វល្លិ៍ខ្លូត គឺជាវល្លិ៍មួយប្រភេទដែលដុះពាសពេញបណ្តាប្រទេសអាស៊ីដូចជា កម្ពុជា ថៃ វៀតណាម ឡាវ ចិន មីយ៉ាន់ម៉ា និងឥណ្ឌាជាដើម…។ វល្លិ៍នេះគឺមានអត្ថប្រយោជន៍ចំពោះសុខភាពខ្លាំងណាស់ ដោយគេអាចប្រើជាថ្នាំបំបាត់ការចុកចាប់ ឈឺសន្លាក់ដៃជើង បន្សាបពុលអាហារ ឬបន្សាបពិសពស់ចឹកជាដើម។ ទោះជាយ៉ាងណា កាលពីពេលថ្មីៗនេះមានពាក្យចចាមអារ៉ាមមួយល្បីថា ថៃចង់បានវល្លិ៍ខ្លូតពីប្រទេសខ្មែរ? ដូច្នេះហេតុអ្វីបានជាប្រទេសថៃចង់បានវល្លិ៍ខ្លូតពីប្រទេសខ្មែរខ្លាំងយ៉ាងនេះ?
មូលហេតុគឺដោយសារ ប្រជាជនថៃគិតថាវល្លិ៍ខ្លូតជារបស់ពួកគេ មិនមែនជារបស់ខ្មែរទេ ទើបពួកគេទាមទារចង់បានវល្លិ៍នេះពីប្រទេសកម្ពុជាយើង។ យើងគ្រប់គ្នាដឹងហើយថា រឿងរ៉ាវរវាងខ្មែរនិងថៃ គឺមានការរកាំរកុះគ្នាជាយូរណាស់មកហើយ ដោយថ្មីៗនេះ ពាក់ព័ន្ធនឹងផ្កាវល្លិ៍ខ្លូតត្រូវបានចែករំលែកពាសពេញបណ្តាញសង្គមដោយធ្វើឱ្យមហាជនខ្មែរហួសចិត្តជាខ្លាំង ព្រោះតែប្រជាជនថៃមួយចំនួនតូចមានគំនិតជាតិនិយមជ្រុល ដែលបន្តចង់បានរបស់ខ្មែរហួសហេតុ អស់ពីរឿងមួយចូលរឿងមួយ។
ក្នុងរយៈពេលប៉ុន្មានថ្ងៃមកនេះ ក៏មានការចែករំលែក និងផ្សាយតគ្នាថា ជនជាតិថៃកំពុងតាមរកពូជវល្លិ៍ខ្លូតពីប្រទេសកម្ពុជា ដើម្បីយកទៅដាំនៅប្រទេសខ្លួន ក្នុងគោលបំណងបង្ហាញថា វល្លិ៍ខ្លូតគឺជារុក្ខជាតិរបស់ប្រទេសថៃពិតប្រាកដ ខណៈពលរដ្ឋកម្ពុជាក៏បានបង្ហោះតាមបណ្ដាញសង្គមថា វល្លិ៍ខ្លូតគឺជារបស់ខ្មែរ ហើយមានតាំងពីសម័យអង្គរមកម្លេះ ដែលវាគឺជាគ្រឿងតុបតែងលម្អខ្លួនអប្សរា ឬនារីសម័យអង្គរ។ ទោះជាយ៉ាងណាទាក់ទងនឹងចំណុចនេះ មិនទាន់មានភស្តុតាងត្រឹមត្រូវ ឬឯកសារពិតប្រាកដពីអាជ្ញាធរកម្ពុជានៅឡើយទេ។
គួរបញ្ជាក់ដែរថា ខ្លូតគឺជាវល្លិ៍ដុះខ្លួនឯងនៅតាមព្រៃភ្នំ ដោយគេអាចប្រមូលផលបានរាល់រដូវ។ វល្លិ៍ខ្លូត មានរសជាតិល្វីង ដោយគេអាចយក ប្ញស-ដើមវល្លិ៍ ធ្វើថ្នាំបំបាត់ការចុកចាប់ ឈឺសន្លាក់ដៃជើង បន្សាបពុលអាហារ ឬបន្សាបពិសពស់ចឹក ជាថ្នាំព្យាបាលព្រូន និងគ្រុនចាញ់ផងដែរ។ ចំណែក ប្ញស ធ្វើថ្នាំស្ត្រីរដូវមិនទៀង រីឯស្លឹក បុកបិទកន្លែងពស់ចឹក។ ចំពោះកម្រិត និងរបៀបប្រើ គឺគេអាចប្រើពី ១៥-២០ ក្រាម ឬដល់ ៣០ក្រាម ដាំផឹក ឬត្រាំស្រាផឹក បើធ្វើថ្នាំឈឺសន្លាក់ដៃជើង គេអាចប្រើលាយជាមួយថ្នាំផ្សេងទៀតបានទៀតផង នេះបើយោងតាមសៀវភៅរុក្ខជាតិឱសថកម្ពុជា៕
