កម្ពុជាមានភស្តុតាង និងឯកសារច្បាស់ៗបញ្ជាក់ថាទាំង «ស្បៃ» និង «រូបយាយសុខ» គឺជារបស់ខ្មែរ

កម្ពុជាមានភស្តុតាង និងឯកសារច្បាប់ពីអន្តរជាតិគ្រប់គ្រាន់ ១០០% ក្នុងការបញ្ជាក់ថា ទាំងប្រវត្តិនៃវប្បធម៌ «ស្បៃពានា» និងទាំងផ្ទាំងរូបភាពប្រវត្តិសាស្ត្ររបស់ «លោកយាយ សុខ» គឺសុទ្ធតែជារបស់ខ្មែរ និងជនជាតិខ្មែរ។
_______________
ភស្តុតាងប្រវត្តិសាស្ត្រ និងខ្សែស្រឡាយសាច់ញាតិដែលនៅរស់ គឺជាភស្តុតាងដ៏ច្បាស់លាស់ មិនអាចកុហកភូតភរបានឡើយ! ផ្អែកលើបច្ចុប្បន្នភាពព័ត៌មានទាន់ហេតុការណ៍ចុងក្រោយបង្អស់ គិតត្រឹមថ្ងៃទី២៤ ខែកញ្ញា ឆ្នាំ២០២៦ នេះ កម្ពុជាមានភស្តុតាង និងឯកសារច្បាប់អន្តរជាតិគ្រប់គ្រាន់ ១០០% ក្នុងការបញ្ជាក់ថា ទាំងប្រវត្តិនៃវប្បធម៌ «ស្បៃពានា» និងទាំងផ្ទាំងរូបភាពប្រវត្តិសាស្ត្ររបស់ «លោកយាយ សុខ» គឺសុទ្ធតែជារបស់ខ្មែរ និងជនជាតិខ្មែរ។

យោងតាមការលាតត្រដាងឯកសារបុរាណវិទ្យាពីទំព័រស្រាវជ្រាវ «ក្រុមដំណើរខ្មែរ» លោកយាយ សុខ មិនមែនជាតួអង្គអនាមិកដែលគ្មានប្រភពដើម អាចឱ្យថៃប្រឌិតសាច់រឿងតាមចិត្តនោះឡើយ។ គាត់គឺជាស្រ្តីនាដការីរបាំព្រះរាជទ្រព្យក្នុងព្រះបរមរាជវាំងខ្មែរ នារជ្ជកាលព្រះបាទសម្តេចព្រះនរោត្តម (ព្រះសុវណ្ណកោដ្ឋ) នៅរាជធានីភ្នំពេញ។ សំណៅរូបថតបុរាណរបស់គាត់ ត្រូវបានថតដោយលោក Emile Gsell នៅក្នុងឆ្នាំ១៨៦៦ និងមានការវាយត្រាបញ្ជាក់ពីបណ្ណសារដ្ឋានបារាំងយ៉ាងច្បាស់ៗនៅខាងក្រោមរូបថា “Cambodgienne” និង “Femme Cambodgienne” (ស្រ្តីខ្មែរ / នារីកម្ពុជា) យ៉ាងសុក្រឹត។

អ្វីដែលជាភស្តុតាងដ៏ច្បាស់បំបិទមាត់ក្រុមក្លែងបន្លំថៃ គឺខ្សែស្រឡាយសាច់ញាតិរបស់លោកយាយ សុខ ត្រូវបានរកឃើញ និងចងក្រងយ៉ាងច្បាស់ការ។ លោកយាយ សុខ និងស្វាមីដែលជាមន្ត្រីជាន់ខ្ពស់បារាំង លោក Paul Le Faucheur មានបុត្រីតែម្នាក់គត់ឈ្មោះ ម្លិះ ដែលក្រោយមកមានគោរម្យងារជា «លោកជំទាវ សុវណ្ណអក្សរ ម្លិះ ជួន» ត្រូវជាភរិយាទី១ របស់សម្តេចចៅហ្វាវាំង ជួន ណាត។ សម្តេចចៅហ្វាវាំង ជួន ណាត និងលោកជំទាវ មានបុត្រាបុត្រីសរុប ៤រូប (ជួន លន់, ជួន យ៉ង់, ជួន យ៉ែម, ជួន ហ៊ល) ដែលមានសែស្រឡាយកូនចៅជាអភិជនខ្មែររស់នៅដឹងឮរហូតមកដល់បច្ចុប្បន្ន។ ហេតុនេះ «លោកយាយ សុខ» គឺជាជាតិខ្មែរសុទ្ធសាតយ៉ាងពិតប្រាកដ។

ក្រឡេកទៅមើលប្រវត្តិនៃការពានាស្បៃវិញ ផ្អែកតាមរបាយការណ៍ស្រាវជ្រាវផ្លូវការរបស់ទំព័រ «បុរាណាចារ្យ» បានលាតត្រដាងថា «ស្បៃគឺជាគ្រឿងសម្គាល់ជាតិរបស់សាសន៍ខ្មែរ» ដែលបានជះឥទ្ធិពលយ៉ាងខ្លាំងក្លាទៅលើប្រទេសជិតខាង មានសៀម (ថៃ) ជាដើម តាំងពីសម័យអង្គរមកម៉្លេះ។ ខ្មែរបានបន្តវិវត្តទម្រង់ស្បៃដែលមានការឆ្លាក់ឡើងវិញនៅចុងសម័យបាយ័ន រហូតមកដល់សម័យកណ្តាល គឺមានភស្តុតាងច្បាស់លាស់ពីការប្រើប្រាស់«ស្បៃចំហៀងទាំងវែងទាំងខ្លី»។ របាយការណ៍ដដែលបានបញ្ជាក់ថា នៅក្នុងដើម និងពាក់កណ្តាលសម័យអយុធ្យា ភាគីសៀមមិនទាន់មានវប្បធម៌ស្បៃពានានេះឡើយ ពោលគឺប្រទះឃើញតែលក្ខណៈស្បៃចំហៀងដែលជាការទទួលឥទ្ធិពលបន្តពីសម័យអង្គររបស់ខ្មែរប៉ុណ្ណោះ ហើយគេទើបតែប្រទះឃើញគំនូរបុរាណសៀមចាប់ផ្តើមប្រើប្រាស់ស្បៃចំហៀង និងស្បៃពានាធំធាត់ពេញលេញនៅចុងសម័យអយុធ្យា និងដើមសម័យបាងកកទៅហើយ។ ហេតុនេះ ខ្សែប្រវត្តិសាស្ត្របានបង្ហាញច្បាស់ថា វប្បធម៌ស្បៃគឺចាប់ផ្តើមពីខ្មែរទៅមុន មិនមែនជាការជះឥទ្ធិពលទៅវិញទៅមក ឬជារបស់សៀមដូចការប្រឌិតសាច់រឿងឡើយ។

ជារួមមក ចំពោះមុខភស្តុតាងឯកសារប្រវត្តិសាស្ត្រនៃការពានាស្បៃ ខ្សែស្រឡាយសាច់ញាតិ និងរូបថតច្បាប់អន្តរជាតិដែលកម្ពុជាមាននៅក្នុងដៃ ឆាកល្ខោនប្រឌិតសាច់រឿងលួចបន្លំរបស់ថៃ គឺបានដួលរលំទាំងស្រឡុង និងឆ្លុះបញ្ចាំងពីចរិតស្រេកឃ្លានចង់បានវប្បធម៌របស់អ្នកជិតខាងទាំងគ្មានសេចក្តីអៀនខ្មាស។ យុទ្ធសាស្ត្រការទូតវប្បធម៌ដ៏រឹងមាំរបស់កម្ពុជា បានបញ្ជាក់ថា ព្រលឹងអត្តសញ្ញាណជាតិមិនអាចកែប្រែដោយការឃោសនាភូតភរនោះឡើយ។ ករណីនេះបានដាស់តឿនឱ្យកូនខ្មែរគ្រប់រូប រួមគ្នាការពារ និងបន្តរក្សារូបថតចាស់ៗ ក៏ដូចជាកេរដំណែលប្រវត្តិសាស្ត្រទាំងនេះ ដើម្បីធ្វើជាខែលការពារអធិបតេយ្យភាពវប្បធម៌របស់ព្រះរាជាណាចក្រកម្ពុជាឱ្យបានគង់វង្សជានិរន្តរ៍៕