ្នកវិទ្យាសាស្ត្របានសិក្សាស្រាវជ្រាវអំពីពណ៌ចម្លែករបស់វា ហើយបានរកឃើញថា មូលហេតុដែលពូជត្រីដូហ្វីននេះមានពណ៌ផ្កាឈូកគឺដោយសារវាចូលចិត្តធ្វើចលនា ពិសេសលោតផុតពីផ្ទៃទឹកញឹកញាប់ជាងត្រីដូហ្វីនផ្សេងទៀត។.png)
ការធ្វើចលនាច្រើន ធ្វើឱ្យសរសៃរឈាមក្រហមអណ្តែតឡើង បូកផ្សំនិងការត្រូវពន្លឺថ្ងៃញឹកញាប់ផងនោះ ធ្វើឱ្យពណ៌វាប្រែក្លាយជាផ្កាឈូកនេះតែម្តង។ ត្រីនេះអាចបង្កកំណើតបានចាប់ពីអាយុ ៩ ទៅ ១០ ឆ្នាំរយៈពេល ១២ ខែទើបកើតបានកូនមួយ ហើយត្រូវបំបៅនិងបង្រៀនកូនឱ្យចេះចាប់ចំណីរយៈពេលបីឆ្នាំទើបអាចបង្កកំណើតបន្តបានទៀត។ តាមការស្រាវជ្រាវ ដូហ្វីនពណ៌ផ្កាឈូកត្រូវការដេក ៨ ម៉ោងនៅពេលយប់ដូចមនុស្សដែរ ដោយប្រើខួរឆ្លាស់គ្នាហើយចំណីរបស់វាគឺត្រី។ លើសពីនេះវាក៏ជាសត្វមានមនោសញ្ចេតនា និងចេះឈឺចាប់ដូចមនុស្សដែរ។ .png)
មិនដូចប្រភេទសត្វដូហ្វីនដទៃទៀតទេ ត្រីដូហ្វីនពណ៌ផ្កាឈូកក៏មានសមត្ថភាពពិសេសអាចបង្វិលក្បាលបាន ៩០ ដឺក្រេដោយសារឆ្អឹងកងមាត់ស្បូនដែលមិនរួមបញ្ចូលគ្នា។ រួមជាមួយនឹងព្រុយធំស្រដៀងនឹងក្តារដែលផ្លាស់ទីក្នុងទិសដៅផ្សេងៗគ្នាក្នុងចលនារាងជារង្វង់ ការសម្របខ្លួនទាំងនេះអនុញ្ញាតឱ្យពួកវារស់បានក្នុងអំឡុងពេលទឹកជំនន់។ ដោយសារលក្ខណៈពិសេសទាំងនេះហើយបានធ្វើឱ្យត្រីដូហ្វីនពណ៌ផ្កាឈូកមានភាពលេចធ្លោ និងទាក់ទាញការចាប់អារម្មណ៍ច្រើនជាងគេ។ 
ត្រីដូហ្វីនពណ៌ផ្កាឈូក ឬខ្មែរយើងហៅថាផ្សោតឃ្លាច បានដើរតួយ៉ាងសំខាន់ក្នុងការថែរក្សាសុខភាពនៃប្រព័ន្ធអេកូឡូស៊ីសមុទ្រ គ្រប់គ្រងចំនួនសត្វព្រៃ និងរួមចំណែកដល់ជីវចម្រុះទាំងមូល។ ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ សកម្មភាពរបស់មនុស្សដូចជា ការបំពុល និងការនេសាទ បានកំពុងបង្កការគំរាមកំហែងយ៉ាងខ្លាំងដល់ការរស់រានមានជីវិតរបស់ពួកវា ដែលទាមទារឱ្យមានកិច្ចខិតខំប្រឹងប្រែងអភិរក្សរួមគ្នាដើម្បីការពារអនាគតរបស់ពួកវា៕










