ជឿជាក់ថាប្រិយមិត្តអ្នកលេងបណ្តាញសង្គមជ្រាបមកហើយថារយៈពេលប៉ុន្មានថ្ងៃមកនេះមានរឿងរ៉ាវចម្រូងចម្រាសជាច្រើននៅលើបណ្តាញសង្គមរវាងភាពយន្តខ្មែរនិងថៃដែលពលរដ្ឋទាំងពីរបានពហិកាមិនទស្សនាភាពយន្តគ្នាទៅវិញទៅមក។ ក្នុងនោះពលរដ្ឋកម្ពុជា ភាគច្រើនចង់ឱ្យបិទរឿងថៃម្តងទៀតដូចទៅនឹង២០ឆ្នាំមុនដែលកម្ពុជាសម្រេចបិទភាពយន្តថៃរយៈពេល១០ឆ្នាំ។ ចុះប្រសិនបើមានការមិនឱ្យចាក់បញ្ចាំងភាពយន្តថៃនៅកម្ពុជា តើជាការចំណេញឬខាត?
.png)
ក្នុងការបញ្ចេញទស្សនៈផ្ទាល់ខ្លួនរបស់លោក ខាំ ភូរិ ដែលផលិតករ អ្នកដឹកនាំរឿងដ៏មានប្រជាប្រិយភាពបានលើកឡើងនៅលើបណ្តាញសង្គមនាថ្ងៃទី៣ មីនា កន្លងមកនេះថាភាគី ថៃនឹងខាត ហើយខ្មែរចំណេញ។ លោកបានលើកហេតុផលថាមិនមែនលុយនៃការលក់សំបុត្រទេព្រោះទីផ្សារខ្មែរតូចណាស់ មិនបានជះឥទ្ធិពលលើប្រាក់ចំណូលរបស់ថៃនោះអ្វីដែលខាតនោះគឺលោកមិនបញ្ចេញទេដោយលើកឡើងថាអ្នកអាននឹងយល់ហើយ។
ជាមួយគ្នានេះផងដែរ លោក ខាំ ភូរិ បានលើកឡើងថាអ្វីដែលខ្មែរចំណេញនោះគឺផលិតករខ្មែរអាចមានឱកាសពង្រឹងសមត្ថភាព និងពង្រីកខ្លួនជាថ្មី ព្រោះបច្ចុប្បន្នយុវជនជំនាន់ក្រោយ មានសមត្ថភាពកាន់តែល្អហើយ ដើម្បីប្រជែងជាមួយផលិតករក្នុងតំបន់។ អ្វីដែលនៅខ្វះគឺ ឱកាស ទុន ទីផ្សារ និងការជួយបន្ថែមពីរដ្ឋ។.png)
ចំណុចមួយទៀត ប្រសិនបិទរឿងថៃក្នុងទីផ្សារខ្មែរជាភាពត្រឹមត្រូវដែរឬទេលោកបានលើកឡើងថាវាជាការសម្រេចចិត្តដោយហ្មត់ចត់របស់រាជការ របស់អ្នកទស្សនាខ្លួនឯងផ្ទាល់ តែសម្រាប់លោកវិញយល់ឃើញថាពុំចាប់បាច់បិទរឿងថៃ ឬរឿងបរទេសទេ តែរដ្ឋគួរកំណត់ចំនួន និងប្រភេទរឿងដែលអាចអនុញាតិឱ្យបញ្ចាំង កំណត់ពេលវេលាក្នុងការចាក់ផ្សាយ និងតម្លើងពន្ធលើរឿងបរទេសឱ្យខ្ពស់ ដើម្បីជំរុញដល់ទូរទស្សន៍ និងរោងកុននានា ងាកមកផលិតរឿងក្នុងស្រុកឱ្យបានច្រើន។.png)
លោក ខាំ ភូរិ បន្ថែមទៀតថា កម្ពុជាអាចទិញរឿងបរទេសក្នុងតម្លៃថោកៗ ហើយបញ្ចាំងទទួលបានប្រាក់ចំណូលខ្ពស់ ខណៈដែលការផលិតរឿងខ្មែរត្រូវចំណាយទុនច្រើនជាង៤ដង នៃការនាំចូលរឿងបរទេសដែលមានគុណភាពល្អស្រាប់។ ត្រង់ចំណុចរឿងខ្មែរមិនមានគុណភាព ផលិតកររូបនេះលើកឡើងថា ធនធានមនុស្ស ធនធានថវិកាផលិត និងការជួយពីរាជការ គឺជារឿងសំខាន់លោកឃើញផលិតករជំនាន់ក្រោយ ពួកគេមានសមត្ថភាពហើយ តែបញ្ហាគឺធនធានថវិកាក្នុងការផលិតគឺជាឧបសគ្គ ដោយភាពយន្តបរទេសមានទាំងសមត្ថភាព និងថវិកាច្រើន ចំណែកកម្ពុជាយើងគឺពិបាកនិយាយណាស់។
លោកបន្ថែមទៀតថាបន្ទោសរោងកុន ឬស្ថានីយ៍ទូរទស្សន៍ក៏មិនត្រូវដែរ ពួកគាត់ត្រូវការចំណូលដើម្បីទ្រទ្រង់ស្ថាប័នដូចគ្នា បើបន្ទោសអ្នកមើលក៏មិនបានដែរ បញ្ហាគឺរឿងល្អគាត់មើលហើយ បើមិនល្អគាត់ក៏មិនគាំទ្រដែរ។
ផលិតកររូបនេះ បានរម្លឹកដែរថា កន្លងទៅធ្លាប់មានការហាមមិនឱ្យមានការចាក់បញ្ចាំងរឿងថៃតាមទូរទស្សន៍បានជាងដប់ឆ្នាំដែរ ពេលនោះអាចជាឱកាសដល់ផលិតករក្នុងស្រុក ចាប់ផ្តើមផលិតភាពយន្ត និងភាពយន្តភាគ ឡើងវិញ។ តែជាអកុសល ទាំងសមត្ថភាពផលិត ទាំងថវិកា ទាំងការគាំទ្រពីស្ថាប័នរដ្ឋនៅមានកម្រិត ធ្វើឱ្យឱកាសមួយនោះ រសាត់បាត់ទៅវិញ៕










